Franja

Zadetki iskanja

  • exonerō -āre -āvī -ātum

    1. razbremeniti (razbremenjevati), iztovoriti (iztovarjati), izprazniti (izpraznjevati), (iz)čistiti: navem Pl., alvum Plin., vesicam Petr., stomachum, ventrem Suet.; pren.: exonerare colos O. kodeljo na preslicah popresti, aliquem ex agro Pl., ali multitudinem in proximas terras T. pregnati, odpraviti, exonerari laborum meorum partem fateor T., amnes et lacus in Padum sese exonerantes Plin. se izlivajoča.

    2. pren. olajš(ev)ati, rešiti (reševati) česa: exonerata fide mea L., exonerare conscientiam suam Cu., se Cu. znebiti se svoje skrivnosti, dolorem convicio Petr., curas Sen. tr., aliquid in quaslibet aures Sen. ph. zaupati komur si bodi, aes alienum Icti. dolg odriniti. Česa: z abl.: civitatem vano forsitan metu L., regnum praegravante turba (preobljudenosti) L. (prim.: plebem exoneratam praestare L. preobljudenosti rešiti), parte curae exonerarunt senatum consulis litterae L., exonerare animum sollicitudine Cu.
  • exortus -ūs, m (exorīrī)

    1. vzhod: Varr., solis L., Corn., sub lucis exortum Cu. pod jutro, exortus Aquilonis Plin.

    2. pren.
    a) povzdig (na prestol): invicti imperatoris Plin.
    b) izvir, izvor, nastanek, začetek: Danuvii Plin., subit (aqua) altitudinem exortus sui Plin.
  • exōstra -ae, f (gr. ἐξώστρα)

    1. lesen premični most, po katerem so oblegovalci iz oblegovalnega stolpa stopali na obzidje obleganega mesta: Veg.

    2. lesena naprava na valjih v gledališču, ki je služila za spreminjanje dekoracije in za kazanje odrskega ozadja kot notranjščine hiše, palače idr.; pren.: quibuscum iam in exostra helluatur Ci. na odprtem odru (ne za kulisami).
  • expandō -ere -pandī -pānsum in -passum

    1. razpe(nja)ti, razprostreti (razprostirati): herbas sub umbra, ficūs in sole Col., alas Pl., Hier., florem, vestes supra fontem, vellera circa navim Plin., luxuriae spolia per ordinem Sen. ph., expassae delubri fores T. na stežaj odprta, flammeum expassum domi Caecina ap. Gell.; refl. expandere se in med. expandi razprostirati se, razširjati se, raztezati se (o krajih in rekah): Mel., Plin. iun.

    2. pren. razložiti (razlagati), razjasniti (razjasnjevati): rerum naturam dictis Lucr.
  • expedītiō -ōnis, f (expedīre)

    1. ret. razvijanje, razpravljanje, obravnavanje: multarum rerum Corn.; ret. odprava, odstranitev: Corn. (IV, 29).

    2. arhit. naprava, priprava, oprava: ea autem ductio … hanc habebit expeditionem Vitr., rusticorum (aedificiorum) expeditiones Vitr.

    3. voj. vojni pohod, vojna odprava, vojna, vojska: Vell., Suet., Eutr., expeditio hiberna S. fr., L., nocturna Hirt., expeditionis eius comites L., expeditio Persica Cu., adsuetus expeditionibus miles T.; z glag.: in expeditionem exercitum educere Ci., tripertito milites equitesque in expeditionem misit C., in expeditionem evocare S. povelje za odhod dati, consul in expeditionem proficiscens S., praedatum atque in expeditiones ire L., expeditionem parare in Arachosios Cu. pripravljati se na vojno; pren. izlet čebel: (apes) noctu deprehensae in expeditione excubant supinae Plin.
  • experior -īrī -pertus sum (prim. perīculum, perītus)

    1. izkusiti (izkušati), poskusiti (poskušati), preskusiti (preskušati);
    a) abs.: cum experiundi potestas non est Ci., experiendum est in ipsa amicitia Ci.
    b) trans.: Pl., Ter. idr., amicos, taciturnitatem nostram, belli fortunam, vim veneni in servo, in eiusmodi rebus opes suas Ci., in periclitandis experiendisque pueris Ci., experiri fidem, fortunam, misericordiam S., carmina, procos V., imperium L., aëra pennis H. v zrak se vzdigniti, po zraku leteti, bracchia per lusus O., magna fides avium: experiamur aves! O., grammaticos quaestione experiri Suet., aliquid experiundum accipere ali dare Icti. kaj na ogled prejeti, na ogled dati (poslati); refl.: experiri se in foro Q., variis se studiorum generibus Plin. iun.; medic. kaj poskusiti (poskušati), uporabiti (uporabljati): post febrem experiri balneum et vinum, ubi aliquid non respondet, experiri aliud atque aliud, neque in omni aetate neque in omni vitio id experiendum est Cels. — Skladi: z odvisnim vprašanjem: Enn., Pl., Cels., Val. Fl., in hoc natura, quid efficere possit, videtur experta N., experiri voluit, ut (kako) sine armis propinquum ad officium reduceret N.; z inf.: sanos sensus avertere experiar V.

    2. occ.
    a) voj. (v boju) s kom izkusiti (izkušati) se, kosati se, meriti se: experiri Romanos N., si iterum experiri velint, sese paratum esse decertare C., Turnum experiatur in armis V., vis ergo inter nos quid possit uterque experiamur V., ipsi duces comminus experti Fl.
    b) jur. pravdati se, sodno postopati, tožiti: Icti., experiri cum aliquo Ci., iudicio gravi experiri nolebat Ci., quis non summo iure experietur? Ci., ad constitutum experiundi iuris gratiā venerunt Ci., a me diem petivit; ego experiri non potui Ci., si quid in controversiam veniret, aut intra parietes aut summo iure experiretur Ci., si quod … ius … se habere … existimaret, experiretur L., experiri iudicium populi Romani L. rimskemu narodu dati presoditi, quod quisque vult, legibus experiri licet N.

    3. pren. lotiti (poprijeti) se česa, (drzno) poskusiti, (pre)drzniti si, upati si: experiri id nolunt, quod se adsequi posse diffidunt Ci., par est omnes omnia experiri Ci., omnia de pace (glede miru) experiri C., experiri extremum auxilium C. poskusiti zadnji pripomoček, extrema S. ali ultima L., Cels. vse, kar je le mogoče, poskusiti, sua propria mala bonaque L., praesentem fortunam Q.; ret.: experiri libertatem S., ali spem L. vdati se (z dat.); z inf.: experiri beneficium ei reddere Ter., quae sunt tradita, experiar dicere Q.; s finalnim stavkom: nunc si vel periculose experiundum est, experiar certe, ut hinc avolem Ci. ep.

    4. met. izkusiti (izkušati) = izvedeti, spozna(va)ti: de me experior Ci. na sebi spoznavam, id experti scire debemus Ci. po tej izkušnji, experto credite V. meni, ki sem to sam izkusil, ut frequenter experti sumus Q. — Skladi: z acc.: istius perfidiam Ci., vires Ci., Cu., vim et gratiam S., expertus fidelem Iuppiter in Ganymede H., experiri animum alicuius, fidem Cu.; z dvojnim acc.: Suet., me fortem inimicum expertus est N., experiri terram vomeris patientem V., illos graves, superbos in rebus secundis L., deos constanter inimicos O.; z ACI: Pl., Q., experti sumus Siciliam nobis pro aerario fuisse Ci., genus tegumenti erant experti nullo telo transici posse C., iam antea expertus sum parum fidei miseris esse S.; s samim inf.: expertus sum prodesse Q., z odvisnim vprašanjem: Val. Max., Plin. iun., quo consilio redierim, estis experti Ci., quid sentiant, experti sumus Ci., experiri voluit, verum falsumne esset relatum N., experiri libet, quantum audeatis L.; occ.: kaj neugodnega, neprijetnega izkusiti (izkušati), prebiti, pretrpeti, prenašati: Suet., Icti., ego expertus accusandi molestiam Ci., magnos esse experiundos labores Ci., aestate labores experiuntur V., nondum alteram fortunam expertus L. Glagol pogosto, poseb. v pt. pf. v pass. pomenu: expertum hoc est Ca., multa inventa expertaque in hoc sunt bona Acc. fr., nimium saepe expertum habemus Plancus in Ci. ep., libertatis dulcedine nondum expertā L. Act. soobl. (fut. II.) experiero: Varr. Od tod

    I. adj. pt. pr. experiēns -entis „vsakovrstne stvari poskušajoč“, torej

    1. podjeten, delaven, prizadeven: prompti hominis et experientis Ci., experientissimus ac diligentissimus arator Ci., vir acer experiensque L., experiens ingenium O., in bellicis rebus experientissimus Vulg.

    2. vztrajen: Ulixes O.; z gen. (v čem, pri čem): experiens laborum O.

    3. izkušen, izvéden, vešč česa: experientior … discessit Aug., iste (in) hac arte experientior fuit Isid.; z gen.: rei militaris experientissimi duces Arn. Adv. experienter: Boet.

    II. Adj. pt. pf. expertus 3,

    1. act. tisti, ki je kaj (po)skusil, izkušen = izvéden: omnia dico expertus in nobis Ci., expertis credere O.; z gen. (v čem): experti belli iuvenes V., miles … expertus belli T., femina experta fecunditatis T., expertus sagittae Sil.; z abl. (v čem): expertus tribuniciis certaminibus L., expertus bellis animus T.

    2. pass. izkušen = preskušen, izkazan, dokazan: Pr., Vell., Suet., Iust., expertus exercitus L., per omnia expertus L., vir acer et expertae virtutis L., venena et artes feliciter expertas verteret in Agrippinam T.
  • expōscō -ere -popōscī (—)

    1. zahtevati izročitev koga: cum exposceretur publice (v državnem imenu) N., hos sui exposcendi gratiā missos ratus N., ad exposcendos eos legati missi sunt L., victa Messene bello exposcentibus Achaeis noxios dedidit L., exposcere aliquem ad poenam T.

    2. živo prositi, izprositi (izprošati), poseb. relig.; zahtevati; abs.: exposcentibus militibus C. na živo prošnjo vojakov, exposcentibus cunctis L.; z obj.: Iust., signum proelii, victoriam ab diis C., quam (misericordiam) … ego … et imploro et exposco Ci., exposcere pacem Teucris (Tevkrom), votis precibusque pacem V., pacem precibus L., opem Cupidinis timidis votis O.; z dvojnim acc. (acc. personae in acc. rei): quod deos inmortales … expoposci L.; s finalnim stavkom: Enn., precibus exposcere plebem, unum sibi civem donarent L.; z inf.: Sil., audire labores exposcit (= vult) V., simul praegredi exposcunt T.; z ACI: Suet., Aenean acciri omnes … exposcunt V.

    3. zahtevati (o stvarnih subj.): suscepta magna (videt) labore crescere difficili nec opes exposcere parvas O., maior pecunia quam ratio singulorum exposcit Dig.
  • exprimō -ere -pressī -pressum (ex in premere)

    I.

    1. iztisniti (iztiskati), iztlačiti, izgnesti, izže(ma)ti, ože(ma)ti: lacrimulam oculos terendo Ter., nubium conflictu ardor expressus Ci., expressus salsus de corpore sudor Lucr., liquor exprimitur per densa foramina O., Venus madidas exprimit imbre comas O., sucus ex sesama expressus Cu., suco expresso semini Plin., exprimere spongiam Cels., nasum Mart. usekniti se, sucina solis radiis expressa T., (Epicharis) vinclo fasciae … spiritum expressit T. si je sapo „iztisnila“ = se je obesila; occ.
    a) kvišku pognati (poganjati), (po)vzdigniti, zvišati: quantum has (turres) cotidianus agger (nasipavanje) expresserat C., Appias expressis aëra pulsat aquis O. brizga vodo v zrak, exprimere aquam in altum Plin., ali in altitudinem summi clivi Vitr., si vertices isti terrena ex humili in altum exprimere possent Sen. ph.
    b) besede krepko iz grla iztiskati = (jasno) izgovoriti (izgovarjati): nolo exprimi litteras putidius Ci., septimo anno lingua sermonem exprimit Q., exprimere verba ore libero Q., quamquam soni verba non exprimunt Q.

    2. pren. iz koga kaj izsiliti (izsiljevati), prisiliti (prisiljevati), iz koga kaj izvleči, spraviti, komu kaj izsiliti: exprimere pecuniam Ci., Suet., nummos ab aliquo blanditiis Ci. izmamiti, nihil ab egentibus, laudem ab invitis, ab eis tantum exprimi frumentum, nihil dolore expressum, dictum per dolorem expressum, decretum officio expressum Ci., quam (legem) … ex natura ipsa … expressimus Ci., cur tu in iudicio exprimis, quod non fit in campo? Ci., exprimere vocem C., eam coronam amor, non vis expresserat N., utilitas expressit nomina rerum Lucr., deditio necessitate expressa L., exprimere alicui confessionem L., Sen. ph., Suet., exprimere laetitiam Auct. b. Alx., veritatem Cu., tantum ab aliquo, quantum concupierat Sen. rh., risum magis quam gemitum Plin. iun.; s finalnim stavkom: expressi, ut conficere se tabulas negaret Ci., expressit tandem, ut … operam polliceretur Cu.

    — II.

    1. kiparsko upodobiti (upodabljati): expressa in cera imago Pl., faber … ungues exprimet H., expressi vultus per ahenea signa H., exprimere simulacra ex auro Cu., litteras Cu. po vosku pisati, imaginem hominis gypso e facie ipsa Plin., arma casus tuos expressa Val. Fl. ki so na njem tvoje nezgode upodobljene, tako tudi: ara casus suos in marmore expressa T.; pesn.: pictura concubitus varios Venerisque figuras exprimens O; ret.: cuius (athletae) lacertos exercitatio expressit Q. je napravila v oči bijoče, veste … singulos artus exprimente T.

    2. pren.
    a) posnemajoč upodobiti (upodabljati), posne(ma)ti: oratorem imitando effingere atque exprimere Ci., exprimere alicuius vitam et consuetudinem Ci., expressa imago vitae Ci., N., liberalitate vitam patris expresserat filius Ci., virtutum nostrarum effigies expressa Ci., in Maeandri persona esse expressam speciem civitatis Ci., vitia imitatione ex aliquo expressa Ci., litterae lituraeque omnes adsimulatae et expressae Ci., exprimere solitos incessus vultumque sonumque loquendi O., incessum alicuius Sen. ph.; occ. α) preložiti (prelagati), prevesti (prevajati): verbum de verbo Ter., ali verbum e verbo Ci. dobesedno, fabellas Latinas ad verbum (dobesedno) a Graecis expressas non inviti legunt Ci., κατάληψις verbum verbo exprimentes comprehensionem dicemus Ci., ut Latine uno verbo exprimi non possit Ci., si modo id exprimere Latine potuero Ci., aliquid aemulari Latine et exprimere Plin. iun. β) (z besedami) izraziti (izražati), razločno (jasno) določiti (določati): haec verba non satis exprimunt fideicommissum Dig.
    b) izraziti (izražati) = (p)opis(ov)ati, pripovedovati, povedati, natančno razložiti (razlagati), predočiti (predočevati): exprimere atque effingere verbis corporis cuiusquam formam Corn., mores alicuius oratione Ci., dicendo sensa exprimere posse Ci., exprimere intimos sensus civitatis Ci., omnīs hominis libidines, stupra, adulteria delicatissimis versibus expressit Ci., Charybdim poëtae exprimunt Ci., in Platonis libris omnibus fere Socrates exprimitur Ci., multas nobis imagines fortissimorum virorum expressas scriptores Graeci et Latini reliquerunt Ci., Mithridaticum bellum magnum atque difficile totum ab hoc expressum est Ci., aeque efficaciter odium fraternum hac sententia exprimere Sen. rh. — Skladi: z odvisnim vprašanjem: qui … dicat diligenter oportere exprimi, quae vis subiecta sit vocibus Ci., quam fuerit eventus exitiabilis, vix verbis exprimi potest Vell., exprimere non possum, quanto sim gaudio affectus Plin. iun.; z ACI (v zvezi z glag. dicere): nemo … superiorum non modo expresserat, sed ne dixerat quidem posse hominem nihil opinari Ci. (Tusc. disp. I, 26, 65) Od tod adj. pt. pf. expressus 3, adv. -ē,

    1. krepko (iz grla) iztisnjen, razločen: litterae neque expressae neque oppressae Ci. niti razločne niti pogoltnjene, verba expressa, sermo expressior Q., expressior loquacitas Plin., ut ea (R littera) a nullo expressius efferretur Val. Max.

    2. izrazit, razvit: species deorum, quae habeat … nihil expressi Ci., corpora … lacertis expressa sunt Q. mišičasta, omnibus membris expressus infans Q.

    3. pren. izrazit, jasen, nazoren, natančen, določen, razločen: iustitiae expressa effigies, expressa sceleris vestigia, non expressa signa, sed adumbrata virtutum Ci., haec profecto vides, quanto expressiora … futura sint Ci., expresse conscripta ponere oportet exempla Corn., quid ad exemplar antiquitatis expressius? Plin. iun., expresse dicere Plin. iun., quod ipsum expressius hoc versu Hesiodus significavit Col., ut expressius dicam ali dicatur Aug., expressius continere Cod. I.
  • exprŏbrō -āre -āvī -ātum (ex in probrum)

    1. očitati, oponašati; abs.: quor (= cur) exprobras? Pl., hoc non exprobrandi causā dicam Ci., circumstabant armati hostes exprobrantes L., dulcis … esse debet, non exprobrans sonus Q. zadirajoč se; z acc. rei: Pl., casus bellicos Ci., ea (vitia) in adversariis Ci., ea ipsa L., aetatem Sen. ph., ea velut excusando T., mutuo flagitia, versiculis praesentia mala Suet.; z dat. personae poleg acc. rei ali personae: haec hosti, alicui periurium L., fugam amico, vitia puellis O., eadem ei in convivio Cu., libertinum ei proavum Suet., victoriam hostibus domitis Fl.; z de: desine de uxore mihi exprobrare N. očitke mi izrekati glede … ; z ACI: pergin servom me exprobrare esse? Pl., exprobrantibus consulibus nihilo plus sanitatis in curia quam in foro esse L., tamquam vivendo exprobrarent interfectum esse Rubellium Plautum T.; s quod in cj.: quasi exprobrare (videntur), quod in vita maneam Ci. ep., Pompeio … a multis exprobratum est, quod … eius postea filiam … in matrimonium recepisset Suet.

    2. occ. očitajoč omeniti (omenjati), spominjati, naštevati, kazati na kaj: aut queruntur semper aliquid aut etiam exprobrant Ci., odiosum sane genus hominum officia exprobrantium Ci., illi exprobrabant sua quisque belli merita cicatricesque acceptas L., exprobrantes suam quisque alius alibi militiam L., nec exprobranda (beneficia) apud memores L., exprobrare ingrato meritum O., plurimi detrita tegmina et nudum corpus exprobrantes T., nudant universi corpora, cicatrices ex vulneribus, verberum notas exprobrant T.
  • expūgnāx -ācis (expūgnāre) osvajajoč, premagujoč: expugnacior herba O. bolj delujoča na srce.
  • expungō -ere -pūnxī -punctum

    I.

    1. izbosti, t.j. črke na voščeni pisalni deščici izpikati = izbrisati, prečrtati: ut expungatur nomen (namreč v zadolžni knjigi), ne quid debeam Pl., aliquem (alicuius nomen) urbicis rationibus Icti., miles temporis impendiis expungitur Icti. vojaku se pri mezdi zamuda časa „izbriše“ = odtegne.

    2. pren.
    a) odsloviti, iz službe dati, odpustiti: manipulum Pl.
    b) koga spod nog (s poti) spraviti: pupillum Pers.
    c) „izbrisati“ = poravnati: munus munere expungere Sen. ph.

    — II.

    1. (kak račun, seznam) pregled(ov)ati: rationes Icti., decurias (seznam dekurij) Suet.

    2. našte(va)ti: sidera ad nomen Plin.

    3. pren. opraviti, storiti, izvršiti: adventum Tert., vota et gaudia Caesarum Tert. obhajati.

    — III. zapisati, zaznamovati: milites Tert.
  • exscindō in excindō -ere -scidī -scissum docela izr(u)vati; od tod pren.

    1. iztrgati, na silo vzeti: fortine animam hanc excindere dextra indignum est visum? Sil.

    2. docela razdejati, razdreti, razrušiti, porušiti, pokončati, uničiti, zatreti, iztrebiti; z acc. rei: Numantiam, curiam, aram sociorum, urbīs hostium Ci., urbem Ci., L., alienos fines, suos fines L., domos, Pergama telis, ferro columnas V., vicos Cu., aemulas urbes, coloniam, Capitolium T., oppida Lact.; z abstraktnim obj.: virtutem ipsam T., intestinum malum Plin. iun., tam clarum nomen Sil., veritatem penitus Lact.; z acc. personae: amicos, socios S. fr., gentem (ferro) V., hostem, reges T.
  • exserō in (redko) exerō -ere -(s)erui -(s)ertum

    I.

    1. ven dati, dati iz česa, pomoliti iz česa, potegniti, (po)vzdigniti (povzdigovati): adversus Gallum … linguam … ab inrisu exserentem L., ensibus exsertis O. z golimi meči, exserere manum L., Fr., brachium Q., radicem Col. izruvati, vincula Col. razvezati; pesn.: caput altius O., digitum exsere, peccas Pers. le mezinec iztegni, exserere ad osculum caput Petr. Od kod? z abl.: caput ponto, aquis bracchia O., viam, quā se exsereret O., exserere se domicilio (o polžu) Plin. zlesti iz hiše = lupine, s praep.: herba cacumen exserit ex humo O., exserere linguam per os Plin., caput ab oceano Lucan.

    2. occ. (ude izpod obleke) pomoliti = razgrniti (razgrinjati), razgaliti (razgaljati): dextris humeris exsertis C., exserere bracchia O., exserta mamma, papilla V., exserere uber Val. Max.; z grškim acc.: Amazon, unum exserta latus pugnae V. na eni strani (prsi) razgaljena za boj, truces exerta manūs Val. Fl., exerti ingentes humeros Stat.

    — II. pren.

    1. rešiti česa: se aere alieno Ci.

    2. kaj očitno storiti = (po)kazati, razode(va)ti: secreta mentis ore Sen. tr., ut in genere causae indubitabili fiducia se ipsa nimium exserere non debeat Q., exserere principem Suet. svojo moč kot vladar kazati, in librum tuum ius, quod dedisti Plin. iun., virtus exseret se aliquando Lact., suave quoddam principium dicendi exseritur Amm. Od tod adj. pt. pf. ex(s)ertus 3, adv. -ē,

    1. ven pomoljen, od tod štrleč: dentes exerti, ut apro Plin., manus exertiores Q.

    2. pren.
    a) očiten: exerto bello Stat.
    b) močan, krepak, pogumen, srčen: exserere cachinnus Ap., vigor, bellator Amm., exsertiores foris, subiecti domi Tert., exserte iubere Tert. strogo, ad audendum exsertius consurgere Amm.
  • exspīrō (expīrō) -āre -āvī -ātum

    1. izpih(ov)ati, izpuha(va)ti, puhati iz … , izdihniti (izdihavati)
    a) trans.: de corpore odorem expirans acrem, sanguinis exspirans de pectore flumen Lucr., exspirare flammam, flammas V., colorem Plin. izgubiti, sonos per saxa Sil.; o umirajočih: exspirare auras O., animam V., O., Gell., animas V., animā nondum exspiratā Auct. b. Afr.
    b) intr. (večinoma pesn.): necessest … ignis corpora … exspirare foras ali ut Aetnae expirent ignes Lucr. puhnejo, exspirant vermes Lucr. prihajajo na dan, vis fera ventorum … exspirare aliquā cupiens O. izhlapeti, unguenta expirant Plin. se izdišijo, expirat halitus Averni Val. Fl.; pren.: irae pectoris exspirant Cat. jeza izbruhne.

    2. occ. (intr.) izdihniti (izdihovati), namreč dušo, preminiti, umreti (umirati): calcibus atram tundit humum exspirans, exspirans Accam … adloquitur V., ubi perire iussus exspiravero H., exspirare inter primam curationem, inter verbera, in pugna et in acie L., rescisso vulnere exspiravit L. epit., nuntiatā fratris repulsā in petitione consulatus ilico exspiravit Val. Max., effuso cerebro exspiravit Vell., saucii subinde exspirabant Cu., tradidit infantem et exspiravit Sen. rh., gaudio exspiravit Plin., exspirare super corpus viri Petr.

    3. pren.
    a) (po)giniti, miniti, prestati = nehati, preiti: si ego morerer, mecum exspiratura res publica erat? L., ne res publica exspiraret, effecit Val. Max., Sophroniscum Socrates exspirare non patitur Sen. ph. v pozabo priti, exspirante iam libertate Plin. iun.
    b) jur. miniti, prestati, veljavnost (moč) izgubiti: prior obligatio exspirat, criminis causa exspirat Dig.
  • exstō (extō) -āre -stātūrus (Plin., Icti.)

    1. (ven) moleti, moleti iz česa, gledati iz česa, štrleti: Col., tantummodo humeris ac summo pectore exstare C., humeris exstantem suscipit alter V., ninguit, … cervi vix cornibus exstant (namreč iz snega) V., ossa sub incurvis extabant arida lumbis O., extare supra profundum O., homines … paulum supra terram exstantes Gell.; pesn.: serpens longā trabe rectior extat O. stoji pokonci, se vzpenja, Phoebus extat O. stoji visoko na nebu. Od kod? z abl.: quantum exstant aquā H., tantum quod exstaret aquā L., navis extat aquis O.; s praep.: milites capite solo ex aqua exstant C., quo altius ab aqua exstaret L., extabat ferrum de pectore O., aedificia modice ab humo exstantia Plin.; pesn. z acc.: quantum egomet Nereidas exto Stat. presegam; occ. iz vode moleti: modo pectore, modo ore tenus exstantes T.

    2. pren.
    a) (po)kazati se, v oči biti: quo magis id, quod erit illuminatum, exstare atque eminere videatur Ci., licet haec nitere et aliquatenus extare videantur Q., vox et tua vocibus extet Val. Fl. preglašaj.
    b) α) viden biti, obstajati, ostati, bi(va)ti: Syrorum … nemo exstat, qui ibi sex menses vixerit Pl., exstant litterae, quaedam foedera exstant, scriptum exstat in iisdem litteris, cui heres non exstabit, tot senatus exstare consulta, ut exstaret testimonium Ci., dum populi Romani nomen exstabit Ci. dokler bo živelo, eius monimentum exstare voluerunt Ci., cuius sepulcrum usquam exstet Ci., video … neminem, … cuius non exstet in me summum meritum Ci., benignitatis memoriam volebat exstare N. da ostane, non exstat alius auctor L., cuius auctor non exstat Q.; brezos. ex(s)tat z ACI ali odvisnim vprašanjem = jasno (očitno, gotovo) je, vidi se: quem extet … eloquentem fuisse Ci., apparet atque extat, utrum simus earum (artium) rudes an didicerimus Ci. β) occ. še ohranjen biti, še bivati, še živeti: qui locus (est), in quo non extent huius … fortitudinis … inpressa vestigia? Ci., exstant epistulae Philippi ad Alexandrum Ci., quod eorum monimenta certa in litteris exstant Ci., si qui ex tanto exercitu reliqui milites extant Ci., Sarmenti domina exstat H., sepulcra exstant L., ritus ut a prisco traditus exstat avo Tib., cuius tres orationes extant Q. Adj. pt. pr. ex(s)tāns -antis (ven) moleč, štrleč: partes exstantiores Cael., exstantiores aures Ambr.
  • exstruō (extruō) -ere -strūxī -strūctum

    1. skladati, zložiti (zlagati): tantos acervos corporum Ci., magnum acervum librorum Ci. ep., exstructus rogus Ci., aliena rogorum insuper extructa Lucr., exstructis rogis O., exstruere stramenta in acervum Col.

    2. occ.
    a) nagrmaditi, nakopičiti (nakopičevati): omnem eam materiam pro vallo exstruebat C., exstructis in altum divitiis potietur heres H., exstruere montes ad sidera summa O., solas divitias Petr.
    b) obložiti (oblagati): extructae mensae Ci. jedi polne, extructa mensa multā carne subrancidā Ci., mensae conquisitissimis epulis exstruebantur Ci., mensae exstructae dapibus O.; pesn.: exstruat lignis focum H., exstructa canistra H. zvrhano polni.

    3. postaviti, (z)graditi, (se)zidati, napraviti: Plin., Suet., aedificium in alieno, molem, monumentum Ci., sepulcrum Ci., H., turres, tumulos, aggerem C., cum satis alti muri exstructi viderentur N., exstruere urbem, toros V., consessus exstructus V. vzvišen sedež, tapetibus altis exstructus V. ležeč visoko na preprogah, ex(s)truere theatrum T., Plin. iun.; ret.: aream sibi sumpsit, in qua civitatem extrueret arbitratu suo Ci. bi ustanovil, divitias profundere in exstruendo mari S. zagrajajoč morje (= gradeč prelepe stavbe na preperelih morskih klečah).

    4. pren.
    a) exstrue animo altitudinem … virtutum Ci. osnuj si v duhu … , deus exstruit alia, alia submittit Sen. ph. tega povzdigne, drugega strmoglavi.
    b) α) exstructa disciplina Ci., verba ad poëticum quendam numerum exstructa Corn. nakopičene, facilius poëma exstrui posse quam controversiam Petr. se da zložiti. β) z besedami poudariti in povečati: crimen unum multis … vocibus Gell. Adj. pt. pf. exstrūctus 3 visoko zgrajen: illa species … amoenissima et exstructissima Ap.
  • exsufflō -āre

    1. dihniti v koga, na kaj, nadihniti koga, kaj: infantes Aug., aras Tert.; pren.: exsuflare in aliquem ignem irae suae Ambr.

    2. odpihniti: Cael.
  • exsurgō (exurgō) -ere -surrēxī -surrēctūrus

    1. vsta(ja)ti, vzdigniti (vzdigati) se: exurgite a genibus ambae Pl., qui autem auscultare nolet, exsurgat foras Pl. se poberi ven, exsurgite, quaeso, viri optimi Ci., altior exsurgens V., exsurgere in plantas Sen. ph., toris, stratis Cl.; occ. (voj.): acies exsurgens L. vstajajoča, tempus exsurgendi ex insidiis L. udariti iz … , Vitelliani temere exsurgentes T., in colles exsurgere T. pomakniti se na hribe; pren.: qui ne nunc quidem … exsurgitis S., rursus plebs exsurgit L. vstaja, non adversus divi Augusti … mentem … nec contra Gai … domum exsurgimus T.

    2. pren.
    a) (o stvareh): vzdigniti (vzdigati) se, dvigati se, kvišku moleti: (Roma) tota simul exsurgere aedificiis (namreč po galskem požigu) L., non igitur presso tellus exsurgit aratro Tib., summa (petrae) in acutum cacumen exsurgunt Cu., in iuga exsurgens Africa, Timavus novem capitibus exsurgens Mel., inde ramuli exsurgunt Plin., ubi Taurus ab Indico mari exsurgit Plin., qua … scopulosi vertice colles exurgunt Sil., simulacrum … tenuem in ambitum metae exsurgens T.
    b) zopet vzdigniti se, zopet okrepiti se, zopet oživeti, zopet opomoči si: auctoritate vestrā res publica exsurget Ci. ep., ne quando recreata exsurgere atque erigere se possent Ci., si esset (Pompeianorum causa) iugulata, numquam exurgeret Ci.
  • exta -ōrum, n (iz *exsecta: exsecāre izrezati, prim. prōsecta: prōsecāre)

    1. drob(ovje), poseb. darovanih živali (srce, pljuča, jetra, vranica; intestina pa so čreva): exta omnium pecudum Ci., victimae L., asini, bovis O., ardentia V., trepidantia O., humana H., cruda L., O., exta homini ab inferiore viscerum parte separantur membranā Plin.; kot žrtev: puerorum extis deos Manīs mactare soles Ci., fumantia reddimus exta V., exta dare (darovati) deo, secta fumosis exta dare focis O., exta perperam dare (namreč na žrtveniku) L.; iz drobovja so starodavniki prerokovali: quod in extis nostris portentum est Pl., augurum atque extûm (= extorum) interpretes Pac. fr., exta interpretari, inspicere Ci., spectare Cu., ea, quae significari dicuntur extis, cognita esse ab haruspicibus Ci., si est in extis aliqua vis, quae declaret futura Ci., spirantia consulit exta V., si exta eadem, quae somnio visa fuerant, portenderentur L., exta laeta, tristia Cu.

    2. redko = čreva: exta serpentibus et lacertis longa Plin., Caecinae Volaterrano dracones emicuisse de extis laeto prodigio traditur Plin.

    3. met. žrtvena gostija, žrtvena pojedina: abducunt me ad exta Pl., iamne exta cocta sunt? Pl.
  • extendō -ere -tendī -tēnsum in -tentum

    I.

    1. nape(nja)ti, razpe(nja)ti, iztegniti (iztegovati), raztegniti (raztegovati): Lucr., quam magis extendas, tanto adstringunt artius Pl., extendere brachia, digitos Ci., extensis digitis L., extento capite currere L. (o konjih), maiores pennas nido extendisse H. (o godnih ptičih, katerih peruti so razpete čez gnezdo), per extentum funem ire H. po napeti vrvi hoditi = kaj posebno težkega delati, extendere lineam Plin., extentis tumet uva racemis O., extendere manūs O., Cels., Lact., manum Q., cervicem Vell., cutem mulierum, crura ad longitudinem Plin., aures, labellum Iuv.; refl.: in vacuum poterunt se extendere rami V.; med.: (Cerberus) terga resolvit fusus humi totoque ingens extenditur antro V. se razteza, rex veluti mortuus extendi Cu.; od tod pesn.: Buten … moribundum extendit harenā ali multā porrectum extendit harenā V.

    2. širiti, razširiti (razširjati), razprostreti (razprostirati), podaljš(ev)ati, poveč(ev)ati: coepit agros extendere victor H., extendere munimenta castrorum Cu., fastigium totum extendi iussit Cu. izravnati, extendere verba Q., extendi epistulam ali extendi me epistulā Plin. iun. = pismo mi je naraslo, extendere pretium Suet. povišati, fenus in usuras T. denar na obresti dajati in s tem povečevati glavnico; med.: ignis per latos campos extenditur V., extenditur una … per latos acies Volcania campos V., plaga extenta in medio quattuor plagarum (= vroči zemeljski pas) V., iussit extendi campos O.; occ.
    a) geogr. raztezati; refl. in med. raztezati se, razprostirati se, segati do … , držati do … : promunturium reliqua extendit in latius Mel.; Asia ad Hellesponticum fretum se extendit, Hispania se in nostrum et Oceanum mare extendit, extendit frons illa ad promunturium, longo rectoque limite extentus (Pontus) Mel.
    b) voj. raztegniti, razvi(ja)ti: aciem in radicibus montis L., cornua aciei, aciem latius, agmen ad mare, phalangem in duo cornua, cornua extenta Cu., adversariorum equites sese extendere coeperunt Auct. b. Afr., ex consuetudine classem extendere Front.

    3. (časovno) raztegniti (raztegovati), zatezati, podaljš(ev)ati, zavleči (zavlačevati): suam aetatem Pl., pugnam ab hora tertia ad noctem L., ad medias sementem extende pruinas V. daj ji trajati, vivet extento Proculeis aevo H., extendere curas in annum venientem V. raztegniti na prihodnje leto, sua itinera extendere L. podaljšati, itineribus extentis ire L. pomikati se v dolgotrajnih pohodih, nequiquam avidos extendere cursūs V., se magnis itineribus extendit C., ultra tricesimum diem luctus suos extendat Val. Max., extendere vitae spatium Vell., vitam an mortem Sen. ph., labores in horam quintam Mart., consulatum suum, tempus epularum suarum, memoriam sui operibus Plin. iun., in variis sermonibus vespera extenditur Plin. iun. se prebije, preide, extendere bellum Sil., venatu vitam Sil. preživjati se ob lovu, comissationes ad mediam noctem Suet.

    — II. pren.

    1. pregnati = prek moči gnati, preveč gnati: pecudes vehementer agitare et extendere Col.; supra vires se extendere L. prek svojih moči se napenjati.

    2. raztegniti (raztegovati): in Asiam quoque cognitionem L., spem suam in Africam L., dare civitatem (državljanstvo) omnibus Italicis, extendere eam paene usque Alpes Vell. extendere partitionem ultra tres propositiones Q.

    3. razširiti (razširjati), razglasiti (razglašati): famam factis V., nomen in ultimas oras H. Od tod

    1. adj. pt. pf. extentus 3
    a) v širino se raztezajoč, širok, razsežen, prostran: latius extenta … Lucrino stagna lacu H., castra … quam extentissimā potest valle locat L., extenti oculi Q., campi Sil.
    b) zategnjen, zategel: sonus Plin.

    2. adv. pt. pf. v komp. extensius: Tert. razsežnejše, obširnejše, ali extentius: Amm. razsežneje, bolj raztegnjeno.