-
cumque2, cunque, st.lat. quomque, adv. = in kadar; sicer se večinoma pritika oziralnim zaimkom in zaimenskim prislovom kot posploševalno obrazilo v pomenu koli, npr.: quicumque, qualiscumque, ubicumque, undecumque, quotcumque, quotienscumque. Redk. in le pesn. stoji samo zase: quae demant cumque dolorem Lucr. kar bi sploh utegnilo utešiti bolečino, cum solis lumina cumque inserti fundunt radii per opaca domorum Lucr. kakor koli, na kakršen koli način, mihi cumque salve rite vocanti H. kadar koli te kličem, vselej.
-
cunctor (v rokopisih in izdajah tudi v slabši obl. contor) -ārī -ātus sum (iz *concitor, frequ. glag. *concō omahujem, dvomim) obotavljati se, oprez(ov)ati, zamujati se, pomišljati (si), omahovati, zavlačevati, mečkati; najprej
a) v gibanju: c. diutius in vita Ci., c. in vita et haerere Lucr., reginam thalamo cunctantem … primi Poenorum exspectant V., huic quoque „vade procul“ ait vimque minis addit manibusque expellere tentat cunctantem O., ad medium cunctamur iter Val. Fl.; pesn.: aper partes cunctatur in omnes V. stoji in se obrača na vse strani V.; (o stvareh): tardum cunctatur olivum Lucr. kaplja le počasi, cunctatur et amnis … Tiberinus V.
b) v delovanju: Lucr., H., O., Cu. idr., unus homo (sc. Fabius) nobis cunctando restituit rem Enn. ap. Ci., assequor omnia, si propero; si cunctor, amitto Ci., an cuncter an tergiverser? Ci., nostris militibus cunctantibus C., ceterum dolo an vere cunctatus (sit), parum comperimus S., sedendo et cunctando bellum gerebat L., nihil cunctatus Suet. ne da bi se obotavljal; s praep.: cunctante ad ea (ob tem, pri tem) Mithridate T., ut ad laborem capessendum nihil cunctentur Gell. da bi se nemudoma lotili kakega dela; inter metum et iram cunctatus ali inter pudorem et iram cunctatus T. omahujoč med … ; cunctarer in proferendo ex his remedio, ni … Plin.; cunctans super tanta re Flavius Sabinus T. neodločen (omahljiv) v tako pomembni zadevi; z inf.: non est cunctandum profiteri hunc mundum animal esse Ci. brez pomisleka lahko priznamo, da … , ne cunctetur ipse propius accedere S., cunctantes arma capere increpabat, quid cessarent L.; z odvisnim vprašanjem: vos cunctamini etiam nunc et dubitatis, quid … deprehensis hostibus (z zasačenimi sovražniki) faciatis? S. vi mečkate še zdaj … ? cunctatus paulo, an retro flecteret Plin. iun.; za zanikanim glag. stoji quin: (Crassus) non cunctandum existimavit, quin pugnā decertaret C., consuli nihil cunctandum visum, quin primas praefecturas corripiat T. V pf. s pass. pomenom (brezos.): nec cunctatum apud latera T. tudi na krilih se niso obotavljali. — Act. soobl. cunctō (contō) -āre -āvī: cunctant Acc. ap. Non., cunctas? Pl., ut ipsi cunctent Enn. ap. Non., neque de luna neque de sole quisquam Graecus aut barbarus facile contaverit deos esse Ap. — Od tod
I. adj. pt. pr. cunctāns -antis, adv. cunctanter,
1. v gibanju obotavljajoč se, oklevajoč, kasen, počasen: cunctantes ministri V., foventque alternos aegro cunctantem poplite gressus Val. Max., tum illum (Attum Navium) haud cunctanter discidisse cotem ferunt L. brez obotavljanja, nemudoma, manum cunctanter et pigre proferre Plin. iun., genituram suam vix et cunctanter edere Suet.; pren. (o stvareh)
a) počasen: Arar Sil.
b) ne takoj vdajajoč se, zategel, čvrst, žilav, trd: glebae, ilex V., refringit (ramum) cunctantem V., cunctantior actus Lucr.
2. v delovanju mudljiv, oprezen, neodločen, omahljiv: familia cunctans ad opera Col., T. Ampius Flavianus, naturā ac senectā cunctantior (drugi berejo: cunctatior) T., cunctantior et cautior ali cunctantior cautiorque Plin. iun., ad dimicandum cunctantior (drugi berejo: cunctatior) factus est Suet., cunctantius confirmare acta Caesaris Suet.; pren. (o abstr.): cunctantia corda viri Val. Fl., cunctans ira Stat. —
II. adj. pt. pf. cunctātus (contātus) 3 počasen, oprezen: ubi cunctatis … plantis contigit aegra toros Val. Fl.; včasih le drugo branje nam. cunctans (prim. zgoraj cunctāns 2.).
-
cūnctus 3 (najbrž iz *concitos = concitus od glag. concieō, osnovni pomen torej „sklican“, „zbran“; prim. st.lat. acc. pl. conctos = cunctos: Carmen arvale; po drugih [a manj verjetno] cūnctus iz coniūnctus, cōiūctus) skupen, celoten, ves, vesoljen, v pl. vsi skupaj, sleherni, vsi, kar jih je (prim.: cuncti significat quidem omnes, sed coniuncti et congregati, at vero omnes etiam si diversis locis sint P. F.). Sg. le pri kolekt. in abstr. imenih: c. Aegyptus, Asia, Italia Ci., Gallia C., Graecia N., civitas Ci., S., res publica, urbs, contio, plebs, populus, equester ordo, senatus Ci., plebes S., vis S. fr., orbis terrarum, pubes, gens V., vulgus H., senatus populusque L., cuncto concepit corpore flammam Cat., c. regio Ap., fac cunctam istam gratiam Pl. popolno; v pl.: dedunt se cuncti Pl., Siculi cuncti ad me venerunt Ci., cui senatus cuncta populi arma commiserat Ci., centuriis cunctis renuntiatus sum Ci. ali cunctis senatūs sententiis hostis iudicatus est Ci. soglasno, c. oppida C., cuncti ad eum opprimendum consenserunt N., ita Mario cuncta procedere S. ali cuncta simul agere S. ali cuncta administrare S. vse skupaj, cuncta putas unā virtute minora H., cunctaque miratur O., Tiberius cuncta per consules incipiebat T.; subst. cūncta -ōrum, n skupnost, celota, vesoljnost, vse, pesn. in poklas. z gen.: viai cuncta Lucr., cuncta terrarum H., cuncta camporum, cuncta scelerum suorum T., cuncta mortalium T. vesoljnost človeških stvari, vse človeške stvari; subst. v spolu priličen gen.: cuncti hominum O. vesoljno človeštvo, cunctae provinciarum Plin.
-
cupīdō -inis, f, redk. in le pesn. (nikoli pri V.) tudi m (cupere); to besedo uporabljajo pesniki kot soobl. za cupiditas (ker ta beseda ni ustrezna za daktilski metrum) in poseb. zgodovinopisci, Ci. se je izogiba.
1. strastna želja, požele(va)nje, hrepenenje, hlepenje, pohlep, sla, strast: homines cupidine caeci Lucr., c. immodica L., ingens S., animus cupidine caecus ali captus pravis cupidinibus S., eradenda cupidinis pravi sunt elementa H., cupidinibus statuat natura modum quem H.; s subjektnim gen.: animi cupidinem explere S., cunctis malae dominationis cupidinibus flagrans T., c. avaritiae Aur.; z objektnim gen.: aquae Pl., frugum, c. caeca honorum Lucr., pecuniae S., Vell., victoriae S., honoris S. častilakomnost, imperii S. oblastiželjnost, regni S., L., gloriae S., Cu. ali laudum V. slavohlepnost, caedis V. krvoločnost = caedes atque cupido (ἓν διὰ δυοῖν) V., opum furiosa c. O., c. vini Cu., insatiabilis c. famae Cu., c. aeternitatis perpetuaeque famae Suet., lucis Q. veselje do življenja, radoživost, auri, voluptatum T., cupidinem sui movere T. hlepenje po sebi, c. alicuius rei me sollicitat Plin. iun., c. divitiarum Iust., Fl.; z gen. gerundii ali gerundivi: humani ingenii c. difficilia faciundi S., c. in verticem Haemi montis ascendendi L., Romulum Remumque cupido cepit in his locis … urbis condendae L., ipsum (Hannibalem) ingens cupido incesserat Tarenti potiundi L., c. ingens animum stimulabat adeundi Iovem Cu., cupidine regis visendi accensus Cu., c. proferendi imperii T., habendi Plin. iun.; z inf.: cupido cepit miseram nunc me proloqui Enn. ap. Ci., si vobis audentem extrema cupido certa sequi V. če vas je resna volja slediti … , cupido (Alexandrum) … incesserat … Aethiopiam invisere Cu.
2. occ.
a) α) fizična želja, sla, mik, nagon; z objektnim gen.: somni S. dremavost, zaspanost, concubitūs, Veneris O., coëundi Col. spolni nagon; abs.: spolni nagon, polt(e)na sla(st): eo provectas Romanorum cupidines, ut non corpora, ne senectam quidem aut virginitatem impollutam relinquant T.; (o živalih) pojanje, gonitev: equina Col. β) (polt[e]na) ljubezen: differor cupidine eius Pl., turpi cupidine capti V., Glaucus adest visaeque cupidine virginis haeret O., femina femineo (do ženske) correpta cupidine nulla est O., muliebri (do ženske) insuper cupidine incensus (Seianus) T.; od tod γ) pooseb. Cupīdō -inis, m Kupido ali Amor, bog ljubezni (grški Ἕρως), Venerin sin: Pl., Pr., Sen. tr., Arn., Venus … altera spumā procreata, ex qua et Mercurio Cupidinem secundum natum accepimus Ci. (Cupido kot kip: Ci. Act. II in Verrem lib. IV, 2, 4), Erycina ridens, quam Iocus circumvolat et Cupido H., sacrum liberi Cupidinis H., faciem mutatus et ora Cupido V., illa, quibus superas omnes, cape tela, Cupido O.; pl. Cupīdinēs Kupidini, bogovi ljubezni, Venerini spremljevalci: mater saeva Cupidinum H., Cynthia prima suis miserum me cepit ocellis, contactum nullis ante Cupidinibus Pr. (ali cupidinibus).
b) častihlepnost, častihlepje, častilakomnost: cupidine atque irā, pessumis consultoribus, grassari S.
c) pohlep po denarju, lakomnost: nec leves somnos … cupido sordidus aufert H., fervet avaritiā miserāque cupidine pectus H., Agrippina … Narcissum incusat cupidinis ac praedarum T.
-
cupiō -ere -īvī (-iī) -ītum
1. želeti (si) česa, (kaj), zažele(va)ti (si), požele(va)ti si česa, željno zahtevati kaj, česa, zahoteti (si), tudi zahoče se komu česa ali storiti kaj, pohoteti si, pohoče se komu, hoteti, hoteti imeti, hrepeneti, koprneti po čem (cupere označuje naravno, strastno požele[va]nje, optāre dobro preudarjeno željo, velle mirno, a močno voljo); abs. (objektni acc. ali inf. se lahko v mislih doda): cupiunt ultro Ter., quem ipsi, cum cuperent (sc. occidere), non potuerunt occidere Ci., neque id adsequi potuisset, etiam si cupisset (sc. adsequi) Ci., qui appetitus … sive cupiendo sive fugiendo non satis a ratione retinentur Ci., cohortatus suos omnibus cupientibus ad hostium castra contendit C., qui cupit aut metuit H., vocatum … interrogat, velletne ad Masinissam reverti; cum … „cupio vero“ (sc. reverti) diceret, tum … L., Livia nihil liberorum tulit, cum maxime cuperet (sc. ferre) Suet., ut quibus bellum invitis aut cupientibus erat T. kakor je bila vojna komu zoper voljo ali po volji; z acc.: N. idr., accipiant, quod cupiunt Ci., illa cupiebat id, quod viderat Ci., exercitum cupere aperteque petere Ci., Caesarem id summe sciebant cupere C., c. domum, agros, novas res S., pacem L., quanto plura parasti, tanto plura cupis H., qui multum habet, plura cupit Sen. ph., cum tibi cupere interdixero, velle permittam Sen. ph.; kot (hladen) izraz vljudnosti, poseb. kadar se hoče kdo izogniti nadaljnjemu nadlegovanju: omnia quae tu vis, ea cupio Pl. = povsem sem ti na uslugo, quidvis cupio, dum ne … Ter. vse mi bo prav, če le ne … , cupio omnia, quae vis H. želim (ti) vse, kar (sam) hočeš, želim tudi tebi najboljše; v pass.: adeoque is cupiebatur, ut … Ap., non omnia omnibus cupiunda esse S., non invidiosa nefandis nec cupienda bonis regna O.; poseb. pogosto pt. pf. cupītus 3: Lucr., si regnum detur, non cupitast civitas Pl., res cupita L., quidquid cupitum foret L., cupitum regnum Vell., cupitum id Tiberio T., diu cupita captivitatis ultio Iust.; kot subst. cupītum -ī, n želja: tandem huic cupitum contigit Pl., ut mox cupitis ministram haberet S. fr., scit optimum modum esse cupitorum … quantum debeas sumere Sen. ph., plena Caesarum domus, iuvenis filius, nepotes adulti moram cupitis adferebant T. Z dvojnim acc.: c. patriam exstinctam Ci., commutata omnia Plin. iun., aliquem servatum magno opere ali aliquem incolumen tanto opere Suet.; z gen.: quamquam domi cupio Pl. si želim domov; večinoma z inf.: cupit te videre Pl., c. vitam mutare priorem Lucr., effringere ut arta … claustra cupiret (gl. opombo) Lucr., cupio audire, discere, videre (pogosto iron.) Ci. rad bi slišal, … , cupio videre, qui id audeat dicere Ci. rad bi ga videl, ki bi si upal … , cum cuperes appellare, non audebas Ci., quam cupiunt laudari! Ci., operam navare cupere C., cum … nostri autem, quid … efficere possent, perspici cuperent C., ad exercitum proficisci cupere S., sincerum cupimus vas incrustare H., cupis credi O., cupiebat mutare testamentum Plin. iun., cupiens acquirere Iust.; z ACI: cupis me esse nequam Pl., assectari se omnes cupiunt Enn. fr., cupio me esse clementem Ci., hanc nationem deleri cupivit Ci., Pausanias … , quos Byzanti ceperat, … tibi muneri misit seque tecum affinitate coniungi cupit N., hinc cupio nomen carminis ire mei Pr., Gaium ac Lucium … destinari consules specie recusantis flagrantissime cupiverat T., si quando, nunc praecipue cuperem esse te Romae Plin. iun.; z NCI: paratus venire cupiebat Ci., nimium cupit formosa videri O., nasutus nimium cupis videri Mart.; redk. s finalnim stavkom: quod quidem ego nimis quam cupio ut impetret Pl., responsum est mihi cupere quidem universos, ut a me rationes coloniae legerentur Plin. iun., (v zvezi z optare) necesse erit cupere et optare, ut quam saepissime peccet amicus Ci.; ne … redires, cum cuperes O., mire cupio, ne nobiles nostri nihil in domibus suis pulchrum nisi imagines habeant Plin. iun.; s samim cj.: cuperem ipse parens spectator (priča) adesset V., cupio te quoque sub idem tempus Campania tua remittat Plin. iun.; z relativnim stavkom: nec deerunt, qui, quod tu velis, cupiant Plin. iun.
2. occ.
a) ljubeče, pohotno želeti (si), zažele(va)ti (si), požele(va)ti (si), v ljubezni koprneti po kom: quae te cupit, eam ne spernas Pl., corde cupitus Enn. ap. Ci. srčno zaželen, Mars videt hanc visamque cupit potiturque cupitā O., sive cupis Paphien, seu Ganymede cales Mart.; z gen.: quae cupi(un)t tui? Pl., iamdiu vestri cupiunt Lucrina tacita Symm.
b) dobro hoteti komu, zanimati se, zavzet biti za koga ali kaj, naklonjen, vdan biti komu; z dat.: Glycerio Ter., quid? ego Fundanio non cupio? non amicus sum? Ci. ep., (Dumnorigem) favere et cupere Helvetiis propter eam affinitatem, odisse etiam suo nomine Caesarem et Romanos C.; s causā (v istih pomenih kakor pri zvezi z dat.): causam mihi tradidit, quem suā causā cupere ac debere intellegebat Ci. da sem mu vdan in zavezan, istius causā cupiunt omnia Ci. povsem so mu vdani, cupio omnia rei publicae causā Ci. državi želim vse najboljše. — Od tod adj. pt. pr. cupiēns -entis, adv. cupienter želeč, željan, poželjiv, stremuški, težeč; abs.: qui cupientem Italiam … ad meam salutem excitavit Ci., cupienti animo nihil satis festinatur S., Marius … cupientissuma plebe consul factus S. na odločno željo ljudstva, cupientissimo vulgo imperium capit Aur., quom quid cupienter dari nobis petimus Pl., cupienter cupere aliquid Enn. ap. Non., cupienter membra alicuius discerpere mālis suis Acc. ap. Non.; večinoma z objektnim gen.: cupiens nuptiarum, huius corporis, tui Pl., bonarum artium, novarum rerum, voluptatum T., liberorum T. otrók želeč si, erogandae per honesta pecuniae cupiens T. ker je rad na pošten način izdajal denar, Euathlus eloquentiae discendae … cupiens fuit Gell.; v komp.: dominandi suis quam subigendi externos cupientiores Aur.; v superl.: legis cupientissimus S. fr., naturam hominis deus veri adipiscendi cupientissimam fecit Lact.
Opomba: Star. impf. cj. cupīret: Lucr. — Sinkop. obl. iz perfektove osnove cupīsti(s), cupīsset, cupīsse idr. pogosto pri Ci.
-
cuppēs ali cūpēs (gen. -ēdis ali -ĕdis), v rabi le nom. sg. (cupere?) sladkosned(en), sladkosnednež, laskrn(ik), oblizljiv, obliznik: Pl., P. F. — Kot priimek: Numerius Equitius Cup(p)es Numerij Ekvicij Sladkosned, rimski vitez, obsojen zaradi roparstva: Varr. ap. Don., P. F.
-
cupressus -ī in (skoraj le pesn.) -ūs, f (iz gr. κυπάρισσος)
1. cipresa, mrtvaško in zato Plutonu posvečeno drevo: Ca., Varr., Cat., Plin. idr., atrā cupresso V., feralīs ante cupressos V., cupressus funebres, invisae H., metas imitata cupressus O., vallis … acutā densa cupressu O.; v masc. pl.: longi cupressi Enn., rectosque cupressos Enn. ap. Gell. — Soobl.
a) cyparissus -ī, f (po gr. obl.): coniferae cyparissi V. Pooseb. Cyparissus -ī, m Kiparis, v cipreso spremenjeni keoški mladenič, Apolonov ljubimec: O.
b) cypressus -ī, f: Char., Vulg., Isid.
2. met. shramba (skrinjica) iz cipresovine: carmina … lēvi servanda cupresso (da se obvarujejo moljev) H.
-
cūra -ae, f (st.lat. coira iz coisa) skrb, in sicer:
I.
1. skrbnost, briga, prizadevnost, prizadevanje, trud: acris cura diligentiaque Ci., omni cura rem administrare Ci., omnem suam curam atque operam ad philosophiam conferre (obračati na … ) Ci., magna cum cura atque diligentia scribere aliquid Ci., remittere curam diligentiamque C., curam diligentiamque in valetudine tuenda adhibere N., templum magnā curā custodiunt N., non sine cura rem administrant N., cum magna cura parare omnia S., cum maxuma cura ultum ire iniurias S., cum cura saucios reficere L., ea non maiore cura praecepta ab ducibus sunt quam ab militibus observata L., summa cum cura exsequi aliquid L., cura publica L. skrb za občo blaginjo, naspr. cura privata L., nequaquam satis in re una consumere curam H., omnes milites cum cura sepelire Cu., avocare curam alicuius Col. odvračati pozornost koga, zamotiti ga, sine cura deûm evenire T., finis vitae eius (Agricolae) … extraneis etiam … non sine cura fuit T. ob njegovi smrti … so žalovali tudi tujci, curam admovere Plin. iun.; z objektnim gen. = skrb(nost), vnema, zanimanje za koga, za kaj: cibi Ci., rei publicae Ci., S., humanarum rerum S., colendi V. skrbna vzgoja (vrtov), magni Caesaris H., tui, illius, incepti belli O., Cereris (za živež) O., habendi Ph. lakomnost, agrorum nimia cura Q. pretirano zanimanje za poljedelstvo, c. rerum, verborum Q. skrbna izbira, legum Q. skrbno upoštevanje, c. diversa sciscitandi T.; nam. gen. skloni s praep.: cum Scipione mihi coniuncta cura de publica re et de privata fuit Ci.; publica cura est pro moenibus istis O., divina pro nobis cura Aug. Rekla:
a) agere curam alicuius rei ali alicuius, de aliqua re ali de aliquo, pro aliquo, skrbeti, brigati se, (z)meniti se za kaj, za koga, zavze(ma)ti se za kaj, za koga: agere curam libertatis S., agere curam civium L., agere curam humanarum rerum Plin., Q., agere curam sui, curam corporis diligentissime Sen. ph., agere curam de Samnitibus, non de se L., curam pro nobis hospitis, uxor, agas O.
b) alicui cura est alicuius rei ali alicuius skrb ima, skrbi, briga se, meni se kdo za kaj, za koga, na skrbi je komu, zavzema se kdo, za kaj, za koga: quodsi hominibus bonarum rerum tanta cura esset, quanto studio aliena petunt S., Romanis interim arcis Tarentinae … cura est L., cura tibi non est hospitis ulla tui O., cura tibi est videndi coniugis O.; objektni pojem je izražen s finalnim stavkom: maxima erat cura duci, ne qua exprobratio cuiquam veteris fortunae discordiam inter ordines sereret L.; podobno: haec mea cura est, ne quid tu perdas H.; brez dat. personae: una erat cura, ne inultus occĭderet Cu.; pesn. z inf.: nec sit mihi cura mederi V., nulli cura fuit externos quaerere divos Pr.; brez dat. personae: cura fuit velare O., cura finitimos vincere maior erat O.
c) alicui aliquid ali aliquis curae est ali alicui curae est de aliqua re briga se, (z)meni se kdo za kaj, za koga, skrbi kdo za kaj, za koga, na skrbi je komu kaj, zavzema se kdo za kaj, za koga, (veliko) je komu do česa, poganja se kdo za kaj, za koga: salutem eius regis senatui populoque Romano magnae curae esse Ci., in eorum periculis … amicos Attico esse curae N., Caesar pollicitus est sibi eam rem curae futuram C., rati sese diis immortalibus curae esse S., minus ea bella, quae gerebantur, curae patribus erant, quam … L., sit tibi curae, quantae conveniat, Munatius H., ergo illi curae contigit esse tuae O., propinqui, quibus est puella curae Cat., de Tirone mihi curae est Ci. ep., de ceteris senatui curae fore S.; s finalnim stavkom: velim tibi curae sit, ut aliquid istinc bestiarum habeamus Caelius in Ci. ep., magis curae est (sc. mihi) … , ne is pereat Pl., in primis tibi curae sit, ne mihi tempus prorogetur Ci. ep., patribus aeque curae fuisse, ne qua iniuria in eos oreretur L.; z relativnim stavkom: quo magis quae agis curae sunt mihi Ter.; z odvisnim vprašanjem: nisi sane curae sit (sc. mihi), quorsum eventurum hoc siet Ter., mihi maiori curae est, quemadmodum vobis gratiam referam, quam … Ci., omnibus civitatibus … curae erat, quid Eumenes in senatu egisset L., quin id erat curae (sc. mihi), quo pacto cuncta tenerem H.; z inf.: magnae veteribus curae gratiam dicendi et paribus et contrariis acquirere Q., erit mihi curae explorare provinciae voluntatem Traian. in Plin. iun. ep.; brez dat. personae: eligere modo curae sit Q. le v izbiri naj bo govornik skrben; redk. z ACI: tibi curae est sentire cives tuos, quanto per te onere leventur L.
č) curam habere alicuius rei ali alicuius, tudi de aliqua re, in curae (sibi curae) habere aliquid ali aliquem skrbeti, zanimati se, prizadevati si za kaj, za koga, zavze(ma)ti se za kaj, za koga: curam habere libertatis S., curam habere rerum divinarum L., delectūs multo intentiorem quam alias curam habebant L., curam habere Ausoniae gentis O., curam habere serendi Plin., curam habere pacis tuendae Suet., de vita communi omnium curam publicaeque rei constitutione habere Vitr., me ut id mihi habeam curae rogas Varr., eos tibi et rem, de qua misi, velim curae habeas Caelius in Ci. ep., petitionem alicuius curae habere S., nec aliter universos quam membra … imperii curae habere Suet.; curae (sibi) habere z inf.: ut accurate ille ex ultumis terris, quid ageret, curae sibi haberet certiorem facere Atticum N.; s finalnim stavkom: habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam quam accepi Sen. ph.; z relativnim stavkom: sapienter habeatis curae, quae imperavi atque impero Pl.; abs. v pl.: curas habere Iust. ničesar vnemar puščati.
2. occ.
a) pazljivost, pozornost, opreznost: intendere alicuius curam „napeti“ pozornost koga = vzbuditi pozornost koga (komu), npr.: gens bellicosa … curam regis intenderat Cu.; toda: curam intendere in aliquid ali curam ponere in aliqua re (vso) pozornost obrniti (obračati) na kaj, npr.: dum omnium cura in Veiens bellum intenta est L., in quem omnes intenderat curas Cu., non intentā cuiusquam curā, quae firmitudo (coriorum) T. ne da bi bil kdo dobro pazil na to, … , omnem curam in siderum cognitione ponere Ci.
b) učenje = uk, proučevanje, izsledovanje, v pl. nauki, študije: ad cuius summam eruditionem et praestantissimum ingenium cura quoque et meditatio accessit T., Britanniae situm populosque … non in comparationem curae ingeniive referam T., sapientis animus cum his habitans pernoctansque curis Ci.; met. izdelek, napisano delo, spis, knjiga: iuvenes, quorum … inedita cura est O. pesmi, c. recens O., nova et recens T., quorum in manus cura nostra venerit T., condere victuras temptem per saecula curas Mart.
3. oskrbovanje, oskrba, preskrba, nega, negovanje, vzgoja (rastlin), (vz)reja (živali): rerum alienarum Ci., deorum L., Iust. sepulturae Cu., funeris sui Suet., Pelusiacae lentis V. setev, boum V.; occ.
a) ličenje, lišpanje, krasitev, urejanje, uravnava(nje): Val. Fl., cura iuvat formam O., cura cultusque feminarum L., c. mulierum Ph., comae Pr., capillorum Suet., formae Sen. ph.
b) (po)strežba bolnikom: post proelia saucios … curā sustentabant T.
c) medic. zdravljenje: Sil., si quid cura levarit Cels., c. aquae, quae inter cutem est Cels., cum omnem curam fata vincerent Vell., c. morbi Iust.; pl.: curae aegrescentium Macr.; pren.: relinquebatur simplex illa iam cura doloris tui Ci. ep., illa fuit lacrimis ultima cura meis Pr. (o spanju).
č) skrb za koga, za kaj = varstvo, varovanje, nadzorstvo: dominae (objektni gen.) O. = dominam servandi cura O., suum sororisque filios in eadem cura habere L. = enako vzgajati, c. susceptorum semel adulescentium Q., alicui sororis suae nepotum curam delegare Q., omnes, quibus vivaria, armenta, alvearia … in cura erant Plin. ki so imeli na skrbi zverinjake, … ; poseb. jur. varstvo = varuštvo, skrbstvo, tutorstvo: curam administrare, gerere Icti.; met. α) skrbnik, paznik, čuvar, varuh: immundae cura fidelis harae O. (o svinjskem pastirju Evmeju). β) predmet skrbi = varovanec, ljubljenec (ljubljenka): Anchisā, … cura deûm V., ipse Veneris iustissima cura, Dardanius puer V., raucae, tua cura, palumbes V., absunt, mea cura, sodales O. moji ljubljenci, cura pii dis sunt O., quid mihi vobiscum est, infelix cura, libelli O., Lydia (pesem Publija Valerija Katona) doctorum maxima cura liber Ticida poeta ap. Suet., Roscia te salutat, cura communis Sid.
d) oskrbovanje, uprava, vodstvo, nadzorstvo: patrimonii sui curam mandare alicui Sen. ph., c. rerum domesticarum Q. gospodarstvo; poseb. cura kot državna služba: magistratus et imperia et omnis cura rerum publicarum S., c. rei publicae L., Suet., urbis L. redarstvo, aspernari curam urbis L. vodstvo mestnih zadev, mestna uprava, c. rerum T., tabularum publicarum T. nadzorstvo nad državnimi knjigami dolžnikov, c. aerarii, annonae, frumenti populo dividendi, operum publicorum, viarum, aquarum, alvei Tiberis, ordinandarum bibliothecarum Suet., providendae tempestatis Sen. ph. nadzor nad zaščito zoper nevihto, Equitius, cui tunc erat cura palatii credita Amm. tedanji dvorni upravnik (dvorni maršal), Saturninus e cura palatii Amm. bivši dvorni upravnik (dvorni maršal); voj. uprava, nadzorstvo, poveljstvo: curam belli sustinere Ci. vojno upravljati, c. belli Vell. vojno poveljstvo, c. arcis Cu. poveljstvo na gradu, legionis armandae, navium, peditum, equitum T.; met. posel, opravek, opravilo, trud: in bello in aliqua maiuscula cura negotiove versari Ci., hi (delecti) vel aetate vel similitudine curae patres appellabantur S., hanc curam tibi iniungo Plin.; pogosto v pl.: cum sumus necessariis negotiis curisque vacui Ci., nondum ad curas intentus T., iam vero tempora curarum remissionumque divisa T., divisae inter Tutorem et Classicum curae T., tam humiles et sordidas curas alii mandare Plin. iun.
II.
1. skrb = bojazen, bolest, razjedanje, žalost: Cels., Q., Plin. iun., si quid ego adiuro curamque levasso Enn. ap. Ci., quo magis, quid facerem, curā cruciabar miser Pl., animus curā confectus Ter., cur eam rem tam studiose curas, quae tibi multas dabit curas Corn., curae inanes cordis Lucr., liber curā et angore animus Ci., vacuus hāc curā Ci., magnā curā et sollicitudine me liberabis Ci., sine curā (= securus) Ci., S., expers curae, expers omnis curae L., curā frangebatur N. skrb ga je trla, acrior illum cura domat V., speras … curas graves e pectore pelli? H., dissipat Euhius curas edaces H. moreče skrbi, nunc vino pellite curas H., curas depellere vino Tib., milia curarum Pr., multiplices animo volvere curas Cat., nox curarum maxima nutrix O., curae vigilantes Val. Max. bedeče = dnevne skrbi, animum curae obruunt Cu., curae mordaces Lucan. moreče skrbi, domitor curarum Sen. tr. (o spanju); z objektnim gen.: cura earum rerum N. skrb za … , curā impensarum populi Romani L. boječ se stroškov; nam. tega gen. skloni s praep.: quam pro me curam geris V., non tanta pro Aetolis cura erat L., cura de minore filio L., curam agere de coniuge O. v skrbeh biti za … ; cura condicione super communi H.; nulla in posterum cura T.; kot pojem bojazni po skladu glag. timendi: Ter., Ci. ep., cura … , ne Philippus regnumque eius rebus Graeciae … immisceretur L., iniecerat curam ei, ne in omen verteretur irritum inceptum Cu., ventris et ganeae paratūs … fecerant curam, ne princeps antiquae parsimoniae durius adverteret T.; s kavzalnim stavkom: quod (da) negavit te potuisse ad me scribere, curam mihi attulit Ci. ep., me illa cura sollicitat angitque vehementer, quod … Ci. — Pooseb. Cūra Skrb: primisque in faucibus Orci Luctus et ultrices posuere cubilia Curae V., neque decedit aeratā triremi et post equitem sedet atra Cura H., scandit aeratas vitiosa naves Cura nec turmas equitum relinquit H., non … summovet lictor … Curas (drugi pišejo curas) laqueata circum tecta volantes H.
2. occ.
a) ljubezenska bolečina (muka), (ljubezensko) koprnenje, ljubezen: regina gravi iamdudum saucia curā V., et iuvenum curas et libera vina referre H., ignes ipse suos nutrit, curā removente soporem O., haeserat in quadam nuper mea cura puellā O. moja ljubezen, possum alterius curas sanare recentes Pr., c. mea, tua O., Pr. ljubezen do mene, do tebe; met. vzrok ljubezenske bolečine, predmet ljubezni, ljubica, ljubljenka: iuvenum prodis publica cura H., tua cura, Lycoris V., cura coniugis (= Amphitrite) Ps.-V. (Cir.), Lynceu, tune meam potuisti, perfide, curam tangere? Pr.
b) prevelika skrb, od tod mučna radovednost, zvedavost: inerat cura insita mortalibus videndi congredientes L., curā ingenii humani L. iz radovednosti.
-
cūrātor, st.lat. coerātor, -ōris, m (cūrāre)
1. oskrbnik, vzgojitelj, čuvar, varuh: aviarii Varr., gallinarum Varr. kurji pastir, apiarii ali apum (v stiku nav. le curator) Col. čebelar, pavonum Col.
2. oskrbnik = upravnik (upravitelj), vodnik (vodja), nadzornik, predstojnik, poverjenik, pooblaščenec, zastopnik, pokrovitelj: ludorum Pl., curatores omnium tribuum Tabulae censor. ap. Varr. predstojniki, suntoque aediles coeratores (ali curatores) urbis, annonae ludorumque sollemnium Lex. ap. Ci., c. viae Flaminiae Ci. ep., esse curatorem reficiendis muris (v Atenah) Ci., aliquem curatorem praeficere, qui statuis faciendis praesit Ci., legibus agrariis curatores constituti sunt decemviri Ci., rei publicae curatorem huc missum esse S. zastopnik, Numida quidam negotiorum curator S. upravnik, c. munerum ac venationum, curatores restituendae Campaniae Suet., curator operum, viarum Plin. iun., curatores aquarum Front., curator urbis Lamp., Amm.
3. occ. (jur.) skrbnik, varuh odraslemu človeku, poseb. bebcu, blaznežu ali zapravljivcu: nec medici credis nec curatoris egere a praetore dati H., alicui curatorem petere Sen. rh., Q., alicui curatorem (curatores) dare Sen. rh., Icti. (o pretorju), curatorem accipere Icti.
-
cūriātus 3 (cūria I. 1.)
1. kurijski, iz kurij sestavljen: comitia curiata Ci., L., Gell. najstarejši, le patricijski narodni zbori, v katerih se je glasovalo po kurijah; izvzemši volitev svečenikov, podeljevanje nadpoveljništva in potrjevanje posinovitev so polagoma vse politične pravice teh zborov prešle na centurijske in tributske narodne oz. ljudske zbore (comicia centuriata in tributa), lictor c. Gell. liktor, ki sklicuje kurijske narodne zbore.
2. v kurijah (kurijskih narodnih zborih) sklenjen (sprejet): lex curiata Ci., L. idr.
-
curriculum -ī, n (currere)
I. act.
1. abstr.
a) tek, dir: celeri curriculo Pl., Varr. ap. Non.; sicer le pri kom. v abl. curriculo = tekoma, hitro, v diru: ut apud portum te conspexi, curriculo occepi sequi Pl., abi ad litus curriculo Pl., curriculo percurrere Ter.
b) klas. le occ. α) tekmovalni tek, dirka (s konjem ali vozom), konjska (vozna) dirka: Pl., Ter., Varr. ap. Non., quod sine curriculo et sine certatione corporum fiat Ci., curricula equorum L., vix unius horae tempus utrumque curriculum complebat L.; tudi posamezni krog, obtek (pri tekmi): ovum, quod ludis circensibus novissimi curriculi finem facit quadrigis Varr., curricula numerare L., curricula ludorum circensium sollemnia septem esse Gell. β) (o nebesnih telesih) obtek, obhod, krožna pot, krožno gibanje kroženje: solis et lunae Ci. ap. Non., curriculum numquam sedare Ci. poet., medio noctis abactae curriculo V., c. lunae, lunare Gell.
2. met. konkr.
a) voz: Mettium Fufetium equis ad curriculum ex utraque parte deligatum distraxit Varr. ap. Non.
b) occ. α) dirkalni voz: in curriculum quadrigarum incurrere Ci., insistere curriculo quadrigarum T., sunt, quos curriculo pulverem Olympicum collegisse iuvat H., c. biiuge famosorum equorum Suet.; pren.: nec procul a metis curriculo gravis est facta ruina meo O. β) bojni voz: turbati equi … in amnem praecipitavere curricula Cu. —
II. pass. tekališče, dirkališče: qui (Milo Crotoniates) cum iam senex esset athletasque se exercentes in curriculo videret, … Ci.; pogosto pren. tekališče = poprišče, pot: in artis curriculum descendere Corn., hae sunt exercitationes ingenii, haec curricula mentis Ci., deflexit iam aliquantum de spatio curriculoque consuetudo maiorum Ci. s poti in s tira, c. industriae, petitionis Ci., quartum curriculum publicis epulis optinuere a divo Iulio Plin., c. laudis Q.; poseb. (življenjski) tek (tok), pot življenja, tek časa, let: Prud., exiguum vitae curriculum natura circumscripsit, immensum gloriae Ci., honeste curriculum vivendi a natura datum conficere Ci., me ex constituto spatio defensionis in semihorae curriculum coëgisti Ci., versari in suo vetere curriculo Col., semihorae curriculo Gell., Amm.
-
Curtius 3 Kurcij(ev), ime sabinskega in rimskega rodu. Poseb. znani so:
1. Mettius Curtius Metij Kurcij, Sabinec, ki se je po ugrabitvi Sabink bojeval z Rimljani in se naposled naselil v Rimu: L.
2. M. Curtius Mark Kurcij, srčen rimski mladenič, ki se je baje l. 362 prostovoljno s konjem kot žrtev pognal v prepad, ki je nastal na forumu: L.
3. C. Curtius Postumus Gaj Kurcij Postum, ki ga je Ciceron priporočil Cezarju za vojaško tribunstvo, po začetku državljanske vojne goreč Cezarjev privrženec: Ci. ep.
4. Curtius Montānus, gl. Montānus.
5. Curtius Nicia Kurcij Nicija z otoka Kosa, osvobojenec nekega Kurcija, Pompejev sodobnik in prijatelj ter prek njega seznanjen z drugimi rimskimi imenitniki, učen razlagalec pesnika Lucilija: Ci. ep., Suet.
6. Curtius Rufus Kurcij Ruf, kvestor, potem prokonzul v Afriki v Klavdijevem času: T.
7. Q. Curtius Rufus Kvint Kurcij Ruf, najbrž sin prejšnjega, zgodovinopisec (v Klavdijevem času), napisal je 10 knjig zgodovine Aleksandra Velikega (De rebus gestis Alexandri Magni), prvi dve nista ohranjeni. — Kot adj.
a) lacus Curtius Kurcijevo jezero, imenovano po nekem Kurciju (morda po Marku Kurciju, gl. zgoraj pod 2.); v starih časih je pokrivalo del rimskega foruma, v času Augusta je bilo le še suh „puteal“: Varr., L., O., Aur.; imenovalo se je tudi lacus Curtii: Suet., P. F.
b) Curtius fōns Kurcijev studenec, ki ga je v Rim speljal Kaligula, del Klavdijevega vodovoda (aquae Claudiae): Plin., Suet., Front.
-
curtus 3 (pt. pf. nekega glag. s pomenom rezati, curtus = odrezan; prim. carēre, carō, nem. izpos. kurz) okrajšan, skrajšan, okrnjen, zakrnel: dolia Lucr. ali vasa Iuv. krnjave, nočne posode, testa O., tegula Pr., curto vetus amphora collo Pr., c. supellex Pers., c. calix, c. testa Mart., curtum temone iugum Iuv.; (poseb. in v prozi le o okrnjenih udih): cum curta pars aliqua est Cels., si quid ibi curti est, sarcire Cels. če se je ondi (namreč na ušesih) kaj snovi pogubilo, id quod curtum est Cu. (po naravi) zakrneli udi; (o živih bitjih): c. mulus H. ali equus Pr. kosast, kosorep, Iudaei H. obrezani; klas. le pren. nepopoln, pomanjkljiv (poseb. o govorni sestavi), boren, enostranski: Lact., nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans Ci., meae quidem (aures) … curta sentiunt nec amant redundantia Ci., quasi curta sententia Ci. = enostranska misel, enostranski nazor, c. res (imetje) H., fides Iuv.
-
cūstōdia -ae, f (cūstōs)
1. nadzorstvo, varovanje, varstvo, obramba, zavetje: committere ali concredere alicui aliquid in custodiam Pl., in custodiam suam recipere aliquem Pl., ut illae tabulae (publicae) privatā … custodiā … continerentur Ci., quae lex omnibus custodiis subiectum aratorem decumano tradidit Ci. podvrženega vsakovrstnemu nadzorstvu, quisve ea (sacra) locus fideli adservaturus custodia esset L., nihil invitae tristis custodia (namreč sužnja paznika) prodest Pr., non sine tacita custodia haberi Front. skrivaj biti nadziran; s subjektnim gen.: canum tam fida c. Ci., fida iustitiae c. Ci., qui ex eius custodia … filium … surripuisset Ci., a cuius audacia fratris liberos ne materni quidem corporis custodiae tegere potuissent Ci., dura c. matrum H., quod imperii pignus custodiā eius templi teneretur L., tristis c. servi (ki mora nadzorovati žensko zvestobo) O., c. pastoris Col., paedagogorum Q.; z objektnim gen.: c. ignis (Vestae), meae salutis, mei capitis, rei publicae, provinciae, conservandi sui Ci., una custodia fidelis memoriae rerum gestarum L. edini zanesljivi način shranjevanja, frugum et pecudum c. sollers V., cui … late custodia credita campi V., urbis Vell. varstvo, uprava, pecuniae Cu., sui Cels. varovanje svojega zdravja, regis Iust. varovanje kralja = ohranitev kraljevega življenja.
2. occ.
a) čuvanje, straženje, straža, stanje na straži: agitare hic custodiam Pl., agere regalis corporis custodias Naev. ap. Non., tibi … excubias et custodias … pollicemur Ci., Miltiades, cui illa custodia crederetur N., alteram navem, quae erat ad custodiam … posita, … aggressus C., remittere de custodiis maritimis C., Gallos equites suae custodiae causā circum se habere C. za telesno stražo, suae custodiae causā petere turmam equitum Romanorum S., neglegenter servare custodias L., inde intentiores utrimque custodiae esse L., custodiae nocturnae praefectus Ap. nočni stražni glavar, nočni nadstrežnik; s subjektnim gen.: haec a custodiis classium loca maxime vacabant C., saepire aliquem custodiā militum Suet.; z objektnim gen.: custodiam corporis barbaris committere Ci., certasque cuique partes ad custodiam urbis attribuit C., iisdemque (tribus cohortibus) custodiam navium longarum tradidit C., c. aditūs, arcis, portūs L., urbis custodiam agere L.; met. α) straža = oseba (osebe) na straži, stražnik(i), stražar(ji), stražarstvo, tudi straža (stražarstvo) na konju (konjih); v prozi sg. le kolekt., sicer večinoma pl.: impedimentis … custodiam ex suis ac praesidium sex milia hominum unā reliquerunt C., tribunus custodiae adpositus ali Remmius, priori custodiae regis adpositus T. poveljnik (prejšnjega kraljevega) stražništva, pauci de custodia Germani Suet. iz telesne straže; v pl.: Auct. b. Afr., Lact., vinclis custodiisque circummoenitum esse Pl., vestra tecta vigiliis custodiisque defendite Ci., sensistine illam coloniam meo iussu meis praesidiis, custodiis, vigiliis esse munitam? Ci., domum custodiis saepit N., disponere custodias diligentius C., praesidia custodiasque ad ripas Ligeris disponere C., custodiae artae L., frequens custodiis locus L. močno zastražen, inclusus nostris custodiis exercitus Vell., intentissimas custodias fallere Sen. ph., saepire domum et vias acribus custodiis T.; custodias sustulit Ci. odpravil je carinska stražarstva; pesn. sg. (o eni osebi ali živali): cernis, custodia qualis vestibulo sedeat V. (o Tisifoni), unicus anser erat, minimae custodia villae O.; (o več osebah): noctem custodia ducit insomnem ludo V., abest custodia regis (ali regi) O. telesna straža, vigil Phrygios servat custodia muros et vigil Argolicas servat custodia fossas O., namque tuo adventu vigilat custodia semper Cat. S subjektnim gen.: propter custodias Menapiorum C., eo custodias hostium fallere L., deducere custodias munitionum Auct. b. Alx. β) straža = straži namenjeni kraj, stajališče, staja, stražišče, stražarnica: haec mea sedes est, haec vigilia (straža), haec custodia (stražarnica), hoc praesidium stativum (stalno taborišče) Ci., in hac custodia et tamquam specula collocati sumus Ci.; poseb. carinska stražarnica, carinarnica, mitnica: familias maximas in portubus atque custodiis habere Ci.
b) čuvanje, straženje, varovanje kake osebe ob omejitvi njene svobode, izročitev kake osebe pod stražo, v zapor (abstr.): c. publica Ci., T., regia Ci., tutissima Ci., L., nimis soluta L., artissima Mel., poseb. pogosto libera c., v stiku tudi samo custodia, omejitev koga na določen kraj, prosti zapor, hišni zapor (brez jetništva): Vell., liberā custodiā placere (sibi) in aliqua fida civitate eum servari L., tudi v pl.: senatus decernit, uti … Lentulus itemque ceteri in liberis custodiis habeantur S.; dare se in custodiam Ci. v prosti (hišni) zapor, eum et ceteros in custodiam dandos censuistis Ci., aliquem in custodiam tradere Ci. ep., L., asservari privati hominis custodiis Ci., penes quem summa erat custodiae N. ali qui custodiae praeerat Val. Max. ki je imel nadzorstvo nad zapori, ki je bil ječar, tali modo custodiā liberari N., qui in custodiam traditi erant, qui in custodiis tenebantur S., aliquem Albam in custodiam ducere L. v prosti (hišni) zapor, habere aliquem prope in custodia L. ali in custodia T. ravnati s kom (skoraj) kot z jetnikom, in custodia haberi T., elabi custodiae T., Fl., tradere aliquem custodiae Suet.; toda: ut sis apud me lignea in custodia Pl. v lesenih nožnih sponah; pren.: nisi enim deus is … istis te corporis custodiis liberaverit Ci.; met. α) zapor (konkr.), ječa, jetnišnica: in custodiam conici N., Cimon eādem custodiā tenebatur N., necari in custodia C., multitudo in custodias divisa L., perire morbo in eadem custodia Suet. β) zapornik, jetnik: Dig., eadem catena et custodiam et militem copulat Sen. ph., custodiarum agmen Sen. ph. ali series Suet., quod ubique esset custodiae, in Italiam deportari … praeceperat Suet. kolikor je bilo kje jetnikov, recognoscere custodias Suet., numerum puniendorum ex custodia subscribens Suet., nec nisi secreto atque solus plerasque custodias, receptis quidem in manum catenis, audiebat Suet., custodias asservare per milites Plin. iun.
3. pren. varovanje, vzdrževanje, ohranjevanje, izvrševanje abstr. stvari: diligentior ritus patrii c. Vell., summa pudoris c. Sen. ph., c. decoris Q., suae religionis (svoje prisege) Q.
-
cūstōs (po drugih cŭstōs) -ōdis, m
1. stražar, čuvar (čuvaj), paznik, varuh, čuvarica, varuhinja: clamor a vigilibus fanique custodibus tollitur Ci., custosne urbis an direptor et vexator esset Antonius Ci., c. defensorque provinciae Ci., praesides libertatis custodesque tribuni plebis Ci., c. ac vindex cupiditatum Ci., custodem religionum, comitiorum, rerum omnium urbanarum facere aliquem Ci., c. capitis mei, rei publicae, senatūs, dignitatis, fidei, litterarum, otii Ci., salutis Ci., Cu., custodes salutis suae Q., custos saluti T., custos … in frumento publico est positus Ci., gazae c. regiae N. ali c. pecuniae regiae Cu. kraljevi zakladnik, in hortis custodem imponere fructus servandi causā N., c. agri captivi S. fr., portae L., ipse pecuniae quam regni melior c. L., custode rerum Caesare H., optime Romulae custos gentis H. (o Avgustu), virtutis verae custos rigidusque satelles H., severum custodem pudicitiae (časti) agere Val. Max., c. pecuniae immensae Sen. rh. (o skopuhu), arcis Cu., casae, istius domicilii Sen. ph., L. Piso urbis c. Sen. ph. ali securitatis urbanae c. (= praefectus urbi) Vell., custodes legum Col., assiduus c. auctoritatis Plin., c. patrimonii Q., hortorum Suet., iurium T.; (o čuvarju živine): c. caprigeni pecoris Ci. poet., formosi pecoris, gregis V., ovium H. ovčar, boum O. govedar; (o živalih čuvajih, poseb. o psih): c. Tartareus (= Cerberus) V., c. liminis Ph., villae Col., c. mutus Col., serpentem custodem ibi ponere Hyg., magnus draco, quem canunt poëtae custodem Scythici fuisse luci Mart.; preg.: o praeclarum custodem ovium, ut aiunt, lupum! Ci.; custos kot fem.: antiqua herilis fida custos corporis Enn. ap. Non., domus Herculei custos Pinaria sacri V., sacerdos (svečenica), Hesperidum templi custos V., c. aedicularum Petr. vratarica.
2. occ.
a) (o božanstvih) varuh = zaščitnik, zavetnik; kot fem. varuhinja = zaščitnica, zavetnica: dii custodes conservatoresque huius urbis Ci., Priape, custos es pauperis horti V., ab Iove Neptunoque sacri custode Tarenti H., claustraque custodem pacis cohibentia Ianum H., armenti c. O. (o Panu), Iovi Custodi templum ingens … sacravit T., novam … excitavit aedem in Capitolio Custodi Iovi Suet.; c. urbis, Minerva Ci., nemorum Latonia c. V., montium c. nemorumque Virgo H. (o Diani), perpetuorum c. Vesta ignium Vell.
b) vodnik mladega človeka, učitelj, mentor: his discipulis privos custodes dabo Pl., vici cautos custodes meos Pl., bone custos, salve Ter., appositi erant custodes, qui eum a pristino victu deducerent N., dum custodis eges H., ipse (pater) mihi custos incorruptissimus omnes circum doctores aderat H., imberbus iuvenis, tandem custode remoto, gaudet equis canibusque H., custos famulusque dei Silenus alumni H., c. et comes Iuli V., custodem nobis et paedagogum dedit Sen. ph., cui (adulescenti) in rubrico aetatis non praeceptor modo, sed custos etiam rectorque quaerendus est Plin. iun., discipuli c. Iuv.; kot fem.: natarum altrix eadem et fidissima custos Stat. vodnica, učiteljica.
c) čuvar, spremljevalec kake ženske (nav. skopljenec): aliquem custodem concubinae addere Pl., custodem assiduum Ioni apponere virgini Acc. fr., virginis abditae custos pavidus H., multae tibi tum officient res, custodes, lectica, ciniflones H., vigil c., c. otiosus puellae, custode amoto O., dure vir, imposito tenerae custode puellae nihil agis O., nimium servat custos Iunonius (od Junone najeti) Io O., quos tibi custodes ponam? Pr.
č) voj. čuvar α) stalni spremljevalec, sprevodnik, telesni stražar, v pl. tudi = telesna straža; nav. custos corporis, v stiku včasih le custos: qui corporis custos fuerat Alexandri N., inter corporis custodes iter facere N., qui externorum corpori custodes aderant T., rediit iam in cubiculum, unde iam et custodes diffugerant Suet. β) vojaški stražar, stražnik, straža: nullus est portis custos Ci., cubiculi custodes N. sobni stražarji, custodes ponere N., custodes disponere in vallo C., Lentulus Spinther de muro cum vigiliis custodibusque nostris colloquitur C., custodes dividere per domos eorum L., custodes fallere L., imber … custodes vigilesque dilapsos e stationibus suffugere in tecta coëgit L., custodes removere Val. Max., amotis custodibus T., custodes in urbe Suet. γ) v pl. posadka, varstvo, zaščita: custodes dare Ci., N. fr., eius pontis … custodes reliquit principes N., interfectis Novioduni custodibus C., interficere paucos custodes arcis L.
d) custos armorum orož(nič)ar, vojaški čin v vojski in mornarici: Paul. (Dig.).
e) jetniški paznik, jetničar: quoi bini custodes semper totis (h)oris occubant Pl., clam se custodibus subduxit N., iugulari a custodibus N., praefectus custodum N. ječar, in manicis et compedibus saevo te sub custode tenebo H., tradi custodibus Auct. b. Afr., corruptis custodibus effugere T.; popolno: custos carceris Pl.
f) paznik, nadzornik pri oddajanju glasovnic: aliquem suis comitiis praerogativae primum custodem praeficere Ci., custodes tabellarum Ci.
g) paznik, opazovalec, nadzornik kake osebe, zasledovalec: Ca., numnam hic relictus (es) custos, ne … Ter., „Custodem“, inquit, „Tullio me apponite“ Ci., Dumnorigi custodes ponit, ut, quae agat, quibuscum loquatur, scire possit C., Bessus … custos verius quam comes Cu., alium custodem dare, qui attendat Plin. drugega opazovalca dati, inditi custodes T., efflagitare aliquem … custodem factis atque dictis suis Suet.
h) α) astr. Custos (= Ἀρκτοφύλαξ) ozvezdje Medvedar: Vitr. β) založna vitica na vinski trti: Ca., Col., Plin.
3.
a) (o pooseb. abstr.) čuvar, varuh, kot fem. čuvarka, varuhinja: sapientia c. et procuratrix totius hominis Ci., fortitudo c. dignitatis Ci., malus est c. diuturnitatis metus Ci. slab porok trajne posesti je strah, ipsaque (natura) corporis est custos Lucr., leges diligentissime pudoris custodes Q.
b) met. (o pooseb. konkr.), le pesn. shranilo, shramba: eburnea telorum custos (= pharetra) O., dantque sacerdoti custodem turis acerram O.
-
cutis -is, f (prim. gr. σκῦτος koža, usnje, κύτος odevek, koža, ἐγκυτί[ς] do kože, lat. scūtum, obscūrus) skoraj le pesn. in poklas.
1. gladka, tanka, mehka človeška, živalska, tudi rastl. koža, polt: nihil ultra … cutem morti concesserat atrae H., non missura cutem nisi plena cruoris hirudo H., dura c. O. suha, napeta, vix habeo tenuem, quae tegat ossa, cutem O., adducitque cutem macies O., clamanti cutis est summos direpta per artus O., c. oris Cu. na obrazu, detrahere alicui cutem Sen. ph., summam cutem stringere Sen. ph. povrhnjico, c. aegra Pers.; preg.: cutem curare H., Iuv. (gl. cūrō II., 4.), intra suam cutem cogere aliquem Sen. ph. (pri)siliti koga, da se s samim seboj zadovolji, ego te intus et in cute novi Pers. poznam te od znotraj in od zunaj = skoz in skoz, cute perditus Pers. „znotraj bolan“ = duševno popolnoma propadel; živalska koža: rana rursus intendit cutem Ph. se je spet napihnila, c. anguis O. kačji olevek = cutis, quam relinquunt angues Plin.; cutes cervorum Plin., piscium cute se velare Mel., quod solidior sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris Sen. ph.; tudi ustrojena živalska koža, usnje: calceus est sartā terque quaterque cute Mart.; koža rastlin in sadja, lupina: c. casiae, lauri, nucleorum, glandium, uvarum Plin.
2. odevek, ogrinjalo, pokrivalo: obductā nubium cute Plin., in summa terrae cute Plin. na površju.
3. pren. ovoj, zunanjost, površje: sufficiat imaginem virtutis effingere et solam, ut sic dixerim, cutem Q., tenera quaedam elocutionis c. Q., c. prima ac species sententiarum Gell.
Opomba: Nenavaden acc. sg. cutim: Ap.
-
cybaeus 3 (iz gr. κύβη, κύπη, prim. lat. cupa) trebušast, le v zvezi navis cybaea ali kot subst. cybaea -ae, f (sc. navis) prevozna, tovorna ladja: navis cybaea maxima Ci., rogatus de cybaea Ci.
-
Cybelē -ēs in -ae, f (Κυβέλη) Kibela,
1. frigijska gorska boginja, velika mati bogov, podoba zemeljske rodovitnosti, Saturnova in Telurina (Tellus) hči, ki so jo Grki enačili z Rejo (Ῥέα = ἡ ὀρέα ϑεά), Rimljani pa z boginjo Opo (Ops). Njeni skopljeni svečeniki Galli (prim. tudi Corybantēs) so jo slavili v divjih orgijah. Njeno podobo so l. 204 iz Pesinunta pripeljali v Rim, kjer so boginji na čast vsako leto v začetku aprila prirejali igre megalezije (Megalē[n]sia). Pozneje so jo upodabljali kot gospo (matrona) z levjo vprego in s stolpasto krono na glavi: V., Cat., Mart., Tert., turrigerā frontem Cybele redimita coronā O. — Soobl.
a) Cybela -ae, f: Tert.
b) pesn. Cybēbē -ēs, f (Κυβῆβη) Kibeba: V., Pr., Ph., Lucan., Sil.
2. (menda le mitično) frigijsko gorovje pri Kelenah (Celaenae): O. — Soobl. Cybelus -ī, m Kibel: V. (Aen. III, 111, kjer stoji tudi Cybelae). — Od tod adj. Cybelēius 3 (Κυβελήϊος)
1. Kibelin (= boginje Kibele): Attis O., frena (levov ob Kibelinem vozu) O., limina Stat. Kibelinega svetišča.
2. kibelski, z gore Kibele: Cybeleia (sc. dea) O., mater O.
-
Cyclōps -ōpis, acc. -ōpem in -ōpa, m (Κύκλωψ iz κύκλος in ὤψ = Okroglooki) Kiklop, večinoma v pl. Cyclōpēs (pesn. -ōpĕs) -um, acc. -ōpēs in -ōpas, m Kiklopi, prastaro mitično ljudožersko pleme v Grčiji in Italiji. Kiklopi so imeli ogromna telesa in le eno oko v glavi; po Homerju so živeli na Siciliji (na Etni?) in se ukvarjali z živinorejo. Baje so zgradili kiklopske zidove in izumili kovaštvo ter bili Vulkanovi kovaški pomočniki, ki so Jupitru kovali strele, drugim bogovom pa orožje. Pozneje (po Heziodu) so jih imeli za sinove Urana in Gaje (pravzaprav so Kiklopi poosebljena hudourna sila). Sg. Cyclops (= Polyphemus): Cyclops alter multo importunior Ci. (o Veru [Verres]), ut speciosa dehinc miracula promat, … cum Cyclope Charybdin H., nisi per luctus licuit Cyclopis amorem effugere O.; met. Kiklop = pantomima, ki komično prikazuje Polifemovo ljubezen do Galateje: pastorem saltaret uti Cyclopa rogabat H., ut qui … agrestem Cyclopa movetur H. V pl.: Sen. tr., Mel., non enim te puto esse eum, qui Iovi fulmen fabricatos esse Cyclopas in Aetna putes Ci., Cyclopum educta caminis moenia conspicio V., dum graves Cyclopum Volcanus ardens urit officinas H., fabricam ferream invenerunt Cyclopes Plin. — Od tod adj. Cyclōpius 3 (Κυκλώπιος) kiklopski: regna, libido Sil., tela (strele) Cl., Cyclopia saxa
a) skalnato sicilsko obrežje: V., Sil.
b) skalnato mikensko zidovje: Sen. tr. Cyclōpēus 3 (Κυκλώπειος) kiklopski; le subst. Cyclōpēa -ōrum, n pantomimično prikaz(ov)ani mit o Kiklopu Polifemu: Cyclopea ludere Vop.
Opomba: Pesn. je y večinoma dolg po stavi, redko je kratek: tela … manibús fabricáta Cyclópum O.
-
cȳmation (cȳmatium) -iī, n (gr. κυμάτιον valček), le arhit.
1. svitek na jonskih stebrih: Vitr.
2. žlebčasta letva, žlebčast obrobek: Vitr.