Franja

Zadetki iskanja

  • accumbō (adcumbō) -ere -cubuī -cubitum (ad in *cumbere; prim. cubō)

    1. leči: in via Pl., cum aliquo Pl., in actā cum suis N.

    2. occ.
    a) leči na obmizni blazinjak, leči k mizi, leči k obedu, v pf. tudi = ležati (Grki in Rimljani pri obedu niso sedeli, ampak so ležali ob mizi na blazinjakih (lectus) tako, da so se naslanjali z levo stranjo na blazinjak, z desnico pa so jemali jedi z mize, prim. triclinium in lectus): ire accubitum Pl., Varr. ap Non. iti jest, acc. in epulo, in convivio alicuius Ci., apud aliquem Ci. ep. gostovati (v gosteh biti) pri kom, supra ali infra aliquem Ci., cum aliquo Mart. s kom = poleg koga (kot sogost), eodem lecto Scipio et Hasdrubal adcubuerunt L., acc. in summo lecto Pl., Lacedaemonii cotidianis epulis in robore accumbunt Ci., acc. uxoris loco, immo praetoris Sen. rh., accumbens S. fr., Suet. pri mizi, obedu ležeč; z acc. rei: acc. mensam Acc. ap. Non., Luc. ap. Non. ali mensulam, cenam paratam Ap. leči k mizi, obedu, z acc. personae: acc. scortum Pl. za sosedo k mizi (k obedu) vzeti; pesn. z dat.: epulis accumbere divôm V. udeleževati se.
    b) leči k ženski: alicui (feminae): Pr., Tib.
    c) uleči se (o bolniku): Vulg.
  • acer -eris, n (pri Serv. f) (prim. gr. ἄκαστος)

    1. javor: Plin., coloribus impar O. (zaradi žilnatega lesa).

    2. pren. javorovina, npr. za pisalno deščico: O.; za obkladanje: Plin.
  • ācer ācris ācre (st.lat. tudi z dvema končajema: ācer, ācre Enn. et Naev. ap. Prisc. ali ācris, ācre Enn. ap. Prisc., Cels., Col.; v navadni govorici pri poznih piscih pogosto tudi ācer, ācra, ācrum), adv. ācriter, tudi ācre (acc. neutr. sg.) S. ap. Non., Pers., Ap. (prim. gr. ἄκρις, ὄκρις vrh gore, ἀκίς ost, ἀκή ost, ἄκων kopje, lat. ocris, mediocris, acēre, acuere, acus -ūs, acus -eris, aculeus, acūmen, acies, acerbus)

    1. oster, šilast, bridek: arma Luc. ap. Non., ferrum T.; pren.: acres stimuli V., H., T.; prolept.: acres arcūs V. ostro napeti.

    2. pren.
    a) (glede na čutno zaznavo) po okusu oster, hud, rezek (naspr. dulcis, lenis, mollis): acetum Varr. fr., H., Cels., humores Ci. ostri sokovi (v želodcu), rapula H., stomachus post vinum H. kisel, pokvarjen; od tod subst. ācria -ium, n α) ostre (rezke) jedi: ut vitet acria ut sinapi Varr. fr. β) ostrina, rezkost: viscerum, in cibis Plin.; po vonju oster, hud, pronicav: odor Lucr., Plin., unguenta summā et acerrimā suavitate condita Ci.; met.: acres canes naribus O. z ostrim vohom; za sluh oster, pronicav: flammae sonitus V. ostro prasketanje, vox Lucr., vox acrior Q. (naspr. iucundior), syllabae acres Q. (naspr. leniores), acriter pronuntiare Plin. iun. glasno; met.: acris tibia H. ostrozvočna, zveneča; o vidu oster, bister: acerrimus sensus videndi Ci., acri et defixo aspectu uti Corn. ostro upreti (upirati) oči v eno mesto, visus acerrimus Plin., acriter intueri solem Ci. z uprtimi očmi, acriter videre vitia Ci.; tudi živ ali bleščav (o barvah), poseb. živo rdeč, svetlo, živo škrlaten: splendor Lucr., rubor Sen. ph., acriter viridis Plin. živo zelen; met.: acres oculi Ci. prešinljive, bistre; po čutu oster, hud: hiems H., acrior hiems Pl., frigus Lucr., flatus, acrior ventus Cu., acres tempestates C. neugodno vreme, acrior ignis O., Col., acerrima fax T. hudo žareča, sol acer Lucr., Plin. ali acrior sol H., Plin. (bolj) pripekajoče, ardor acerrimus Ci., somnus acris Enn. ap. Prisc. trdno, dolor Lucr. bridka, acerrimi dolores Ci., caedunt acerrime virgis Ci.; enalaga: acris solis potentia V., dolor corporis, cuius morsus est acerrimus Ci.; pren. o drugih dojemljivih stvareh: imagines Ci. žive; pogosto hud = mučen, bolesten, težeč: curae Varr. ap. Non., invidia H., metus Lucr., memoria, paenitentia T.
    b) po naravi ognjevit, isker, (raz)vnet, goreč, krepkovoljen (naspr. lentus, quietus): vir S., rusticus V., testis Ci., acrior in rebus gerendis Ci., civis acerrimus Ci., acerrimi viri praestans prudentia N., acer potor H., pocula H. iz katerih se močno pije, ingenium S., vir fortis et acris animi Ci., acerrime agere, monere, se morti offerre Ci., acerrime occupatus N.; poseb. o bojevnikih: hostis Ci., milites acres Ci., stetit acer in armis V., acer in ferro (v boju) Ci. ep., equus V. isker bojni konj, acriter pugnare V., acriter et diu repugnare Ci. ep., acriter pugnam inire, acrius invadere dextrum cornu L.; z abl. loci: bellis acer, acer equis V. v boju, na konju, Mithridates bello acerrimus Vell.; z loc.: acer militiae T. ali belli Vell. v vojni; z dat. gerundivi: duces partium accendendo civili acres T.; z ad: homo ad perdiscendum acerrimus Ci. zelo ukaželjen; z inf.: iuga Pyrenes venatibus acer metiri Sil.; met.: acer peditis voltus in hostem H. bojevit, vultus eorum indignitate rerum acrior L.; occ. oster = strog, osoren, divji, strasten (naspr. lenis, mitis, mollis, modestus, quietus): fugitor Pl., pater Ter., aestimator, iudex Ci., acer hostis Bupalo H. strasten, domini acres Lucr., uxor acerrima Pl., pugna cum acerrimo adversario Ci., acriter increpare Cu.; pogosto o živalih = hud, divji: canis Ci., H. idr. popadljiv, aper V., leo acerrimus N., Corn.
    c) po razumu oster, bister, ostroumen, bistroumen: vir acri (acerrimo) ingenio Ci., acre iudicium Ci., consilium Cu., memoria Ci., Cu., investigator Ci., homo Plin., praeceptor Q., acriter contemplari, intellegere Ci., acrius cavere H. previdneje.
    č) (o abstr., zlasti o duševnem stanju): hud, silen, močan, strasten: amor, metus V., amor gloriae nimis acer Ci., cupiditas, luctus, studium, odium Ci., impetus, proelium, pugna, bellum Ci., fuga V. nagel, acerrimo concursu N. v najhujšem vrvenju, acri militia H. v strogi vojaščini, supplicium, tormentum Ci., acerrima sententia Ci., acriora consilia T. (naspr. cauta), lex lata est acerrima Ci., quae nox acerrima fuit Ci., acrior annona T. povišana cena žita, amatur atque egetur acriter Pl., acriter ulcisci iniurias T., acrius cupere Cu., victoriam acerrime in aliquem exercere S., acerrime exspectare Ci. bridko, željno; kot subst. neutr.: ridiculum acri fortius secat res H. smešnost reže globlje kakor rezkost.
  • acersecomēs -ae, m (gr. ἀκερσεκόμης) neostriženih las, neostriženec; pri Grkih priimek Apolona in Bakha; pren. o nekem mladem sužnju, kodrolasem ljubljencu: Iuv.
  • acētum1 -ī, n (subst. pt. pf. glag. acēscere)

    1. vinski kis, sploh kis, ocet: acre H., saxa ardentia infuso aceto putrefacere L., mulsum ac. Plin. kisla medica; pri Rimljanih je bil znan egipč. kis: ac. Aegyptium Ci. ap. Non., Pharium Iuv., Niliacum Mart.; acetum = kisova tekočina: liquor ... sparso aceto concretus innatat T.

    2. pren.
    a) experiar, sitne aceto tibi cor acre in pectore Pl. ali ti je srce razdraženo od hudega srda.
    b) posmeh, zajedljiv dovtip: ecquid habet is homo aceti in pectore? Pl., Italo perfusus aceto H.
  • Acherōn -ontis, acc. -onta in -ontem, m (Ἀχέρων) Aheront,

    1. epirska reka (Gurla), ki teče skozi Aheruzijsko močvirje in se izliva v Jonsko morje: L., Plin.

    2. brutijska reka (Macone, po drugih Lesse): Plin., Iust. Soobl. Acheros: L.

    3. reka in močvirje v Bitiniji: Val. Fl.

    4. mitična podzemeljska reka (po Acheron 1.), čez katero so morale sence umrlih: qui fluere apud inferos dicuntur, Acheron, Cocytus, Styx, Phlegeton Ci., via Tartarei quae fert Acherontis ad undas V., strepitus Acherontis avari V.; met. podzemlje: perrupit Acheronta Herculeus labor H., fugere Acheronta H., Acheronta movebo V. podzemeljske sile (oblasti). Od tod adj. Acherontēus 3 (Ἀχερόντειος) aherontski: Cl.; Acherontius 3 aherontski Serv.; Acheronticus 3 aherontski: Prud., Arn. Star. lat. obl. za podzemeljski Aheront je Acherūns -untis, acc. -untem in (pri Lucr.) -unta, m (kot podzemlje tudi, toda redko, f) Aherunt (kot reka in podzemlje): nulla adaeque est Acheruns Pl., abire ad Acheruntem sine viatico Pl., ab Acherunte redimere N. iz podzemlja rešiti, ex Acherunte excitare Ci.; sicer se sklada (v pomenu "podzemlje") tudi kakor mestna imena: advenio Acherunte Enn. ap. Ci., praemittere aliquem Acheruntem prius Pl., quoniam Acheruntest (= Acherunte est) mortuorum Pl., quaecumque Acherunte profundo prodita sunt esse Lucr.; loc.: Acheruntī v podzemlju: Enn. fr., Pl., Ci., N., Lucr.; pren.: Acheruntis ostium Pl. vhod v podzemlje, "peklenska vrata" = smrdljiv kraj; prim.: ex ostio altae Acheruntis Poeta ap. Ci., Acheruntis pabulum Pl. za pekel goden človek (o nekem izprijencu), Acheruns ulmorum Pl. peklensko žrelo za šibe, šalj. o sužnju, ki se ga pogosto šiba. Od tod

    1. adj. Acherunticus 3 aheruntski, podzemeljski: regiones Pl., senex Pl. goden za Aherunt (smrt); Acherūsius, star. Acherūnsius 3 (Ἀχερούσιος)
    a) Aheruntov, aheruntski: Acherusia aqua L.
    b) podzemeljski: Acherunsia templa Orci ... Enn. ap. Varr. et ap. Lucr., vita Lucr. žalostno, bridko.

    2. subst. Acheruntīnī (Acherontīnī) -ōrum, m Aherontovci, mestna občina v Brutiju, blizu reke Aheronta: Plin.

    Opomba: V jambskem in trohejskem ritmu je prvi zlog besede Acheruns pri starejših pesnikih (poseb. pri Pl.) večinoma dolg, v epskih pesmih kratek.
  • Acherontīnī, gl. Acheruntīnī pri Acherōn 2.
  • Achillēs, gen. -is, tudi Achillī in (pesn.) Achillĕī (iz nom. Achillĕus), dat. -ī, acc. -em in (pesn.) -ēn ali -ea, voc. -ē, abl. -e in (pesn.) -ī, m (Ἀχιλλεύς) Ahil, sin tesalskega kralja Peleja (Peleus) in Nereide Tetide (Thetis), Pirov (Neoptolemov) oče, lepi in najsilnejši gr. junak pred Trojo: Ci., V., H., O. idr.; pren. (apel.) = lep in krepek mladenič: Pl., Val. Max., Gell., alius iam partus Achilles V. Od tod

    1. adj. Achillēus 3 (Ἀχίλλειος) Ahilov, ahilski: stirps V., cuspis, manes O., statuae Plin. s kopjem v roki, cothurnus Pr. tragiški vzlet pri (epskem) opevanju Ahilovih dejanj. Od tod geogr.
    a) Achillēa (insula) ali Ahilis insula (= Leucē, Λευκή) Ahileja, Ahilov otok ob Boristenovem ustju z mitičnim Ahilovim svetiščem: Mel., Plin.; isti otok imenovan tudi Achillēa humus: O.
    b) Achillēa -ae, f Ahileja, otok pri Samu v Egejskem morju: Plin.
    c) Achillēus cursus: Plin. = dromos Achillī: Prisc. = δρόμος Ἀχίλλειος Mel. Ahilovo dirkališče (zdaj zaradi naplavin zelo spremenjeni) polotok ob Boristenovem ustju, kjer je baje Ahil priredil dirko: Plin.
    č) Achillēum -ēī, n (Ἀχίλλειον) Ahilej, od Mitilenčanov zgrajena trdnjava pri rtu Sigeju v Troadi z Ahilovo gomilo: Plin. Bot.
    a) Achillēa -ae, f (sc. herba) in Achillēos -ēī, f (ἡ Ἀχίλλειος sc. βοτάνη) rman, zel, katere moč ustavljanja krvi je baje prvi spoznal Ahil: Plin.
    b) Achillēum -ēī, n "ahilovka", vrsta glive: Plin.

    2. subst. Achillēis -idos, f Ahileida, nedokončana Stacijeva junaška pesnitev o Ahilu.

    3. patronim Achillīdēs -ae, m (Ἀχιλλεΐδης) Ahilov potomec: O.
  • acipēnser (acupēnser, aquipēnser [pri P. F.]) -eris, m Rimljanom zelo priljubljena riba, menda keča, kečiga: Luc. ap. Ci., Ci., H., O., Plin., Macr. Soobl. acipēnsis -is, m: Mart.
  • Ācis -idis, voc. Āci (O.), m (Ἀκις) Akis, rečica ob Etni: O., Sil., Cl. (pri katerem je A kratek); mitični sin Nimfe, ki je prebivala v reki Simetu (Symaethus), lepi pastir, ki ga je ubil Polifem, ker ga je ljubila Galateja: O.
  • acoluthos (acoluthus) -on (-um) (gr. ἀκόλουϑος) sledeč za kom; subst. acoluthus (acolythus, acoletus) -ī, m akolut, nižji strežnik ali pomočnik svečenikov pri slovesnih obredih rim. cerkve, nekak cerkovnik: Aug.
  • acra (Acra) -ae, acc. -ān, f (gr. ἄκρα, ας) rt, predgorje, le pri gr. krajevnih imenih, npr. Acra Iapygia Plin. Japiški rt.
  • acrēdula (agrēdula) -ae, f akredula (agredula), neznana žival, pri Ci. poet. (De div. I, 8, kjer je prvi zlog dolg) prevod gr. ὀλολυγών, ki tudi ni jasen; po nekaterih razlagah je acredula veliki slavec, po drugih čuk ali zelena žaba ali čriček: Isid.
  • acrifolius (acrufolius, agrifolius) 3 (acus -eris in folium), tudi aquifolius 3 (acus -ūs in folium) ostrolisten, igličastolisten: aquifolia ilex, arbor Plin. = aquifolia -ae, f (gl. v nadaljevanju). Od tod subst. acrifolium: Tarquitius Priscus ap. Macr. ali agrifolium -iī, n: Plin. Val. = aquifolia -ae, f ali aquifolium -iī, n: Plin., ostrolistni javor, bodika, božje drevesce; od tod adj. acrifolius (acrufolius) 3 iz bodikovine: vectes Ca. in po njem Plin. (pri njem tudi vectes acrufolios in aquifolios v istem pomenu).
  • Acroceraunium -iī, n Akrokeravnij, epirsko predgorje: Acr. promunturium Plin.; pl. Acroceraunia -ōrum, n (τὰ Ἀκροκεραύνια) Akrokeravnije, celo visokogorsko sleme ob epirski obali: Plin., tudi = Acroceraunium predgorje Akrokeravnij, Keravensko predgorje, znano po pogostih brodolomih na čereh tamkajšnjega morja (prim. Ceraunia pri ceraunius) qui vidit ... infames scopulos Acroceraunia H.; pren. apel. = čeri, kleči, nevaren kraj: haec tibi sint Syrtes, haec Acroceraunia vita O.
  • āctiō -ōnis, f (agere)

    1. gib(anje): in singulis tetrantum actionibus Vitr.

    2. (pri govornikih in igralcih) gibanje telesa in spreminjanje glasu, vedenje, deklamacija: Q., Plin. iun., actio in Antonio singularis Ci., vehemens, plena animi, doloris ... Ci., actio non tragica Ci.; met. gledališka predstava, (gledališko) prikazovanje: artifices suas per orchestram praestant actiones Vitr.

    3. opravljanje, izvrševanje; z objektnim gen.: actio illarum rerum aperta Ci., gratiarum actio Ci. zahvala.

    4. delovanje, dejanje, delo; abs.: honesta Ci., motus et actio divina Ci., habet fabula varios actus multasque actiones Ci., ad quod est adhibenda actio (zunanja dejavnost) quaedam, non solum mentis agitatio (duševna dejavnost) Ci., suscipere actionem aliquam Ci., virtutis laus omnis in actione consistit Ci.; s subjektnim gen.: eius actiones horreo Ci. dejavnost, actio corporis, mentis Ci., vitae Ci. praktično življenje.

    5. occ. javno delovanje ali dejanje
    a) uradno dejanje (delo, opravilo), uradni posel, npr. razprava, nasvet, predlog, javni govor (v senatu, narodnem zboru), v pl. tudi uradno poslovanje, uradovanje: consularis Ci., actiones publicae Ci. državniško delovanje, actiones Ciceronis consulis S., Gracchorum actionibus nobilitas obviam ierat S. spletkam, rogoviljenju, seditiosae actiones (tribunorum), tribuniciae actiones L., omnium actionum in senatu primam habuit pro victore populo L.
    b) sodna obravnava, pravdanje, tožba, navadno s tožnikovega stališča: Suet., Icti., pecuniae civili actione et privato iure repetuntur Ci., actionem constituere ali instituere Ci. pravdo (tožbo) začeti, actionem perduellionis intendere (alicui) Ci. tožiti koga zaradi veleizdaje, actionem constituere adversus aliquem Val. Max.; z zagovornikovega stališča: actio maximae causae debilitatur loco Ci. izvajanje največje pravde; splošno: inquieta urbs actionibus T.
    c) met. α) stalno tožbeno besedilo, tožbeni obrazec, tožbeni postopek: illa actio: "ope consilioque tuo furtum aio factum esse" Ci., aut muta actionem aut noli mihi instare, ut iudicem Ci., actiones componere Ci. ep., alicui actionem dictare Sen. rh.; potem sploh sodno napotilo o tem, na kar je po zakonu treba paziti pri sodnih razpravah, pravdni predpis: Hostilianae Ci. (o dediščinah). β) tožbena pravica, dovoljenje za tožbo: Sen. ph., Q., Suet., actionem eius rei postulant Ci., si qui me exire mea domo coëgisset, haberem actionem Ci., legatus actionem se daturum negavit Ci., multis actiones et res peribant L. mnogim je šla tožbena pravica in zahtevek po zlu. γ) tožbeni govor, obtožnica, tožbeni spis: actiones Verrinae (zoper Vera) Ci., in prima parte actionis Q. δ) sodni rok: XV viri prima actione non iudicaverunt Ci., altera, tertia actio Ci.
  • Actōr -oris, m (Ἄκτωρ) Aktor,

    1. ime dveh junakov pri: V.

    2. Menojtijev (Menoetius Μενοίτιος) oče, Patroklov ded: Hyg.

    3. oče Mesenijcev Evrita in Ktejata: Hyg. Od tod patronim Actoridēs -ae, m (Ἀκτορίδης) Aktorid, Aktorjev potomec Menojtij ali Patrokles: O., Val. Fl.; pl. Actoridae -ārum, m = Evrit in Ktejat: O.
  • āctuārius 3 (āctus) kdor ali kar se da lahko poganjati, lahko premičen, hiter, uren: navigium actuarium C., S. fr. ali actuaria navis C., L., Auct. b. Alx., Dig. ali (subst.) āctuāria -ae, f (sc. navis) Ci. ep. (ladja) brzoplovka. Subst. āctuārius -iī, m

    1. hitropisec na zborovanjih, pri sklepanju pogodb idr.: Sen. ph., Suet.

    2. računovodja, knjigovodja, zlasti v javni službi: Petr.; occ.
    a) v vojski nekak preskrbovalec in razdeljevalec živeža: Eutr.
    b) actuarius sarcinalium principis iumentorum Amm. uradnik, ki je moral preskrbeti konje in vozove za prevoz ces. prtljage.
  • āctus -ūs, m (agere)

    1. gnanje, gonitev, gonja: pars ... ab actu (pecudum) nomen Agonalem credit habere diem O., feram admonitu, non actu inflectere Ci. z glasom, ne s silo; met. (jur.)
    a) pravica do gnanja skozi kak kraj, tudi stegnè: Icti., aquae ductus haustus, iter, actus Ci.
    b) ploščinska mera, toliko polja, kolikor se ga je dalo z dvema bikoma naenkrat oborati, oral: actus, in quo boves agerentur cum aratro uno impetu iusto' Plin., actus minimus Varr., Col., Front., Isid. približno 30 m dolg in 1 m širok, actus quadratus Varr., Isid. približno 30 kvadratnih metrov, actus duplicatus Col., Isid. približno 60 m dolg in 30 m širok; pren. oddelek čebel v panju: Plin.
    c) pren. številni obrat, kolobar: Varr.

    2. gib(anje), premikanje: (mellis) cunctanctior actus Lucr., fertur in abruptu magno mons improbus actu V. v silnem padu, pilaque contorsit violento spiritūs actu Lucan. močno sopihajoč; pren.: in dies quanto potentior, eodem actu invisior erat T. v isti meri; occ.
    a) gibanje telesa ali njegovih delov: corporis Ci., venit spectabilis actu O.
    b) (pri govornikih in gledaliških igralcih) premikanje telesa, obraza, spreminjanje obraza, vedenje: sine carminum imitandorum actu L. brez telesnega gibanja, primernega vsebini iger, actus histrionum Q., ne tunica ad lacertum in actu redeat Q. od tod

    3. met.
    a) predstavljanje, predstava, prikazovanje: fabellarum L., scaenarum Q., tragicus Suet.
    b) dejanje (akt) gledališke igre: primo act placeo Ter., extremum actum neglegere Ci., non solum unum actum, sed totam fabulam confecissem Ci., neve minor neu sit quinto productior actu fabula H. predstava naj nima ne manj ne več kakor pet dejanj; pren. oddelek, del: primus actus vitae Ci., extremus actus (aetatis) Ci., in quarto actu improbitatis suae Ci. malo pred preobratom, tertius annus imperii, tanquam tertius actus Ci. ep.

    4. opravljanje, izvrševanje, dejavnost, dejanje, delo: hic restat actus, in hoc elaborandum est, ut ... Ci., post actum operis Q., in actu esse, mori Sen. ph., senatus ad speculandos actus Hannibalis legatum mittit Iust., tui actus Plin. iun., Herculei actus Ci.; occ.
    a) javna dejavnost, javno poslovanje, posel, poklic, poklicne dolžnosti: inter medios rerum actus Q., actus forensis ali samo actus Q.; tudi upravljanje (uprava) zasebnih ali državnih posestev in računov: Icti.
    b) dejanje = dejanskost, resničnost: felices, quibus haec ipso cognoscere in actu contigit O., actu (naspr. cogitatu) Aug.
    c) pravilo ravnanja, ravnanje: actum, quem debuisti, ... secutus es Traian. ap. Plin. iun.
  • acylos -ī, f (gr. ἄκυλος) užitni gradnov želod: Plin. (pri njem tudi acc. aculon).