-
re-commoneō -ēre (re in commonēre) zopet (znova) opomniti, zopet (znova) spomniti: Eccl.
-
re-compēnsō -āre (—) -ātūrus (re in compēnsāre) zopet (znova) poravnati, zopet (znova) popraviti, nadomestiti (nadomeščati), odškodovati, povrniti: Eccl.
-
re-compingō -ere (re in compingere) zopet (znova, spet) spahniti, zopet (znova, spet) stakniti, zopet (znova, spet) spojiti: os ad os Tert.
-
re-compōnō -ere (-posuī) -positum (re in compōnere) zopet (znova) spraviti v red
1. zopet (znova) urediti (urejati): recompositae comae O.
2. zopet (znova) naravna(va)ti: fracturam Veg.
3. metaf. zopet (znova) (po)miriti, (po)tolažiti, (u)tešiti, (u)blažiti (naspr. stimulare et accendere): aliquem reconciliare et recomponere Plin. iun.
-
re-conciliō -āre -āvī -ātum (re in conciliāre)
1.
a) zopet (znova) (po)vrniti ((po)vračati), popraviti (popravljati), obnoviti (obnavljati), ponoviti (ponavljati): articulum ingenti plaga Ap., apes reconciliatae Varr. zopet zdrave.
b) pren. zopet (znova) popraviti, poravnati: diuturni laboris detrimentum sollertia et virtute militum brevi reconciliatur C.
c) za koga zopet (znova, spet) pridobiti, zopet (znova, spet) pomiriti, spraviti, zediniti, združiti, spoprijazniti, spoprijateljiti: Q., T. idr., inimicos in gratiam Ci., me cum Caesare reducit, reconciliat Ci., aliquem alicui Ci., id autem aliquid est, te ut plane Deiotaro reconciliet oratio mea Ci., animum alicuius alicui Ci., L., cum milites reconciliasset, amitteret optimates N., eos (sc. patrem et filium) in gratiam L., militum animos imperatori L., reconciliatur (sc. dimicatio apum) lacte vel aquā mulsā Plin.
2.
a) zopet (znova, spet) postaviti (spraviti) na (prejšnje, svoje) mesto, spraviti sem ali tja, znova priskrbeti, znova omogočiti komu kaj: aliquem domum reconciliare Pl., in libertatem filium Pl. sinu priskrbeti (omogočiti) svobodo.
b) zopet (znova, spet) doseči, dobiti, osvojiti: Parum insulam oratione (s pogajanji) N.
c) zopet (znova, spet) vzpostaviti, doseči, omogočiti nastanek česa, postaviti na noge, obnoviti: gratiam Ci. idr., amissam iudiciorum existimationem C., studia patrum T., pacem V., gratiam cum aliquo Iust., concordiam L.,
Opomba: Star. fut. II reconciliasso: Pl.; star. inf. fut. reconciliassere: Pl.
-
re-concinnō -āre (re in concinnāre) (zopet, znova) popraviti (popravljati), da(ja)ti popraviti: Pl. ap. Fest., atque hu[n]c ut addas auri pondo unciam iubeasque spinter novom reconcinnarier Pl., pallam illam quam dudum dederas, ad phrygionem ut deferas, ut reconcinnetur atque ut opera addantur quae volo Pl., sellam tribus locis aedifico, reliqua reconcinno Ci. ep.
-
re-conclūdō -ere (re in concludere) zakleniti, zapreti, pod ključ da(ja)ti: aliquem in monumento Tert.
-
re-condō -ere -didī -ditum (re in condere)
1. nazaj da(ja)ti, postaviti (postavljati), položiti (polagati), spraviti (spravljati), skri(va)ti, (s)hraniti (shranjevati): Pl., Col. idr., gladium in vaginam recondere Ci. spraviti, vtakniti, potisniti, senatus consultum, tamquam in vaginā reconditum Ci. shranjen, medicamenta L., aliquem flammae vi e rogo eiectum Plin., reliquias Pl.; pesn.: oculos recondere O. zopet zamižati, zopet zatisniti oči, serpens alvo recondit volucres O. požre, pogoltne, poje = ore aquam recondere Pr., ensem in pulmone V., gladium recondit lateri O. zažene (zabode, zasadi, zarine) v … ; kot medic. (kirurški) t.t. zopet (znova, spet) spraviti (spravljati) nazaj na pravo mesto: fragmentum Cels.; refl. se recondere umakniti (umikati) se (kam v samoto): Q., Sen. ph.; metaf.: mens alia visa sic arripit, ut his statim utatur, alia recondit, e quibus memoria oritur Ci., verba, voltus recondere T. ohraniti v spominu (v srcu, v zavesti), odia T.
2. zakri(va)ti, skri(va)ti, prikri(va)ti, zatajiti (zatajevati), utajiti (utajevati): Fl. idr., quasque recondiderat opes (sc. humus) O., his inventis libellis ceteri remoti et diligentius sunt reconditi Ci., at Trivia Hippolytum secretis alma recondit sedibus V., Ascanium curva valle recondere V.; metaf.: eos fama recondit V. molči o njih, voluptates r. T. — Od tod adj. pt. pf. reconditus 3
1. skrit: quod celari opus erat, habebant reconditum Ci., reconditus silvā O. skrit v gozdu, venae auri argentique Ci., vinum H. najboljše.
2. (zelo) odročen, od rok se nahajajoč, oddaljen: locus, angulus provinciae Ci., saltus Cat.; subst. n.: in recondito Plin. globoko pod ključem, trdno v zaporu; neutr. pl.: occulta et recondita templi C. (oboje skupaj = gr. ἄδυτα) najsvetejše; pren. oddaljen = nenavaden, neobičajen, neraben, zastarel: verba Augustus ap. Suet.
3. metaf. globok, nizko ležeč, skrit, prikrit, tajen: aculei orationis reconditi Ci., reconditi sensus sermonis Ci., dolor Ci., ratio Ci. globokomiselna, globokoumna; subst. neutr. pl.: reconditiora desidero Ci., natura recondita Ci. zaprt (tih) značaj.
-
re-condūco -ere -dūxī -ductum (re in condūcere)
1. zopet (znova, spet) najeti, zopet (znova, spet) vzeti v zakup (najem): reconduxisse videbitur Ulp. (Dig.).
2. proti odškodnini spreje(ma)ti, (pre)vzeti (jemati, prevzemati) v oskrbo: civitatum vicinarum copias Ps.-Q. za plačilo voziti, prevzeti prevažanje česa, notum est ab eodem Charmide unum aegrum ex provincialibus HS ducentis reconductum Plin.
-
re-cōnflō -āre (re in cōnflāre) zopet (znova, spet) napihniti (napihovati), zopet (znova, spet) podpihniti (podpihovati); pren. (pod)netiti, podpihati (podpihovati), vzbuditi (vzbujati), razvne(ma)ti: sensum Lucr.
-
re-cōnsīgnō -āre (re in cōnsīgnāre) zopet (znova, spet) opaziti, zopet (znova, spet) zapaziti (zapažati): Tert.
-
recontrāns -antis (re in contrā) nasproti delujoč, uporen, uporniški, puntarski, vstajen, vstajniški; z dat.: gens recontrans regibus suis Tert.
-
re-convincō -ere (re in convincere) koga popolnoma premagati (potolči) z dokazi, dokazati komu, da je kriv (krivdo): nunc autem uterque redarguitur atque reconvincitur Ambr.
-
re-coquō -ere -coxī -coctum (re in coquere)
1. zopet (znova, še enkrat) (pre)kuhati, prekuhati (prekuhavati): lanam Sen. ph., ceram (na soncu) Plin., Peliam (da se pomladi) Ci., fessos aetate parentes Val. Fl.; od tod metaf. šalj.: recoctus scriba ex quinqueviro H. pretvorjen, senex recoctus Cat. = navihan, lokav.
2. zopet (znova) (s)topiti, (pre)topiti, (pre)kovati: enses V., aurum recoctum V. očiščeno, prečiščeno, čisto; pren.: Tullius se Moloni rursus formandum ac velut recoquendum dedit Q.
-
recordō -āre -āvī (re in cor) = recordor: is ubi Dacium cognovit et patria eum recordavit Quadr. fr. ap. Non., recordare rursus in cor revocare Varr.; od tod pt. pf. recordātus 3 (pass.): Sid.
-
recordor -ārī -ātus sum (re in cor)
1. predočiti (predočati) si kaj na osnovi spomina = pomniti kaj, spomniti (spominjati) se, domisliti (domišljati) se, biti pomljiv, v spomin si priklicati (priklicevati) kaj, ne pozabiti (pozabljati) na kaj; abs.: recordari rursus in cor revocare est Varr., vobiscum ipsi recordamini Ci., reminisci et recordari Ci., ut recordor Ci., si recordari volumus Ci.; z obj. v acc.: Ap. idr., id Pl., belli casus C., tempus illud Ci., maiorum diligentiam Ci., externa lubentius … quam domestica Ci., vitam et naturam Ci., amissos Aus.; po skladu glag. memini tudi z gen.: recordemini illius L., Metelli Ci., flagitiorum suorum Ci., huius meriti in me Ci.; z inf. oz. ACI: Ci., L., O.; z de in abl.: velim scire, ecquid de te recordere Ci., de suis liberis aut parentibus recordari Ci., de ceteris Ci.; dopolnitev z odvisnim vprašalnim stavkom: Plin. idr., recordari, quae fuerit celeritas reditūs Ci., non recordor, unde ceciderim, sed unde surrexerim Ci., denique recordari debere, quā felicitate omnes incolumes essent transportati C.; dopolnitev s stavkom s quod in cj.: recordatus, quod (da) nihil cuiquam toto die praestitisset Suet.; dopolnitev z ACI: recordari hoc genus poenae … esse usurpatum Ci., eadem se perpessos esse C., Teucros a sanguine Teucri ducere principium O., primo Punico bello classibus certatum (sc. esse) L.
2. pesn. pomisliti (pomišljati) na kaj, vzeti (jemati) si kaj k srcu: quae sum passura, recordor O., omnium captivitatem et miserrimam servitutem Iust.
-
recorporō -āre (re in corpus)
1. zopet (znova) oskrbeti (opremiti, obdati) s telesom, utelesiti: animum Tert., argillam in materiam robustiorem Tert.
2. kot medic. t.t. telo obnoviti, popraviti, ozdraviti: Cael.
-
re-corrigō -ere -rēxī (—) (re in corrigere)
1. zopet zravna(va)ti, zopet popraviti (popravljati): hos tamen aeque diligenter agere oportet, ne quam et hi recorrigendi moram praestent Hyg.; preg.: recorrexit costas illius prima vindemia Petr. ga je spravilo na noge.
2. metaf. popraviti (popravljati), poboljšati (poboljševati), izboljšati (izboljševati): ante animum nostrum formare incipimus et recorrigere Sen. ph., aliquem ad regulam Tert.
-
recrāstinō -āre (re in crāstinus) iz jutra v jutro (iz dneva v dan, dan na dan) odlašati, odlagati, odkladati, prelagati: si vero procellae ventorum aut turbines incesserunt, maior pars ad terram defluit, propter quae recrastinari non debet Col., punica vero et ficum quaeque alia sicca sunt recrastinare minime utile Plin.
-
recrēmentum -ī, n (re in cernere) odpadek (odpadki), žlindra, troska, usedlina, nesnaga, iztrebek (iztrebki): Macr., Prud., plumbi Cels., farris Plin. pleve; o človeških iztrebkih: deinde aridiora ex his recrementa in alvum convenire Gell.