Franja

Zadetki iskanja

  • Aemilius 3 Emilij(ev), ime starega rim. patricijskega rodu z mnogimi rodbinami (Barbulae, Lepidi, Mamercini, Papii, Paulli, Regilli, Scauri idr.) od tod Aemiliī -ōrum, m Emiliji, pradedje emilijskega rodu: N. Kot adj.: Aemilia tribus Ci. ep., L., Aem. via L., tudi samo Aemilia Ci. ep., cesta, ki je vodila iz Arimina čez Bononijo v Placentijo, zgradil jo je M. Emilij Lepid, konz. l. 187, Aem. ludus H. gladiatorska vojašnica, ki jo je sezidal neki neznan Emilij Lepid, Aem. basilica Varr., Ci. ep., Plin., pri T. monimenta Aemilia imenovana, Aem. ratis Pr. ladja, ki je v Rim peljala vse, kar je Emilij Pavel uplenil v vojni s Perzejem, Aem. pons Iuv. most blizu "lesenega mostu" (pons sublicius), Aem. genus T. Od tod adj. Aemiliānus 3 Emilijev, emilijski; poseb. kot agnomen: P. Cornelius Scipio Aemilianus Publij Kornelij Scipio Emilijan, sin Lucija Emilija Pavla, posinovljenec sina Scipiona Afričana st.: Ci., L., Vell., Iuv.; subst. Aemiliāna -ōrum, n Emilijevo predmestje v Rimu, najbrž pri vratih porta Fontinalis, kjer je pozneje Trajan zgradil svoj forum: Varr., Suet.; od tod praedia Tigellini Aemiliana T. Tigelinovo zemljišče v Emilijanovem predmestju (blizu Marsovega polja).
  • Aeolēs (star. in nav. obl. Aeole͡is in Aeolīis) -um, m (Αἰολεῖς) Eolci, eno izmed štirih glav. gr. ljudstev, imenovano po svojem mitičnem pradedu Eolu, Helenovem sinu (prim. Aeolus). Eolci so sprva prebivali v Tesaliji, od koder so se razširili po Peloponezu, prešli na otok Lezbos in v severozahodno Malo Azijo: Varr., Ci., Prisc. idr. Od tod adj.

    1. Aeolius 3 (Αίόλιος) eolski (poseb.): puella (= Sappho) H., fides (-ium) H., carmen H., lyra O., plectrum Pr. Od tod Subst.
    a) Aeolia -ae, f (sc. terra) = Aeolis, Eolija, severozahodna maloazijska obala od reke Herma do Helesponta z 12 mesti: Ci., N., Plin.
    b) Aeoliī: Vell., Serv. ali Aeolī: Mel., Cornutus ap. Cass. -ōrum, m maloazijski Eolci.

    2. Aeolicus 3 (Αἰολικός) eolski: gens Plin. littera Q.

    3. Aeolis -idis, acc. -ida, f (Αἰολίς, sc. γῆ) Eolida, maloazijska Eolija (gl. pri Aeolia): N., L. idr.; v širšem pomenu Eolija s Troado vred: Mel., Plin.
  • Aeolus, pesn. Aeolos -ī, acc. -on (O.), m (Αἴολος) Eol, moško ime.

    1. Helenov sin, Devkalionov vnuk, kralj v tesalski Magneziji, heros eponymos eolskega plemena: Hyg., Serv.

    2. Hipotov (Hippotes) sin, vladar Eolskega (Liparskega) otočja, po poznejšem mitu bog vetrov: V., O., Plin. (ki ga napačno imenuje Helenovega sina), Cl. (ki prestavlja njegovo bivališče v Trakijo).

    3. Trojanec, Enejev tovariš: V. (Aen. XII., 542) Od tod patronim Aeolidēs -ae, m (Αἰολίδης) Eolid, Eolov potomec
    a) = Sisyphus H., O. ali Athamas: O. ali Salmoneus: O., kot sinovi magnezijskega kralja Eola, pesn. tudi njegova vnuka: Kefal (Cephalus), Dejonov sin: O., in Friks (Phrixus), sin Atamanta: Val. Fl.
    b) hortator scelerum Aeolides (= Ulixes), ker je Odisejevo mater Antiklejo pred njeno poroko z Laertom baje onečastil Sizif: V.
    c) Misenus Aeolides V. sin nekega Trojanca Eola.
    č) Clytius Aeolides V., ker je bil Eolec, njihov mitični praoče pa je magnezijski Eol. V pl. Aeolidae -ārum, m Eolidi, šest sinov boga vetrov: O. Adj. Aeolius 3 Eolov ali Eolidov, in to

    1. = magnezijskega kralja Eola ali njegovih potomcev: postes (= Atamantovi) O., senex (= Sisyphus) Sen. tr., aurum ali vellus Val. Fl. ali pecus Mart. zlato runo, zlatoruni oven (ki je nesel Atamantova otroka Helo in Friksa, vnuka boga Eola), Aeolia Helle O.

    2. = Eola, boga vetrov: virgo (= Canace) O., procellae V., tyrannus (= Aeolus) O., antra O. votline, v katere zapira Eol vetrove; od tod Subst. Aeolia -ae, f (sc. insula, Αἰολία, sc. νῆσος) Eolov otok (Stromboli), najsevernejši otok Liparskega otočja: V., Val. Fl.; v pl. Aeoliae insulae Eolovo (Liparsko) otočje pred severno sicilsko obalo (največji otok je Lipara, pri V. Aeolia Liparē, še zdaj Lipari): Plin. isto otočje imenuje Mel. Aeoli insulae, Iust. insulae Aeolides. Na enem teh otokov so si predstavljali bivališče bogov Eola in Vulkana. Aeolis -idis, f Eolova: insulae Iust.; patronim Aeolis -idis f (Αἰολίς) Eolida, Eolova hči = Canace ali Alcyone: O.
  • aequō -āre -āvī -ātum (aequus)

    1. ravnati, izravna(va)ti, poravna(va)ti, izenačiti (izenačevati): harenas pedibus, aream cylindro V., aequata agri planities Ci., antecedebat testudo loci aequandi causā C., si quā campi eminebant, iussit aequari Cu., aequata mensa O. vodoravno postavljena, pumice omnia aequata Cat. uglajeno, duas aequato examine lances sustinet V. skledici ob izravnanem (= navpično stoječem) jezičku, skledici v ravnovesju; voj.: aequare frontes L., Tib. ali aciem L. čelo vojske izravnati, v ravno vrsto postaviti; prim.: aequatis velis V. ali rostris V. z enako obrnjenimi jadri (ladijskimi kljuni).

    2. (iz)enačiti
    a) glede na višino; z dat.: solo aequare aliquid do tal kaj porušiti, npr. Numantiam Vell., domum Suet., templum T., solo aequata omnia L., omnia solo aequata sunt Cu., domus solo aequata Q.; v istem pomenu tudi brez dat. solo: etsi omnia flammis ac ruinis aequata vidissent L.; pren.: solo aequandae sunt dictaturae consulatusque L. do dna odpraviti; machina ali tecta aequata caelo V. nebotičen; pren.: aequ. aliquem caelo laudibus V. ali samo aliquem caelo T. do neba povzdigniti, animos aequabit Olympo V.
    b) glede na število, množico, čas; s cum: numerum cum navibus aequat V. izenači število številu ladij, cum suas quisque opes cum potentissimis aequari videat C.; z dat.: aequ. nocti ludum V. prebedeti noč pri igri, noč preigrati, per somnum vinumque dies noctibus L. noči in dneve prespati in prepiti; od tod refl.: qui (libri) se iam illis fere aequarunt Ci. so jim po številu skoraj enake; occ. (iz)enačiti koga čemu glede na pravice, dostojanstvo, častno stopnjo, vzporejati koga s kom ali s čim, primerjati koga s kom ali s čim: omnes aequat cinis Sen. ph.; z dat.: Hannibali Philippum L., Laelios sibi per omnia Vell., se diis Cu.; s cum: temperamentum, quo tenuiores cum principibus aequari se putarent Ci.

    3. (iz)enačiti = enako(merno) deliti, razdeliti (razdeljevati): aequantur sortes Ci. žrebi se enačijo (tistemu, ki vzdiguje žrebe, ne pride noben žreb v roke pred drugim), aequ. pecunias Ci. uvesti enakost lastnine, pedites L., stercora Col. enakomerno razdeliti po njivah; ira aequavit vires L., aequato omnium periculo spem fugae tollere C. ob enaki nevarnosti vseh, aequare certamen L. boj = bojno moč na obeh straneh izenačiti, aequatus inter omnes teror fuit L. je vse enako prevzel, aequabat funera Mavors V. je enakomerno podeljeval, aequ. laborem partibus iustis (po pravičnosti) V., amorem V. isto ljubezen izkazovati; o pravni poravnavi: aequ. leges L. ali foedera H. z enakimi pogoji skleniti, aequato iure omnium L. ob izenačitvi pravic vseh.

    4. doseči (dosegati) koga ali kaj, enak, kos biti komu ali čemu: cum primum sulcos aequant sata V., aequare aggere moenium altitudinem Cu., aequantes moenia turres Lucan., cuius (fluminis) altitudo summa equorum pectora aequabat Cu., aequ. cursum alicuius Cu. ali aliquem cursu L. enako hitro teči kakor ..., ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat V. stopa brez strahu ob korakajoči vodnici, fluctūs aequ. sequendo V., sagitta aequans ventos V. hitra kakor veter; argenti facti pondus L milia talentorum aequabat Cu., aequ. opes regum animis V. imeti se za tako bogatega, kakor so kralji, labores lacrimis V. primerno objokovati trpljenje, facta dictis L. dostojno proslavljati, haec dicendo Plin. iun., aequasse eum Appii odium L. da je bil prav tako osovražen kakor Apij, aequ. munia comparis H. dolžnosti soproge izpolnjevati, ea arte superiores reges L., aliquem equestri gloriā L., feminam gloriā Cu., eloquentiā alicuius gloriam Suet., formas veras imitamine O., eam picturam imitati sunt multi, aequavit nemo Plin., maiestas operis deum aequavit Q.; abs.: is triumphus ... signis et spoliis ferme aequabat (sc. Cornelii triumphum) L, qui agit, ut prior sit, forsitan, etiam si non transierit, aequabit Q.
  • aequus (aecus) 3 enak, in to

    I.

    1. raven, plan (naspr. acclivis ali declivis, superior ali inferior, pronus): campus, solum V., locus ... ad libellam aequus Varr., aequus et planus locus Ci., suos in aequum locum deducere S. ali in aequum locum sese demittere C. v ravan, planjavo, aequis locis L., paullo aequiore loco consistere C., loca aequiora S.; ex aequo loco loqui Ci. = v senatu, naspr.: ex superiore loco Ci. = z govorniškega odra, ex inferiore loco Ci. = pred sodniki, toda: ex superiore et ex aequo loco sermones habitos Ci. ep. = v javnih in zasebnih zadevah (govori, ki jih je imel Ci. kot prokonzul in kot zasebnik); saxum ascensu aequo L., aequ. pectus Q. ne naprej naklonjene, aequior vallis L., regiones aequissimae C.; statera posita examine aequo Suet. z navpično stoječim jezičkom = v ravnovesju; redko voj.: aequa frons L. Od tod subst. aequum -ī, n ravan, planjava, poljana: facilem in aequo campi victoriam fore L., in aequum descendere L. ali degredi T., ut primum agmen aequo, ceteri per acclive iugum insurgerent T., in aequo astare T.; tudi planota kakega hriba: in aequum eniti T., ali ploskev kake slike: magnā ... arte in aequo exstantia ostendens Plin.; pren.: in aequum descendere Sen. ph. docela se ponižati.

    2. raven, plan, od tod sinekdoha (ker je ravno polje najbolj primerno za bojevanje) ugodno ležeč, ugoden (naspr. iniquus): locus ... satis aequus agendis vineis L., etsi non aequum locum videbat suis L., locum se aequum ad dimicandum dedisse C., ut quibus locus aequior esset L., sibi, quam hosti, aequiorem locum capere Cu., aequum certamen L., T. boj na ravnini, torej ugoden; od tod (o času) ugoden: et tempore et loco aequo L., iudicium aequiore tempore fieri oportere Ci. fr.

    3. pren. ugoden = dobrohoten, blagohoten, naklonjen (naspr. iniquus, inimicus): non aequa Pallas V., aequo Iove H. z Jupitrovo naklonjenostjo, nobilitate inimica, non aequo senatu Ci. ep.; adesse aequo animo Ter., concedere alicui aliquid aequo animo Lucr., aequos adhiberent animos ad pacem accipiendam L. naj bodo pri volji sprejeti mir, aequis mentibus V. milostljivo, aequis auribus audire Cu. blagohotno poslušati, minus aequis animis auditus est Scipio L. ali ne in senatu quidem satis aequis auribus audiebatur L. poslušali so ga ne posebno blagohotno, meis aequissimis utuntur auribus Ci. ep. kaj rad jih poslušam, oculis aequis aspicere V. ali videre Cu. z milostljivim pogledom, aequos oculos advertere Sil., non aequa fata O. neugodna, nemila; z dat.: nulli satis aequus O. prav prijazen, uni aequus virtuti H., aequa Venus Teucris, Pallas iniqua fuit O., pater est aequus sorti utrique V. očetu je oboje prav (naj živim ali častno umrem), est aër avibus non aequus V. ne ugaja. Od tod subst. aequī -ōrum, m prijatelji: absentium aequi T., quique Romae, quique in exercitu erant, aequi atque iniqui L. prijatelji in nasprotniki, aequis iniquisque persuasum erat L., ut ... et aequi et iniqui intellegant Ci. ep.

    4. pren.
    a) enakomeren, ravnodušen, brezstrasten, miren, potrpežljiv, zadovoljen, brezbrižen, malomaren (naspr. iniquus): animus aequus Ci. ali aequam memento ... servare mentem H.; pogosto v abl.: aequo (aequiore, aequissimo) animo (bolj, prav) ravnodušno, mirno: Ter., L. idr., non tulit haec aequo animo Dion N., aequo animo esse de aliqua re Ci., hoc aequiore animo ferendum C., aequissimo animo mori Ci., aliquid aequo animo accipere, tolerare S. ali pati Pl., Ci. ep. ali aliquem spectare Ci.; v pl.: animis lubentibus aut aequis aliquid remittere Ci., haud aequioribus animis aliquid audire L. ali laudationem mortui aequis animis audivit L. malomarno; enalaga: quidquid tribunus plebis loquitur, assuestis aequi audire L. malomarno, quod adest, memento componere aequus H. hladnokrvno, praesentibus (abl.) aequus H. s svojim položajem zadovoljen.
    b) pravičen, pravi, nepristranski (naspr. iniquus, iniustus; aequus je tisti, ki mu je vodilo naravno pravo, iustus, ki se drži pozitivnega prava, paragrafov zakona): iudex, praetor, testis, lex, postulatio, iudicia, iura Ci., oratio L., existimatio C., condicio N., se ei aequum praebebat Ci., aequa postulare L. Pogosto: aequum est (videtur) prav je, prav in spodobno je, spodobi se: N., L. idr., primum id (postulo), quod aequissimum est Ci., at quibus verbis? modo "aequum sibi videri", modo "non iniquum" Ci.; pomni pravno besedilo: quod (quantum) melius aequius ali aequius melius Ci. kakor je pravičneje in bolje; z dat.: sicut aequum est homini Ci.; z abl. personae (kakor dignus): plus vidissem, quam me atque illo aequum foret Pl.; pogosto z inf.: ut facere aequum Pl., nunc non aequum est abduci Pl., aequum est illos viros mittere N.; nav. z ACI: aecum est me consulere V., cives enim civibus parcere aequum censebat N., aequum esse eum et officio meo consulere et tempori Ci.; redkeje z ut in quin: Pl. Kot subst. aequum -ī, n pravo, pravica, pravičnost, nepristranost: contemptor aequi, aequi cultor, amantior aequi O., servantissimus aequi V., quid in iure aut in aequo verum aut esset aut non esset Ci. v pozitivnem ali naravnem pravu, tako tudi: utilitas iusti mater et aequi H.; pogosto v zvezi aequum et bonum ali aequum bonumque ali aequum bonum kar je prav in dobro, pravično in dobro, pravo in pravica: aequum bonum colere Pl., fit reus magis ex aequo bonoque quam ex iure gentium Bomilcar S. bolj po pravičnosti kakor po strogem mednarodnem pravu, cum se in causa putant habere aequum et bonum Ci., tum vociferantur ex aequo et bono, non ex callido iure rem iudicari oportere Ci., contra scriptum de aequo et bono dixit Ci.; neque quidquam queo aequi bonique ab eo impetrare Pl. po pravšnosti, z dobrim, si tu aliquam partem aequi bonique dixeris Ter. če rečeš lé količkaj pravično besedo, aliquid aequi boni (mlajše aequi bonique) facere Ter., Ci., L. imeti (spoznati) kaj za prav in dobro. Pogosto abl. aequo (= quam aequum est) pri komp.: in cute curanda plus aequo operata iuventus H. več ko dovolj, čez mero, preveč, tako tudi: miser amplius aequo Pl., gravius aequo S., largius aequo H.

    II. enako velik (dolg, širok, visok), enakomerno razdeljen, istovrsten, istoroden: labor, caestūs V., aequo fere spatio abesse C. ali aequo discrimine V. v enaki razdalji, in aequa laude ponere Ci. imeti za enako pohvalno, aequae leges Lucr., aequa condicio L., aequum certamen proponitur L. z enakimi pogoji, sequitur patrem non passibus aequis V. s krajšimi koraki, aequis pedibus procedere O. (o distihu) ali aequis numeris O. (o heksametru) v enakomernem ritmu, aequis portionibus (pensionibus) L. ali partibus V., aequis viribus Cu., aequā utrimque librā Plin. ali aequā lance Cod. Th. v ravnovesju; aequi id faciam Pl. to mi bo enako veljalo, in aequos et pares fastidiosus Corn. proti ljudem svoje vrste, regibus aequa, nedum infima insolita sunt T. kraljem je že vzporejanje z drugimi nekaj nenavadnega, kaj šele globoko ponižanje; poseb. voj.: parati aequo Marte ad dimicandum C. na boj pripravljeni z enakim upanjem na zmago, tako tudi: aequo Marte pugnare L. ali contendere Cu., Fl.; aequo proelio (Marte Iust.) discedere C. = aequa manu discedere S. ali abscedere T. = aequis manibus dirimere pugnam L. brez odločitve prekiniti boj, aequa pugna L. neodločena. Skladnja: z dat.: aequum acribus aggerem attolunt O., aequa viro O. po stanu možu enaka; z abl. (v čem?, po čem?): numerone an viribus aequi V.; primerjana stavka ali pojma se vežeta z atque (ac), quam (poklas.) ali cum: cum aequam partem tibi sumpseris, atque populo Romano miseris Ci., aequa latitudine, atque ille congesticius agger fuerat C., postulante patre eius, ut aequum ei ius ... esset, quam erat ipsi Vell., utinam esset mihi pars aequa amoris tecum Ter., aequo iure cum civibus vivere Ci., ut ita sortem aequam sibi cum collega dent L. Subst. aequum -ī, n enakost, enako razmerje; le prislovno ex aequō (= ἐξ ἴσου) z istega stališča, enako(merno), na enak način; (o politični enakosti, enakopravnosti) ob enakih (političnih) razmerah, z enakimi pogoji ali pravicami: sol ex aequo metā distabat utrāque O., ex aequo dividere O., mentes ex aequo captae O., ex aequo convenit Tib., mundum ex aequo temperantia Sen. ph. kar vzdržuje svet v ravnotežju, ex aequo agere T. svobodno se gibati; ex aequo venire in amicitiam L., quae disceptatio ex aequo relicta est? L., pax ex aequo utilis T.; in aequō na isti stopnji, v istem razmerju, v istem položaju, iste veljave, nav. z glag. esse, stare: ne in aequo hostes vestri nostrique apud vos sint (da ne bi imeli enakih pravic) ac nos socii L., infra deos sumus, non in aequo illis stetimus Sen. ph. na isti stopnji z njimi; tako tudi: in aequo eum ... cum summis imperatoribus posuerunt L. na isto stopnjo z ..., industriosque aut ignavos pax in aequo tenet T. na isti stopnji, v istem položaju. Adv. aequē

    1. enako, na isti način, prav tako; pri adj., adv. in glagolih: aeque latus Varr., duae trabes aeque longae C., aeque natus Ci., ae. boni viri Ci., verba prisca et ae. sollemnia Ci., ae. bene Pl., N., Q., ae. istuc facio Pl. to mi je vseeno, benevolentiā civium non ae. omnes egent Ci., quem ae. tribunalia desideraverunt? Ci., quod ae. tegeret, curavit N. prav tako dobro; pesn. in poklas. adv. aeque podvojen: ae. pauperibus prodest, locupletibus ae. H., ae. discordiam praepositorum, ae. concordiam subiectis odiosam T.; od tod v komparativnih stavkih: enako, prav tako, ne drugače; primerjane pojme vežejo et, quam, pogosto atque (ac), neklas. ut, cum, quasi, ut quasi, tamquam: ae. incertum et infinitum Ci. prav tako negotovo in neomejeno = prav tako negotovo kakor neomejeno, nihil ae. eos terruit quam ... robur et color imperatoris L., qui ae. atque ego sunt occupati Ci., ei ae. ac meo testi creditis Ci., e moribus soceri nihil ae. ac libertatem hausit T., non Liber ae., ... tristes ut Irae H., animum advorte, ut ae. mecum haec scias Pl., novi ae. omnia tecum Ter. prav tako dobro kakor ti; primerjani predmet v abl.: nullus est hoc meticulosus ae. Pl. tako bojazljiv kakor ta; aeque podkrepljuje komp.: homo me miserior nullus est ae. Pl.; primerjani pojem s primerjalno besedo zamolčan, če je razumljiv iz zveze: quid Davus narrat? ae. quidquam nunc quidem (sc. atque antea) Ter. = bilo je toliko ko nič, tamen erat nemo, quicum essem libentius quam tecum, et pauci quibuscum essem ae. Libenter (sc. ac tecum) Ci. ep., ut postea numquam dextro (oculo) ae. bene usus sit (sc. ac sinistro) N.; primerjani stavki se vežejo z ac si: N. idr., Egnatii absentis rem ut tueare, ae. a te peto, ac si mera negotia essent Ci. ep., tum P. Decium consulem purum piumque deis immortalibus visum, ae. ac si T. Manlius collega eius devoveretur L.; s quam ut: Suet., an est quicquam, quod Veientibus optatum ae. contingere possit, quam ut seditionibus ... castra impleantur? L.

    2. pravično, prav: societatem condicionis humanae munifice et aeque tuens Ci., sin vis obstat, ferro quam fame aequis perituros S. fr. bolje.
  • aera2 -ae, f (prvotno najbrž pl. substantiva aes s spremenjenim spolom in deklinacijo) dano število, postavka kakega računa (= klas. pl. aera, gl. aes); od tod doba, od katere se izhaja pri štetju časa, razdobje (= ἐποχή): IsiD.
  • aes, aeris, n

    1. ruda, poseb. bakrova ruda = baker, bron, med (fem.): aes minutum Sen. ph. koščki rude (ki so služili otrokom za denar pri igranju), aes Cyprium Vitr., Plin. ciprska ruda = baker (baker so baje našli najprej na Cipru), squama Cels. ali scoria ali flos aeris (sc. Cyprii) Plin., aes candidum Plin. beli tombak; v pomenu bron: Myronis ex aere bucula, signum, craterae ex aere, pedestris ex aere statua, supellex ex eare elegantior Ci., Alexander edixit, ne quis praeter Lysippum ipsum ex aere duceret Ci. da ga ne sme nihče upodobiti, multa ex aere fabre facta L., aes Corinthium Plin. (najboljši bron starega veka), aes Aegineticum, Delium Plin.; pesn. pren. bronasta (železna) doba, bronasti (železni) rod: O., ut inquinavit aere tempus aureum; aere, dehinc ferro duravit saecula H.

    2. met. vse, kar je iz brona ali bakra
    a) brončena posoda: aera Ca. ap. P. F., Pers., Plin., quo vafer ille pedes lavisset Sisyphus aere H., aes cavum O. kotel; bronaste table (z zakoni, odredbami idr.): legum aera Ci. ali aera legum T. bronaste table s kazenskimi zakoni, leges in aes incidere Ci., aes figere Plin., nec verba minacia fixo aere legebantur O., eius aera refigere Ci. ep., fixum est aero publico senatusconsultum T., aes publicum per fora ... fixum T. javna oznanila, državni napisi na bronastih tablah, nabitih po ...; bronasti kipi: idem rex ille (Alexander) ... edicto vetuit, ne ... alius Lysippo (= quam Lysippus) duceret aera ... H. je odredil, da ne sme nihče razen Lizipa delati bronastih kipov ..., marmor aeraque H. kipi iz marmorja in brona, aera sudant V., excudent alii spirantia mollius aera V., aes Perilleum O., imagines et aera T. voščene podobe in bronasti kipi; bronasto orožje in orodje: cum pueri ... armati ... pulsarent aeribus aera Lucr., ardentes clipeos atque aera micantia cerno V., aere (= aeratā nave) pontus conficitur Tib., aera unca O. trnki, aes concavum Lact.; pesn. pren.: illi robur et aes triplex circa pectus erat H. hrastovina (= hrastov ščit) in trojni bron (= oklep iz brona) sta mu krila prsi = ni poznal strahu; bronasto ali médno glasbilo (trobilo): aeris crepitus L., aes sonans O., aes canorum V., aere ciere viros V. z médno tubo = aes cavum V. ali raucum (aeris rauci canor) V.; aera aere repulsa O. cimbale, isto tudi: Curetum crepitantia aera V., Corybantia aera V., acuta ... geminant Corybantes aera H., tinnulaque aera sonant Q., aera rotunda Cybebes Pr., aera Temesaea O. temeške cimbale (ki so jih uporabljali v brutijskem mestu Temezi [Temese] pri čaranju),
    b) poseb. bakren denar. Sprva je služil kot denar baker v palicah (aes rude) po teži (prim. staro besedilo: aere et librā emere, gl. lībra) pozneje so prelivali palice v funt težke štirioglate kose (asses librales ali aes grave), kvadratne ali podolgovate oblike: dena milia aeris gravis L., aes grave plaustris in aerarium convehentes L.; izraz aes grave „polnotežen (= star) denar“ je ostal v rabi v pravu, npr. pri posojanju globe: denis milibus aeris gravis reos condemnavit L.; v tem pomenu pogosto gen. aeris (elipt. = aeris librae ali asses): tressis, ex tribus aeris quod sit Varr., non amplius XII aeris Ci. 12 funtov bakra = 12 asov, qui C milia aeris habebant L. = 100 000 asov, ad equos emendos dena milia aeris data, ... viduae bina milia aeris in annos singulos penderent L. po 10 000 asov, ... po 2000 asov (prim. v nadalj. aes equestre), terna (quinquaginta) milia aeris (= assium) N., L., viginti aeris poena sunto Gell.; pri prislovnih števnikih z izpuščenim centena milia (prim. sestertium), usque ad decies aeris L. = do 1 milijona asov, habere aeris tricies (= 3 milijone) ali milies (= 100 milijonov asov) Ci., argentum aere solutum est S. za srebrn sestercij se je plačal bakren as (četrtina dolžne vsote, ker je bil takrat 1 sestercij vreden 4 ase). Do Pirovih časov so imeli Rimljani le bakren denar s funtom (aes) kot enoto. Naposled je bil aes le drobiž = božjak: Ambr., curque iuvent nostras aera vetusta manus. Aera dabant olim O., centum aureolos sic velut aera roget Mart.
    c) sinekdoha sploh denar: si aes habent, dant mercem Pl., ancilla aere suo empta Ter., gravis aere dextra V., hic meret aera liber Sosiis H., cum pretiosum aere parvo fundum abstulisset Mart., pueri, qui nondum aere lavantur Iuv. ki se še ne kopljejo za denar (še ne štiri leta stari; ti so se smeli v javnih kopališčih kopati zastonj, starejši otroci in odrasli pa so morali plačati tretjino asa); aes circumforaneum Ci. ep. denar, izposojen pri menjalničarjih (ki so imeli svoje menjalnice v stebrišču okrog foruma); tudi posamezne postavke preštete vsote: conficienda sunt aera Sen. ph.; aes manuarium Gell. prikockani denar (po Suet. je manus met pri kockanju); preg.: quid distent aera lupinis H. denar od fižolčkov (ker so lupini igralcem v gledališču služili za denar); pren. vrednost: res exigui aeris Col., suo aere censeri Sen. ph., si praelectatorem ... habuisset alicuius aeris Gell.
    č) imetje, premoženje: aes meum, tuum, suum Pl., Ci., Icti., meo sum pauper in aere H. reven sem, a brez dolgov; pren.: est aliquis in meo aere (ali aere meo) Ci. ep. (tako rekoč) k mojemu imetju spada kdo, je moj, ali: meni je kdo obvezan; v naspr. z aes meum, tuum, suum je aes aliēnum, redko aliēnum aes (ret. aes mutuum S.), le v sg., tuj (= izposojen) denar", torej dolg, dolgovi (prim.: aes alienum est, quod nos aliis debemus, aes suum est, quod alii nobis debent Ulp. [Dig.]): aes al. meum Ci. ep., aes al. tuum Ci., aes alienum cogere Pl. ali facere, contrahere Ci. ep. ali conflare S. dolgove delati, v dolgove se zakopati, aes al. habere Ci., in aere alieno esse Ci., in aere alieno laborare C. globoko v dolgovih tičati, in aes al. incidere Ci., aere alieno demersum (oppressum Ci., S.) esse L. zakopan biti v dolgove, aes al. adferre alicui Ci. ep. nakopati komu dolgove, aliquem aere alieno levare Ci. ali liberare Ci. ep. koga oprostiti dolgov, se liberare aere alieno Ci. ep. razdolžiti se = aere alieno exire ali expediri Ci. ali exsolvi N.; aes al. solvere, dissolvere Ci. ali persolvere S. ali luere Cu. ali exsolvere Plin. iun. plačati dolg, aeris alieni (alieni aeris) solutio L., hominem video non modo in aere alieno nullo, sed in suis nummis multis esse Ci. da ne le nima dolgov, ampak ima mnogo gotovine, superat aliquid aeri alieno Ci. ep. po plačanih dolgovih ostane še nekaj, nekaj več je imetja kakor dolgov; neque indulgendo inveterascere eorum aes alienum patiebatur neque multiplicandis usuris crescere N.; nam. aes alienum tudi samo aes: pro aere Tusculanum proseripsisse audio Ci. ep., aes confessum Tab. XII ap. Gell.; pren.: admonitus huius aeris alieni (neizpolnjene obljube, dolžnosti) nolui deese ne tacitae quidem flagitationi tuae Ci.
    d) plačilo, plača, mezda: aes datur Pl. plača rokodelcev, pueri octonis referentes Idibus aera H. ki plačujejo šolnino ob idah vseh osem mesecev (rim. šolsko leto je trajalo 8 mesecev, od 12. junija do 15. oktobra so bile počitnice), aera poposcit Iuv. zahtevala je plačo (o vlačugi), nullum (studium) in bonis numero, quod ad aes exit Sen. ph. ki meri na plačo; o voj. mezdi: aes militare Ca. ap. Gell., Varr., aera militum Plin., aera militibus constituere, dare L., aera omnibus procedunt L. teče, aera equestria Ca. ap. Prisc. konjeniška mezda, aere dirutus Ci. (gl. dīruō), annua aera habes, annuam operam ede L.; poseb. aes equestre opravnina za jezdnega konja rim. viteza (po L. I, 43, 9 v znesku 10 000 asov); G.; aes hordearium = aes, quod pro hordeo equiti Romano dabatur P. F. „ječmenina“, tj. letna preživnina za konje vitezov, ki so jo morale plačevati bogate dedinje (sirote in vdove), vsaka za enega konja: G. (prim. L. I, 43, 9); met. vojaška službena leta (prim. stipendia); sarkastično pren.: cognoscetur ... omnia istius aera illa vetera Ci. vse tiste njegove stare vojne (v službi ljubezni in igre).

    Opomba: Star. dat. sg. aere: Ci. (Ep. VII, 13, 2), L. (XXXI, 13, 5); v pl. le nom. in acc. aera; vendar gen. aerum: Ca. ap. Prisc., dat. ali abl. aeribus: Ca. ap. Prisc. et ap. P. F., Lucr., Arn.
  • aesar -aris, m pri Etruščanih = deus, bog: Suet.
  • aestās -ātis, f (prim. aestus in aedēs)

    1. vroči čas leta = poletje (naspr. hiems): Arabes ... campos et montes hieme et aestate peragrantes Ci., hiemem et aestatem iuxta pati S., prima, nova aestas V. pomlad, mlado poletje, ae. media Ci., L. ali summa Ci. ali adulta T., Aur. sredina poletja, že vroče poletje; poseb. ae. praeceps S. fr. ali affecta Ci. fr. pozno poletje; poseb. poletje kot čas, primeren za vojskovanje (zimske vojne so bile pri starodavnikih zelo redke), za plovbo, potovanja, zdravljenje v kopališčih (toplicah), poljedelstvo idr.: inita proxima aestate C. prope exacta iam aestas erat C., nam aestatis extremum erat S., aestatis eius extremo L., unis litteris totius aestatis res gestae perscribere Ci. celega poletnega vojnega pohoda, v istem pomenu tudi: novem denique aestatibis vix ulla acie non iustissimus triumphus emeritus Vell. in quae duabus aestatibus gesta T.; ille Puteolanus sermo ... aestatem unam, non plures, aures refersit istis sermonibus Ci. le eno, ne več letoviščnih dob, ille salubris aestates peraget, qui nigris prandia moris finiet H. (poleti se namreč najraje pojavljajo mrzlice).

    2. sinekdoha leto (= doba dvanajstih mesecev): tertia dum Latio regnantem viderit aestas V., ubi quarta acceperit aestas V., septima post Troiae excidium iam vertitur aestas V.

    3. met.
    a) poletni zrak, poletno vreme: ubi ... nare per aestatem liquidam suspexeris agmen V., ubi apes aestate serena floribus insidunt V.
    b) poletna vročina: solstitium pecori defendite: iam venit aestas torrida V., Faunus igneam defendit aestatem capellis (dat.) H.
    c) aestates sončne pege: Plin.
  • aestimātiō -ōnis, f (aestimāre)

    1. določitev denarne vrednosti, (o)cenitev, postavitev cene: aestimationem habere Ci., L. = aestimationem facere C. ceniti, quantas pecunias acceperunt, tantas aestimatione facta cum dotibus communicant C., in aestimationem venire L. cenjen biti, aestimatio censūs Ci. cenitev imetja (pri cenzusu), aest. frumenti L. določitev cene žita; postavljal jo je
    a) senat (zato se je ta imenovala tudi senatūs aestimatio), da so mogli odmeriti vsoto, ki jo je bilo treba plačati iz državne blagajne pretorju (legatu, kvestorju) za nakup žita, ki ga je potreboval v provinci: Ci.;
    b) pretor; ta je določeval ceno, ki so jo smeli ali (pogosto) morali plačati aratores v provinci, namesto da bi zalagali rim. oblastnike z žitom: Ci., L.; multae aestimatio L. preračun kazni v globo, aestimatio litis ali litium (v besedni zvezi tudi samo aestimatio) Ci. idr. cenitev spornega predmeta, nastavek kazni, globa, poenae aestimatio Ci. nastavek kazni; prim.: aestimata poena ab aere dicta est, quia aestimaverant aere, ovem decussi, bovem centussi Fest.; aestimatio possessionum et rerum C. cenitev posestev in pritiklin; po njej je dobil upnik namesto plačila sodno ocenjeno posestvo, od tod aestimatio met. = vračilo z ocenjenim zemljiščem, ocenjeno zemljišče samo: nolles a me hoc tempore aestimationem accipere Ci. ep., credo, quod accipienda aliqua sit et danda aestimatio Ci. ep., mihi et res et condicio placet, sed ita, ut numerato malim quam aestimatione Ci. ep. da bi rajši imel gotov denar kakor uradno cenjeno posestvo. Ker je cena zemljišč po državljanski vojni (l. 48) zelo padla, jih je dal Cezar v prid svojim zelo zadolženim pristašem ceniti po vrednosti, ki so jo imela pred državljansko vojno; po tej ceni so morali upniki jemati zemljišča namesto denarja in na ta način izgubili četrtino svojega denarja; spričo takšne razdolžitve pomeni aestimatio vračilo s previsoko cenjenim zemljiščem, previsoko cenjeno zemljišče samo: praedia ab aliquo in aestimatinem accipere Ci. ep. namesto gotovega denarja sprejeti zemljišča po previsoki ceni, aestimationes tuas vendere non potes Ci. ep. namesto denarja prejetih previsoko cenjenih zemljišč, ut, cum me hospitio recipias, aestimationem te aliquam putes accipere Ci. ep. (šalj.) da imaš izgubo, da trpiš škodo (kakor kak upnik Cezarjevih pristašev). Od tod: quod (linteum) me non movet aestimatione, verumst mnemosynum mei sodalis Cat. ne zaradi svoje denarne vrednosti, ampak kot spominek ...

    2. pren.
    a) (o)cenitev (ocena) kake osebe ali stvari po njeni pravi notranji vrednosti, presoja, upoštevanje: secreta aestimatione rem pensare Cu., consilium sera aestimatione perpendere Cu., aestimatione recta severus habebatur T. po pravšnji presoji, aest. honoris, verae magnitudinis eius L., nimia sui aes. Sen. ph. precenjevanje samega sebe.
    b) fil. (stoiško) upoštevanje relativne vrednosti, čislanje, spoštovanje: aestimabile dicitur dignum aestimatione, quam (Stoici) ἀξίαν vocant Ci., quadam aestimatione dignandus Ci.; toda: propria aestimatio virtutis Ci. absolutna vrednost.
  • aestimō, star. aestumō -āre -āvī -ātum (menda denominativum nekega iz *aes [po aeditumus, legitumus] nastalega subst. *aestumos, *aestimos = kdor pri nakupu ali prodaji preizkuša pravilnost odtehtane medi, cenilec)

    1. denarno vrednost (ceno) določiti (določevati), ceniti, preceniti (precenjevati): petiverunt ab eo civitates, ut aestimaret Ci., aest. pretia rerum, frumentum (prim. aestimatio frumenti) domum, possessiones, signa, argentum Ci. Merilo, po katerem se ceni, v samem abl. ali v abl. z ex: haec aestimare pecuniā (po denarni vrednosti) non queo Ci.; aest. aliquid ex artificio Ci. Nedoločene napovedi vrednosti v gen. pretii: aiebat se tantidem aestimasse Ci., permittite, ut liceat, quanti quisque velit, tanti aestimet Ci., pluris aest. Ci. višje, minoris aest. N. nižje, uti ea (mancipia) quoque deciens tanto pluris, quam quanti essent, aestimarentur L.; z adv.: emit domum carius, quam aestimabatur Ci., quam tenuissime aest. Ci. Določene napovedi vrednosti v abl. pretii: ternis denariis aestimare licere, denis non licere Ci., est modius HS IIIS aestimatus Ci. zakonita vrednost korca je 3 1/2 sestercija, quinis modiis libertatem omnium aestimavere S. fr., denis in diem assibus animam et corpus aestimari T.; po tem tudi: magno, permagno, minimo aestimare Ci. Pomni jur.: litem alicuius ali alicui aestimare sporni predmet nekoga ali nekomu (pre)ceniti = komu določiti globo, koga na plačilo odškodnine (globe) obsoditi: C. idr., lis ei aestimatur centum talentis N., quanti Catonis lis aestimata est Ci., litem esse aestimatam HS ad triciens (3 000 000 sestercijev) Ci.; splošno: lites severe aestimatae Ci., sunt lites aestimatae A. Gabinio Ci. A. Gabinij je izgubil pravdo, tako tudi: P. Septimio Scaevolae litem eo nomine esse aestimatam Ci.; ker je v reklu litem aestimare zajet pojem nekake obsodbe, se mu pridruži včasih še gen. criminis: damnatis de pecuniis repetundis lites maiestatis sunt aestimatae Ci., hanc litem capitis aestimare Ci.; pren.: voluntatis nostrae tacitae velut litem aestimari vestris inter vos sermonibus audio L. da se tako rekoč pravdate z mojo tiho namero in jo obsojate.

    2. pren.
    a) po notranji vrednosti ceniti, upoštevati, soditi, presoditi (presojati), čislati, imeti za ..., šteti za ...: in universum aestimare T. splošno presojati, iidem aestimant voluptates Ci., grato animo munera aest. L., numerare potius quam aestimare declamationes Q., diligenter cuncta Plin. ali vires suas aest. Q., Romanus sermo magis se circumspicit et aestimat praebetquae aestimandum Sen. ph. presojati, razbirati; od tod aestimare = pregledati: hinc septem dominos videre montes et totam licet aestimare Romam Mart. Merilo, po katerem se ceni, v samem abl. ali v abl. z ex: Campanorum cladibus Samnitium virtutem L., civitatem virtutibus L., Macedonas ... praesentibus viribus aestimandos Iust., aest. virtutem annis H. pesniško vrednost po letih ceniti, animum vultu Cu., aliquid vitā Cu. po življenju ceniti = za tako drago šteti kakor življenje, imeti za enakovredno življenju; amicitias non ex re, sed ex commodo aestumare S., sic est volgus: ex veritate pauca, ex opinione multa aestimat Ci., ex aequo aest. L. po pravem; quae pars ex tertia parte Galliae est aestimanda C. se mora šteti za tretjino Galije. Določilo vrednosti v gen. ali abl. pretii: tuam gratiam magni aestimare Ci. quanti est aestimanda virtus Ci., nisi voluptatem tanti aestimaretis Ci., ex iis alia pluris esse aestimanda, alia minoris Ci., maximi aest. conscientiam suam Ci., neque, quod dixi, flocci aestimat Pl., rumores senum severiorum omnes unius aestimemus assis Cat. naj nama bodo toliko ko en belič = ne meniva se zanje, nulli aest. Ap. za nič imeti; quorum salutem ... civitas levi momento aestimare posset C. imeti za stvar majhne pomembnosti, za malo tehtno, nae ista gloriosa sapientia non magno aestimanda est Ci., non nihilo aest. Ci., se magno aest. L. veliko vrednost si prisojati, se parvo aest. Sen. ph.; z adv. valde care aestimas tot annos Ci. ep., multo illa gravius aestimare C., levius tempestatis quam classis periculum aest. C., proinde aestimans ac si usus esset C., quorum ego vitam mortemque iuxta aestimo S., iusiurandum perinde aest. T., omnia ducum facta prave aest. T., nec ultra aestimatur T. dalje se ne upošteva; tudi: me esse mortuum nihil aestimo Ci. poet. Redko s predikatnim acc.: quod carum aestimant S. kar jim je drago, se satis beatum aest Mart.; namesto predikatnega acc. s pro: Aegyptios ... pro sociis ipsos, non pro hostibus aestimaturos Cu.
    b) occ. (visoko, dostojno) ceniti, čislati, pripozna(va)ti: quod non minoris aestimamus quam quemlibet ... triumphum N., est aliquis, qui se inspici, aestimari fastidiat L., famam in hoste aestimare Cu., modestiae fama, quae ... et a dis aestimatur T., electus, quem contubernio aestimaret (= dignum haberet) T.; prim.: qui poenam suam honoribus summis esset aestimaturus Q.; z ACI: se satis aestimare firmari domum T. zna dovolj ceniti.
    c) soditi = meniti, misliti; preudariti (preudarjati), pomišljati, spozna(va)ti: res gestae, sicuti ego aestumo, satis amplae fuerunt S., ut aestimabat Amm.; z odvisnim vprašanjem: ut aestimare possitis, in quantum cotidie ingenia decrescant Sen. rh., aestimari a medicis iubet, an ... T. da naj zdravniki povedo svoje strokovno mnenje, ipsa dissimulatione famae famam auxit aestimantibus, quanta futuri spe tam magna tacuisset T.; z ACI: aestimantes aliquid commissum a suis Ph., ridicule magis hoc dictum (esse) quam vere aestimo Ph.
  • aestuārium -iī, n (aestuāre) morska plitvina (laguna), lokev, mlaka: aestuaria ac paludes C., itinera concisa aestuariis C., aestuarium Tamesae T. lagune ob Temzinem izlivu; occ. zatok, draga: Tanaum aest. T. = Firth of Tay; pritok morja: adfunditur aestuarium e mari flexuoso meatu Plin., adiacet navigabile stagnum: ex hoc in modum fluminis aestuarium emergit Plin. iun.; umetne nižine in zareze med ribniki in morjem, da ob plimi tja priteka voda: Varr., Val. Max.; oddušnik pri kopanju studenca (arhit.): Vitr.
  • aestuō -āre -āvī (-ātum) (aestus)

    I.

    1. o ognju: plapolati, huškniti, buhniti, buhteti: tectus magis aestuat ignis O.

    2. pren. o učinku ognja: razgre(va)ti se, kuhati se, vroč biti, žareti: ventis pulsa aestuat arbor Lucr., aestuat ut clausis rapidus fornacibus ignis V., exustus ager aestuat morientibus herbis V. medli, gine, torridus aestuat aër Pr., medius dies aestuat Lucan., a sole aestuante protegere aliquid Col., Pisaeumque domus non aestuat annum Stat. hiša ne žari kakor Pisa poleti ob olimpijskih igrah; prim.: nunc dum scribilitatae aestuant, accurrite Pl.; occ. o živih bitjih = vroč, razgret biti: Cat., Sen. ph., cum aestuaret, umbram secutus est Ci., aestuans, cum vim caloris non facile patiatur Ci., erudiunt iuventutem ... algendo, aestuando Ci., aestuare sub pondere O. potiti se, si dixeris "aestuo", sudat Iuv.; o bolni živini, ki ima vročino: boves si aestuaverint Col.; pren. od strasti žareti, plamteti, goreti; o ljubezni: rex in illā aestuat O. plamti od ljubezni do nje, aestuat ut nostro madidus conviva magistro (abl.) Mart.; o lakomnosti: aestuat in aurum Ci. koprni po zlatu.

    — II. o tekočinah:

    1. valoviti, valovati, razburkati se, peniti se, vreti, kipeti: gurges aestuat V., ubi Maura semper aestuat unda H., aestuans fretum Cu., nebulā ingens specus aestuat atrā V., tepefactus in ossibus humor aestuat V., stomachus frequenter aestuans erat Plin. ep. pogosto se mu je rigalo; pren.: quasi aestuantis animae iter Gell., confertis aestuat in foribus Prud. veliko kipenje (ljudi) je pri vratih.

    2. pren.
    a) od strasti vzkipevati, kipeti, vreti: Plin. iun., ut desiderio te nostri aestuare putarem Ci. ep. da koprniš po meni, nobilitas invidiā aestuabat S., aestuat in corde pudor V., aestuat rabies Iuv.
    b) vzburkati se, neodločen biti, omahovati: aestuabat dubitatione Ci., hunc aestuantem et tergiversantem persequitur Ci., cum multos dies noctesque aestuans agitaret S., exsanguis atque aestuans se a curia proripit S., aestuat et vitae disconvenit ordine toto H., aestuat inter utrumque animus Q., magnis aerumnarum procellis aestuat Ap. Pozna soobl. aestuor -ārī -ātus sum

    1. vročino (ob)čutiti: Vulg.

    2. pren. od skrbi nemiren biti: Cass.
  • aetās -ātis, gen. pl. aetātum, od L. naprej tudi aetātium, f (kontr. iz st.lat. aevitās; aevum)

    I.

    1. doba (človeškega) življenja, življenje: omnis aetas Pl., in aetate hominum Pl., breve tempus aetatis Ci., aetas eius incidit in ea tempora, quibus Macedones florebant N., quartus decimus aetatis annus T., aetatem agere Ci., Lucr., S. idr. ali degere Kom., Ci., Lucr., ali exigere in aliqua re Plin. ali gerere L. ali consumere, conterere in aliqua re Ci. življenje prebiti. Pomni izraze: aetatem = celo ljubo življenje, svoje žive dni, vedno, večno: ut tibi superstes uxor aetatem siet Pl., quod solis vapor aetatem non posse videtur efficere Lucr.; in aetate (hominum) v človeškem življenju = na čase, včasih: amicum castigare ... in aetate utile Pl., tako tudi: in vita atque in aetate Pl.; od tod aetas mea, tua moje, tvoje življenje, moja, tvoja blaginja, skoraj = jaz, ti: in te nunc omnes spes sunt aetati meae Pl., vae aetati tuae, vae capiti atque aetati tuae Pl., aliquid tulisse mali capiti atque aetati illorum Ter.; occ. doba (človeškega) življenja = človeški rod (= 30 let): hominis aetatem duratura erat magnitudo L. le en rod, tertiam iam aetatem hominum vivebat (Nestor) Ci., singulis aetatibus Ci., quattuor continuis aetatibus, per multas aetates Cu., altera iam teritur bellis civilibus aetas H.; redko in le pri pesnikih je aetas doba 100 let: vixi annos bis centum: nunc tertia vivitur aetas O.

    2. doba (človeškega) življenja = leta, (relativna) starost: amicitia incepta pueris cum aetate accrevit Ter. z leti, aetas succedit aetati Ci., pueri huius aetatis Ci., filius id (= eius) aetatis, sumus id aetatis Ci., tako tudi: hoc (illud, istuc) aetatis Kom., quid aetatis tibi videor? Pl. kaj misliš, koliko let imam? aetate superiores (naspr. pueri) Varr., aetate pares V., maior aetate et dignitate L., anteire alicui aetate, aliquem aetate praecurrere Ci., antecedere aetate Ci. ali antecedere aliquem aetate C. starejši biti (od koga). procedere, progredi aetate Ci. starejši postajati, per aetatem C. zaradi starosti; v pl. (o več osebah): vincunt numero, vincunt aetatibus Ci., ambo florentes aetatibus V., discrimine aetatium, plures omnium generum atque aetatium L., homines omnium aetatium Gell.; z natančnejšimi določili: iniens aetas Ci. prva leta življenja, ab ineunte aetate Ci. = a prima aetate Ci. ali ab aetate prima Suet. = ab initio aetatis Ci. = a primo tempore, a primis temporibus aetatis Ci. = a principio aetatis Suet. od mladih nog, bona aetas Ci. dobra leta, mala aetas Pl., Acc. ap. Non., Afr. ap. Non., Pac. ap. Non. huda leta, aetas nova (naspr. aetas serior) O. čvrsta mladost, aet. integra Pac. fr., Afr. fr., Kom., T. cvet mladosti, florens aetas Ci. ali flos aetatis Ci., Lucr., L., Suet. cvetoča mladost, cvet mladosti, mladost, aet. media Pl., Ci., Plin., aet. adulta Ci., Lucr., iam constans Ci., nondum constans Suet., imbecilla S., segnis Cu., mollis, inertior O., firmata Ci., V., iam corroborata, infirma, decrepita, ingravescens, provecta, grandior, inferior, superior, extrema, longa, longissima Ci., aetas senecta Pl., S. fr., maior Gell., aetate iam affectā Ci. že v letih, aetate exactā Ci. idr. ali actā aetate Ci. v visoki starosti, aetas pubes, tenera, virilis H., puellaris Q., iuvenilis Aug., ad petendum (magistratum) legitima aetas L., aet. senatoria (25. leto) T., consularis (43. leto) Ci., militaris (17. leto) S. zakonita starost za vojaščino, quibus aetas ad militandum gravior esset L. ki bi bili že prestari za vojaščino, aetatem habes opportunissimam Ci. ep. v najlepših letih si; pesn. z inf.: aetas ... pati hymenaeos V.

    3. occ.
    a) mladost: neque sciebat neque per aetatem etiam potis erat Ter. zaradi mladosti, huius formam (lepoto) atque aetatem vides Ter., qui aliquid formae, aetatis artificiique habebant Ci., ad dicendum impedimento est aetas et pudor, qui ornat aetatem Ci., amici regis, qui propter aetatem eius in curatione regni erant C., aetatis maxime paenitebat L. najbolj so se spotikali nad njegovo mladostjo, te superesse velim, tua vitā dignior aetas V., in ipso robore aetatis Cu., carus eris Romae, donec te deseret aetas H., aetati indulgere Suet., expers belli propter aetatem Suet.
    b) doraslost, leta za ženitev (možitev), moška leta: in aetatem venire L. priti v leta, aetas populorum et civitatum Ci. "cvetoča" doba.
    c) visoka, siva starost, (stara) leta, priletnost: aetate non quis obtuerier Pl. od starosti, aetate gravis L., aetate confectus S., V., Cat., adfectus aetate Ci., aetatis vacatio N. ali excusatio C., Hirt., Cu. spričo visoke starosti, propter aetatem pedibus iam non valebat N., nusquam tantum tribuitur aetati, nusquam senectus est honoratior Ci.; o stvareh: aetatem ferre Ci. ap. Macr. ali pati Sen. ph. (o vinu) starost prenesti = postarati se moči (in vendar se ne pokvariti), aetates tabularum Petr., aetates aedificiorum Pap. (Dig.).

    4. met. starostna vrsta = ljudje neke starosti: H., O., aetas puerilis Ci. ali puerilis aetas N. = deštvo, dečki, senilis aetas (= senes) Cael., infirmitas puerorum, gravitas constantis aetatis Ci., puellis parcere, a qua aetate hostes abstinerent L., aetas robustior L., vestra aetas Ci. ljudje vaše starosti, vaši vrstniki, omnis aetas L., T., Suet. ali omnes aetates Ci. ljudje vsake starosti, stari in mladi.

    — II.

    1. čas: sunt facta eius immortalitatis, nomen aetatis Ci., volat enim aetas Ci., labitur occulte fallitque volatilis aetas O., veniet aetas, cum ... V., omnia fert aetas V., attulit nobis aetas consilium V., quidquid sub terra est, in apricum proferet aetas H., nec si quid lusit Anacreon, delevit aetas H., omnis aetatis clarissimus Cu., longa aetas H. dolgost časa, aetate tam longā Fl., aetate Fl. (III, 13, 7) zaradi zastarelosti; v pl.: sempiternae saeculorum aetates Ci.

    2. occ. (določena) doba, vek, obdobje: Romuli aetas Ci., clarissimus imperator suae aetatis L., ultima Cumaei carminis aetas V., superior aetas C., praesens aetas Cu., haec extrema fuit aetas imperatorum Atheniensium N. zadnja sijajna doba, Thucydides eiusdem aetatis fuit N. vrstnik, heroicis aetatibus Ci., nostram ad aetatem, usque ad hanc aetatem Ci., illustrium hominum aetates et tempora Ci.

    3. met. rod kake dobe: omnis quem credidit aetas V., quid nos dura refugimus aetas H., aurea prima sata est aetas O., disce tamen, veniens aetas O., saecula aetas Plin., incuriosa suorum aetas T.; pesn.: verborum vetus aetas H. zastarele besede.
  • aethēr -eris, m (gr. αἰϑήρ)

    1. zgornje, čistejše ozračje, eter (naspr. aër): ultimus et a domiciliis nostris altissimus omnia cingens et coërcens caeli complexus, qui idem aether vocantur Ci., ab aethere lucidissimo aër in terram usque diffusus est Sen. ph.; za stoike je eter vir plodeče toplote, prvotnega ognja: (aërem) complectitur immensum aether, qui constat ex altissimis ignibus Ci., od tod: ex terra aqua, ex aqua aër, ex aëre aether (= ogenj) Ci., inde mare, inde aër, inde aether ignifer ipse Lucr.

    2. pesn. nebo: hoc, quod memoro, nostri caelum, Grai perhibent aethera Pac. ap. Ci., famā super aethera notus V., rex aetheris ... Iuppiter V., Iuppiter aethere summo despiciens V., ne forte sacer (kot bivališče bogov) tot ab ignibus aether conciperet flammas O., stellae sub aethere fixae O.; met.
    a) bogovi: oneravit aethera votis V., quos evexit ad aethera virtus V., aliquem in aethera ponere O. v nebo = med bogove.
    b) nebeške reči: recludam aethera O.
    c) kako božanstvo obsevajoči svit: aethere plena corusco Pallas Val. Fl.

    3. pesn. sinekdoha = aër, zrak: clamor ad caelum volvendus per aethera vagit Enn. ap. Varr., verberare aethera pennis V., ferar pennā per liquidum aethera H., apes trans aethera vectae V., veniens ab aethere telum V., concussus mugitibus aether V., patuit mihi pervius aether O.; occ. zrak v nasprotju s podzemljem = zgornji svet, zemlja, jasnina: tanges aethera O., vellent (mortui) aethere in alto pauperiem pati H.

    4. pooseb. Aether -eris, m bog neba, Eter, mož matere Zemlje, Kajlov (Caelus) oče, kot oplajajoči bog pogosto istoveten z Jupitrom: Ci., Lucr., O., pater omnipotens Aether descendit V.; po drugih Jupitrov oče, Solov (Sol) ded: Arn.

    Opomba: Gen. sg. (redko) aetheros: Stat.; acc. sg. nav. aethera, acc. aetherem (poleg aërem) šele pri Tert. in Serv.; pl. aethera pri poznih piscih.
  • Aetōlus 3 (Αἰτωλός) etolski: cives Pl., legati L., arma, cuspis V. Etolca Diomeda, urbs ali Arpi V. (ker je to apuljsko mesto baje ustanovil Etolec Diomed), od tod Aet. campi Sil. etolske, apuljske poljane (pri Kanah); plagae H. etolske lovske mreže („kalidonski lov“; Meleager je bil namreč po rodu iz Kalidona, glav. etolskega mesta). — Od tod subst. Aetōlī -ōrum in pesn. -ûm, m (Αἰτωλοί) Etolci, preb. pokrajine Etolije, imenovani po svojem praočetu Etolu (Aetōlus), Marsovem (ali Endimionovem) sinu, ki je s tolpo Epejcev (eolskega in pelazgovskega rodu) pobegnil iz Elide: Pl., V., L. idr. Aetōlis -idis, f (Αἰτωλίς) Etolka: Deianira O. (hči etolskega kralja Ojneja [Oeneus]). Od tod adj.

    1. Aetōlius 3 (Αἰτώλιος) etolski: heros (= Diomedes) O.; subst. Aetōlia -ae, f (sc. terra; Αἰτωλία, sc. γῆ) Etolija, pokrajina v srednji Grčiji od Aheloja do Amfise: Ci., O. idr.

    2. Aetōilcus 3 (Αἰτωλικός) etolski: Pl., Plin., bellum L.
  • affātus -ūs, m (affārī) pesn. beseda, redko v prozi, nagovor, ogovor: reginam ambire affatu V., terribilis affatu Stat., affatūs alicuius propius petere Sen. tr., multis affatibus affari aliquem Ap.; pren. pismo: Cl.; od tod pri pravnikih cesarski odpis (reskript): Cod. Th.
  • affectō (adfectō) -āre -āvī -ātum (intens. glag. afficere, adficere)

    1. spravljati se na kaj ali k čemu, segati po čem, prije(ma)ti za kaj: nulla datur dextrā adfectare (sc. navem) potestas V. približati se ji z roko; pogosto (in klas. le) pren.: iter (viam) affectare aliquo pot ub(i)rati, pristop iskati kam, meriti na kaj: eam affectas vias ut... Pl., hi gladiatorio animo ad me affectant viam Ter., quod iter adfectet, videtis Ci., viam adfectat Olympo (dat. = do nesmrtnosti) V., consulis litterae Romam adlatae se... gravi morbo adfectari L. da se ga je lotila huda bolezen; spes adfectandae eius rei L. spustiti se v to reč, ukvarjati se z njo; affectare mulierem Ap. h. lotiti se ženske.

    2. pren.
    a) za čim prizadevno stremeti, težiti, gnati se, potezati se za čim, hlepeti po čem, želeti pridobiti si koga ali kaj, skušati spraviti kaj pod svojo oblast, skušati dobiti koga na svojo stran, misliti na kaj, lastiti si kaj: munditiam, non affluentiam affectabat N., cur opus adfectas novum? O., ars, quam affectabat (Demosthenes) Val. Max., aff. elegantiam Graecae orationis Gell.; pogosto v slabem pomenu: adfectantes caelestia regna Gigantes O., aff. immortalitatem Cu., famam T., studia militum T. vdanost vojakov, civitates S., T., imperium, opes L., regnum L., Cu., regium nomen Suet., tyrannidem Q., bellum Hernicum L. želeti si vodstva v vojni s Hern., adf. easdem spes O. ali spem potiundae Africae L. gojiti; z ad: ad gloriam Tert., ad omnem malitiae suae scenam (sleparstvo) Tert.; z inf. = hoteti, kaniti, drzniti si: Pl., Sil., Stat. idr., non sidereas adfecto tangere sedes O.; z NCI: qui esse docti affectant Q. ki hočejo veljati za učenjake; z ut: Eutr., Ambr.
    b) skušati doseči kaj posebnega, hliniti: Nero carminum quoque studium affectavit T. delal (kazal) se je tudi pesnika, aff. decus in dicendo Q., dicacitatem in deformibus lucris Suet. rad se kazati duhovitega pri...; poseb. pt. pf. affectātus 3 prihlinjen, prisiljen, izumetničen: subtilitas Q., affectata et parum naturalia Q., affectata aliis castitas, tibi ingenita et innata Plin. iun. Z dvojnim acc.: qui se divites affectant Aug., ki se delajo (kažejo) bogate; z ACI: homo, qui se divitem videri affectat Aug., ki se vede tako, da se zdi ljudem bogat. — Od tod adv. abl. affectātō s premislekom (namenom): Lamp.
  • Afferenda -ae, f (afferre, sc. dotes) Aferenda, boginja zaščitnica pri izročanju dote in drugih svatbenih darov: Tert.
  • afferō (adferō) -ferre, attulī, allātum (adlātum)

    1. prinesti (prinašati), spraviti (spravljati) kam, (s seboj) prinesti (prinašati): rogavit, ut sua, quae attulerat, licet efferre N. je prinesel, Curio ad focum sedenti magnum auri pondus Samnites cum attulissent, repudiati sunt Ci., te qui vivum casus... attulerint V., aff. dona, panem Cu., coronam auream donum (v dar) Cu. Smer: z adv.: scrinium cum litteris... eodem S., munera eo sunt allata N., huc affer scyphos H.; s praep.: HS sestertium sexagies ad aliquem C., lapidem... ad introitum aedis N., lecticā aliquem in forum L.; le pesn. z dat.: alimenta nubibus O. dovajati; le pri mestnih imenih sam acc.: tabulas Romam C. Izhodišče: attuleras domo scelus Ci.; z adv.: inde mortuus Romam allatus L., unde malum pedem attulistis Cat. od koder ste nesrečniki prišli; s praep.: aff. sacra ab illis huc Ci., ex propinquis urbibus cocta cibaria in castra L. Pesn. refl. in med.; z označeno smerjo: se afferre huc Kom. sem priti, prihajati, huc te adfers V., hanc urbem adferimur V. temu mestu se bližamo; z označenim izhodiščem: sese a moenibus Helenus adfert V. prihaja (sem).

    2.
    a) (pisma, poročila) prinesti (prinašati), v pass. tudi = priti, dohajati, dospeti: litteras a patre adferunt Ci., adf. litteras (epistulam) ad aliquem Ci., ut exoptatum inimico nuntium primus adferret Ci., quae (calamitas) tanta fuit, ut eam ad aures Luculli imperatoris non ex proelio nuntius, sed ex sermone rumor afferret L., adferuntur ex Asia cotidie litterae Ci., nuntius, fama adfertur Ci.; pesn. (redko): modulatae multitudinis conferta vox aures eius affertur Ap. mu udari na ušesa. Pogosto z ACI: rumores adferebantur,... Belgas... coniurare C., suspicio allata est hostem appropinquare N., terror (strašna vest) affertur Scythas adventare Cu.; od tod afferre brez obj. s samim ACI = sporočiti (sporočati), naznaniti (naznanjati): afferebant nuntii male rem gerere Darium N., allatum est eum dictatorem dictum esse L.; tudi: cum... eo mihi de Q. Hortensii morte esset adlatum Ci.
    b) (o zemlji, drevesih) sad nositi, roditi, obroditi: vitis afferre se uvam ostendit Varr., talis ager post longam desidiam laetas segetes affert Col., surculi, qui primum florem afferunt Col. ki prvič vzcveto, plantae sinapis plus vere afferunt Col., afferre fructum Eccl.; pren.: magnum proventum poëtarum annus hic attulit Plin. iun. je rodilo obilo pesnikov; o dejanjih: pecuniam aff. Sen. ph. nesti, dajati denar, dobiček, tudi samo: nesti.

    3. pren.
    a) manūs afferre alicui ali alicui rei siloma roko položiti na koga ali na kaj = siloma lotiti se koga ali česa, prije(ma)ti koga, napasti (napadati) koga, spozabiti se nad kom, (po krivici) seči (segati) po čem, zateči (zatekati) se v kaj: domino a familia sua manus allatas esse Ci., manus sibi aff. sam se usmrtiti: Plancus in Ci. ep., Auct. b. Afr. ali = kri si spustiti: Sen. ph., templo manus impias adf. Ci. brezbožno oskruniti svetišče, manus adf. bonis alienis Ci.; pren.: vulneribus suis saepius manus adf. Ci. ep. rane predreti = bolečino obnoviti, beneficio suo manus aff. Sen. ph. dobroto razvrednotiti; brez dat.: pro se quisque manus adfert Ci. udriha, se bije; podobno: dentes in dominum adferre Varr. (o Aktajonovih psih) zobe naperiti zoper svojega gospodarja; vim afferre alicui ali alicui rei silo storiti, delati komu ali čemu, napasti koga, posiliti (dečka ali žensko): interfectus ab eo est, cui vim adferebat Ci., ita parati..., ut vim vitae aut corpori potuerint adferre Ci., quonam se pacto paucos et infirmos crederet praesidio tam valido et armato vim allaturos L., ut sumptum faciat in militem, nemini vis adfertur Ci. se nihče ne sili, ubi intellexit... id parari, ut filiae suae vis adferretur Ci., Sex. Tarquinius vim Lucretiae... attulit Ci., vim nobis Neptunius attulit heros O., vim adf. pudicitiae Ci., religioni Iust., vim et manus adf. Ci.; tudi o moralnem nasilju = (pri)siliti koga: vim adferebam senatui Ci., vim hoc est adferre; quid enim refert, qua me ratione cogatis Ci.; o sili dokazil: quod si geometricis rationibus non est crediturus, quae vim adferunt in docendo... Ci.
    b) k čemu še kaj prinesti (prinašati) = (še) doda(ja)ti, dostaviti (dostavljati), s seboj prinesti (prinašati): multa addunt atque adferunt de suo Ci., quantum tuis operibus detrahet, tantum adferat laudibus Ci., multa in re militari nova attulit N. je izumil, hunc animum attulit ad tribunatum Ci., primus ille in praefecturam sellam curulem attulit Ci., quis attulerit Ci. kdo je dodal pristavek (osnutku zakona); pren.: adf. aliquid ad amicitiam populi Romani Ci., opem L., O. pomagati, adiumentum dignitati Ci., hoc auctoritatis ad accusandum adferebat Ci.
    c) prinesti (prinašati) = poda(ja)ti, navesti (navajati), omeniti (omenjati), izreči (izrekati), govoriti, povedati: testimonium N., iudicium, causam, causas Ci., consilium, indicium conscientiae Cu., (haud) vana L., exemplum scelerati hominis Ci., hic mihi adferunt mediocritates Ci., adfertur de Sileno fabella Ci., an aetatem adferet? (starost v opravičilo) Ci., argumentum aquam aff. (vodo v dokaz) Cu.; z ACI: Q., sed adfers in tauri optimi extis... cor non fuisse Ci.; z odvisnim vprašanjem: cur credam, adferre possum Ci., adferant, quibus civitas erepta sit Ci. naj povedo; abs.: nihil igitur adferunt, qui... negant Ci. pravzaprav nič ne povedo.
    č) prinesti (prinašati) = povzročiti (povzročati), prizade(va)ti, pripraviti (pripravljati), da(ja)ti: hora saepe magnas adfert clades Ci., magnam populo Rom. adf. cladem Ci., aff. detrimentum, incommodum C. ali iacturam Col. škodo, kvar, izgubo prizade(ja)ti, detrimentum aff. rei familiari N., hoc aliquid deformitatis afferebat N., adf. calamitatem Ci. onesrečiti, multas alicui lacrimas, dolorem, maiorem curam alicui Ci., alicui mortem Pl., Ci. ali necem Plin. smrt zadati komu, pestem alicui Ci. ali interitum alicuius rei Ci. ali perniciem vitae hominum Ci. ali pestilentiam Plin. pogubiti (pogubljati), ugonobiti (ugonabljati) koga, pokonč(ev)ati kaj, poguben biti komu ali čemu, alicui odium Ci. ali invidiam T. ali contemptum Cu. nakopati, alicui crimen Ci., alicui honorem, gloriam V., salutem alicui Ci. ali alicui rei C., spem alicui Ci. obuditi (obujati), finem alicuius rei ali alicui rei Ci. konec storiti, aliquid utilitatis Ci. kaj koristiti, multam utilitatem rei publ. Ci. mnogo koristiti, omnes utilitates in medium Ci. dati vsem v uporabo, kar je v splošno korist, non (illa) praesidia adferunt oratori aliquid Ci. nič ne vplivajo na govornika; o času: nunc hic dies aliam vitam adfert Ter., multa diem tempusque adferre posse L., dies, en, attulit ultro V.; po reklu aliquid utilitatis adferre dobi glag. occ. pomen prispevati, koristiti: aliquid adf. ad communem utilitatem Ci., nihil adf. ad communem fructum Ci., quid oves aliud afferunt nisi ut homines vestiantur? Ci.

    Opomba: Pozni imp. adfers (= affer): Poeta ap. Fulg., It.