Franja

Zadetki iskanja

  • epulor -ārī -ātus sum (epulum) jesti, obedovati, gostiti se, pirovati: Vell., Suet. idr., epulantur milites, consules Ci., more Persarum luxuriosius epulari N., paulisper epulatus convivio egreditur Cu., senatorum ius publice epulandi Suet.; pesn. z abl. (prim. vescor): caesis gens est epulata iuvencis V., dapibus epulamur opimis V. bogato, razkošno obedujmo; tudi trans: Plin., filium patriis epulandum ponere mensis V. pri obedu postaviti na mizo sina za kosilo, filium epulandum Harpago tradere Iust. jesti dati. Act. obl. epulor -ārī koga hraniti, komu jesti da(ja)ti.
  • equester -tris -tre, redko equestris -tre, abl. sg. -ī, pl. neutr. -ia, -ium (eques)

    1. konjeniški: Suet., statuae equestres inauratae Ci., pugna equestris Ci. = equestre proelium C. konjeniški boj, equestres copiae C. konjeništvo, konjenica, equestris proelii ratio C. način bitke na bojnih vozovih, cursus ut laetus equestris ducebat V., tumultus equestris L., scuta equestria L., equestris disciplina, equestria spolia T., Neptunus equestris Tert., Serv.

    2. viteški: Q., Suet. idr., cum equester ordo iudicaret Ci., equestris familia Ci. viteškega stanu, ex equestri loco profectus Ci., vir equester T., equ. splendor, auctoritas Ci., summa nummorum equestris H. premoženje viteza, t.j. 400000 sestercijev, equestrem obtinuit dignitatem N.; od tod subst. equester -tris m vitez: Iulius Densus equester T.; equestria -ium, n sedeži vitezov v gledališču: Sen. rh., Sen. ph., Petr., Suet.
  • Equīrria -ium (-iōrum), n (equus in currere) konjska dirka vsako leto dvakrat (27. 2. in 14. 3.) na Marsovem polju (ob poplavljanju Tibere na griču Celiju), ki jo je uvedel Romul na čast Marsa: Varr., O., P. F.
  • equus in ecus -ī, m gen. pl. -ōrum, pesn. tudi equûm, equ ô m, ecûm

    1. konj: Iuv., Suet., idr., obviam fit ei Clodius in equo Ci. na konju, jahajoč, equo vehi N., Plin., ali in equo vehi ali equo uti Ci. jezditi, jahati, equis ire Val. Fl., ali equis vectari L., Cu., Suet., equo admisso accurrere C. na konju pridirjati, incitatos equos sustinere et moderari ac flectere C., equites frenatis equis C., in equum ascendere S. ali equum conscendere L., V., O. konja zajezditi, ex equo descendere ali equum escendere S. razjahati (konja), arma, tela, equi, viri, hostes atque cives permixti S., ex equo pugnare L., equo merere L., ali equo militare Cu. služiti za konjenika, equus me portat, alit rex H. (po grškem pregovoru: ἵππος με φέρει, βασιλεύς με τρέφει o tistih, ki prijetno žive na tuje stroške), nunc athletarum studiis, nunc arsit equorum H. se je zanimal za konje, quibus est equus et pater et res H. ki imajo konje, znamenite prednike in premoženje (šalj. za bogate ljudi), equus publicus državni konj, od države dani konj: L., poseb. poštni konj, jadrniški konj: Ict., Amm. idr. pozni pisci, equi nudi (neosedlani) Sil., equus nobilis Cu.; prim. semper equos atque arma virûm pugnasque canebat V. konjske dirke; preg.: equi donati dentes non inspiciuntur Hier. = podarjenemu konju ne glej v zobe; met.
    a) equi virique V., L. konjenica in pehota, utque acris concussit equos, utque impulit arma V. konjenike in pešce; ad equum aliquem rescribere C. med konjenike uvrstiti (tudi = v viteški stan povzdigniti); preg.: equis viris ali viris equisque ali equis virisque Ci. idr. = na vso moč.
    b) iuncti equi Pl., V. vpreženi konji = bojni voz, prim.: equos temone pressos conscendit O., quadriiuges in equos adversaque pectora tendit V.; occ. žrebec: equus in armenta tendit equarum V., equ. bellator T.

    2. met. konju podobne stvari,
    a) bipes equus V. morski konjiček.
    b) equus Troianus Pl., Ci., V., H., Hyg., Pr., Iust. trojanski konj; tudi naslov Najvijeve igre: Ci. ep.; pren. preg.: intus est equus Troianus Ci. skrivna zarota.
    c) equus ligneus Pl., šalj. = ladja (prim.: (gr. αλὸς ἵππος Hom.).
    č) (bojna naprava) zidoder, zidolom: invenisse dicunt … equom [= equum] (qui nunc aries appellatur), in muralibus machinis Epium ad Troiam Plin.
    d) kot nom. propr. Equus konj = ozvezdje Pegaz: Ci., Hyg., Col., Plin.
  • Erechthe͡us -eī, m (Ἐρεχϑεύς) Erehtej, atenski heroj, Zemljin sin; vzgojila ga je Atena; zato ji je na Akropoli sezidal svetišče (Ἐρέχϑειον); oče Pandiona in mnogih drugih otrok: Ci., O., Iust. Od tod adj. Erechthēus 3 (gr. Ἐρέχϑειος) Erehtejev: arces O. = Atene, litus Val. Fl.; patronim
    a) Erechthīdae -ārum, m (οἱ Ἐρεχϑεῖδαι) Erehtidi , Erehtejevi potomci, apel. = Atenci: O.
    b) Erechthis -idis, f Erehtida, Erehtejeva hči (= Procris, Orithya): O.
  • Eretria -ae, f (Ἐρετρία) Eretrija

    1. mesto v Tesaliji pri Farzalu: L.

    2. mesto na Evboji južno od Evripa, rodno mesto filozofa Menedema, ustanovitelja „eretrijske“ filozofske šole: Ci., N., L., Mel., Plin. Od tod adj.
    a) Eretricus 3 (Ἐρετρικός) eretrijski: philosophus Ci.; subst. Eretricī -ōrum, m eretrijski filozofi, eretrijska filozofska šola (Menedemova): Ci., Sen. ph. = Eretriacī -ōrum, m (Ἐρετριακοί): Ci.
    b) Eretriēnsis -e, eretrijski: N.; subst. Eretriēnsēs -ium, m Eretrijci, preb. Eretrije: L.
    c) Eretrius 3 eretrijski: terra Cels., creta (bela glina, ki je bila zelo priljubljena) Plin.; subst. Eretriī -ōrum, m Eretrijci: Mel.
  • ergō (iz ē regō [prim. regiō] ali ē rogō = „iz smeri“; najbrž nova tvorba, podobna ultrō: ultrā, je obl. ergā)

    I. praep. z gen. (ki se mu zapostavlja) zaradi, spričo: quoius rei ergo Ca., ne mulieres lessum funeris ergo habento Tab. XII ap. Ci., eiusque victoriae ergo (se) Apollini id donum dedisse N., formidinis ergo Lucr., L., donari virtutis ergo Formula ap. Ci., neu quis dono militari virtutis ergo donaretur SC ap. L., illius ergo venimus V. zaradi njega; (prim.: „ ergo“ productum idem significat, quod χάριν, gratiā, causa P. F.)

    — II. conj. (pesn. ergŏ) zato, (za)torej, potemtakem, tedaj, log. sklepajoč

    1. na začetku ali na drugem mestu povednega stavka: unus homo nobis cunctando restituit rem, ergo plusque magisque viri nunc gloria claret Enn., negat haec filiam me suam esse, non ergo haec mater mea est Pl., Quod est aliud in illa provincia genus hominum? Nullum! Ergo ab universa provincia diligitur Ci., Quis tam esset ferreus, qui eam vitam ferre posset … ? Verum ergo illud est, quod a Tarentino Archyta … dici solitum … Ci., accusatus ergo est proditionis, quod … N., ergo dicemus V., ergo pauper eris H. no, potemtakem ostaneš berač, quod excidit ore pio, coniunx, scelus? ergo ego … O., sequitur ergo Cu., Optimum erat negare; sed non potest: occidit ergo (Milo Clodium) aut iure aut iniuriā Q.; pleonastično: ergo igitur Pl., itaque ergo Ter., igitur ergo L., Ap.

    2. kot vstavek: non est ergo analogia Varr., Italiā prohibetur, exsulat; non tu ergo hunc patriā privare, sed vitā vis Ci.

    3. v vprašalnem stavku: cur ergo, quod scis, me rogas? Pl., ergo, inquiet aliquis, donavit? Ci., unde ergo hoc intellegi potest? Ci. od kod neki? numquam ergo familia nostra quieta erit? S., dedemus ergo Hannibalem? L., quid ergo (= τί νῦν) kako pa? (za)kaj torej?: quid ergo? haec quis tulit? Ci., quid ergo? audacissimus ego ex omnibus? Ci., quid ergo est? H. kaj torej sledi iz tega?

    4. pri imp.: tace ergo Pl., date ergo istum symbolum illi Pl., desinite ergo C., ergo age, care pater V., accipite ergo V., ergo omitte H.

    5. obnovitev prekinjene misli: tres viae sunt ad Mutinam, quo … ; tres ergo (torej), ut dixi, viae Ci., ergo iter inceptum peragunt V.
  • Ērigonē -ēs, f (Ἠριγόνη) Erigona ,

    1. hči Atenca Ikara. Ko je žalovala za umrlim očetom, se je obesila; zato jo je po smrti njen ljubimec Bakh premestil na nebo kot ozvezdje (Virgo, Devica): V., O., Hyg., Col. Erigone se je imenovala tudi tragedija Kvinta Cicerona: Ci. ep. Od tod adj. Ērigonēïus 3 Erigonin: canis O. zvezda Canicula (Pasja zvezda), po mitu Ikarov psiček Maera.

    2. Klitajmnestrina hči: Hyg.

    3. = Astraea: M.
  • ēripiō -ere -ripuī -reptum in rapere)

    1. iztrg(ov)ati, odtrg(ov)ati, izdreti (izdirati): familiaris sui telum eripuit N. Od kod? z abl.: ensem vaginā, ferrum vaginā V., viscera vivis (pecudibus) eripiunt V.; s praep.: tibias ex ore Pl., deos ex aedibus suis Ci., sacra ex incendio L. epit., faces de manibus Ci., torrem ab igne O., ensem a femine V.; pesn.: orationem alicui ex ore Pl., ali vocem ab ore loquentis V. vzeti komu besedo iz ust, sam spregovoriti, eripiunt subito nubes caelumque diemque ex oculis V. zakrijejo in zatemnijo nebo; z dat. personae: tune hinc eripiare mihi? V. ti da bi mi ušel? oculis eripi O. izginiti izpred oči, oculos alicui eripere. H.

    2. vzeti, po sili vzeti, jemati, ugrabiti, upleniti, uropati: ne lucem hanc eripere cupiat Ci., scaphia confiteris erepta? Ci., mortalem formam eripere V., prospectum oculis, mentem, auxilium, coniugem V., pecuniam alicui, animam, vitam S., victoriam ex manibus, legis praesidium, probitatem, faciundi licentiam S., velis armentisque ereptis omnis usus navium uno tempore eriperetur C.; s praep.: hereditas erepta a liberis Ci., ornamenta ex fanis erepta Ci.; tudi z dat.: eripies pupillae togam? Ci., eripere pellem iuvenco V. odreti ga, pudicitiam militi Ci.; pren.: hunc mihi timorem eripe Ci., errorem, dolorem eripere Ci., posse loqui eripitur O. vzame se ji možnost govorjenja; occ. (o usodi, smrti idr.) koga ugrabiti, pobrati; poseb. pogosto v pass., ki se bolje sloveni z act.: quae virum … subito de sinu civitatis eripuit Corn., saevus et illum exitus eripuit Iuv., lux et eum ereptura vitā Amm..; ereptus fato V., uxorem sibi fato ereptam L., si fatis erepta fuisses O., in ipso robore aetatis eripior Cu. in flore aetatis ereptus rebus humanis (dat.) Cu. človeštvu (svetu) odvzet, paene vobis ereptus sum Cu.; tudi abs.: primā erepta iuventā est V. v zgodnji mladosti, erepto patre Cu. po očetovi smrti, Scipio … ereptus, vivit tamen Ci. čeprav mrtev, vendar živi, primis coniux ereptus in annis Val. Fl., matre mihi ereptā Q., Marcellum flagrantibus plebis studiis intra iuventam ereptum T., morte ereptus Amm., v pomenu usmrtiti, v pass.: reppulit erepto cunei ductore Menalca Stat.

    3. odtegniti koga čemu, oteti koga (kaj) iz česa, rešiti koga (kaj) koga, česa, osvoboditi koga (kaj) česa, od česa: eripe me Val. Fl.; (redko) s samim abl.: eripere flammā (igne O.) Palladium Ci. oteti iz ognja; pren.: se flammā eripere Ci.: s praep.: eripere aliquem ex istorum insidiis et mucronibus Ci., aliquem e flamma atque ferro ac paene ex faucibus fati Ci., servos ex media morte Ci., se ex pugna, se ex infamia, se ex hoc iudicio vi Ci., eripere aliquem ex (e) periculo C., S., ereptus e manibus hostium C., me ex manibus impiis eripite S., eripere aliquem ex manibus impiorum Cu., aliquem ex servitute S., aliquem ex obsidione L., eripere se ab illa miseria Ci., filium a morte Ci., de severitate istum Ci., aliquem de Macedonum manibus Val. Max.; aliquem umeris (abl. instrumenti, na ramah) per flammas et tela V.; z dat.: civitatem periculis ereptam esse S., eripere aliquem morti, se leto V., se pugnae V., se hosti L., se hosti fugā Cu., se sequentibus L. odtegniti se zasledovalcem, fatis eripi O., eripi praesenti periculo Cu., eripere se calamitatibus, se huic servituti Sen. ph., qui te legibus atque urnae dira eripuere minanti Sil., se quam primum contumeliis eripere Suet.; pesn.: eripe te morae H. odtegni se obotavljanju = ne obotavljaj se, nutans distorquensque oculos, ut me eriperet H. da bi me rešil (nadležnega spremljevalca), eripe fugam V. reši si možnost bega = reši se, dokler je še čas, vix tamen eripiam (= impediam), … velis quin … H., illis eriperes verbis mihi sidera caeli lucere Tib. bi me mogel pripraviti ob vero, da … svetijo. S finalnim stavkom: per eos se eripuit, ne causam diceret C. se je odtegnil zagovoru (sodni obravnavi).
  • errāticus 3 (errāre)

    1. blodeč, bloden, nestalen, nestanoviten: homo Gell. potepuh, stellae Varr. fr., Sen. ph. premičnice, Delos O., vitis serpens multiplici lapsu et erratico Ci. na vse strani se vijoča; (o rastlinah) samorasel, necepljen: brassicae Ca., salix Vitr., cucumis Plin.; abstr. bloden: erraticam vitam degere Lact.

    2. zmoten: erraticas semitas moliamur Aug.
  • error -ōris, m (errāre)

    I.

    1. blodenje, blodnja: Auct. b. Afr., ad quos Ceres in suo errore venisse dicitur Ci., error ac dissipatio civium Ci., Latona ex longo errore confugit Delum Ci. po dolgi blodnji, dic, Aenea, errores tuos V., palantes error certo de tramite pellit H., longo iactati errore Sen. ph., vagus hos ibi fixerat error Val. Fl.; hic a principiis est omnibus error Lucr. (o atomih); z objektnim gen.: pelagi erroribus actus V. po morju.

    2. met.
    a) konkr. blodnjak: (Labyrinthi) inremeabilis (inextricabilis) error V.
    b) ovinek, zavoj: amnes in mare deducunt fessas erroribus undas O. utrujene po ovinkih, po dogem teku, per amnis flexus errorem volvens L. ovinkasto, Daedalus implet errore vias O. naredi pota, polna ovinkov, errores ferae Sil. skrivališča.

    3. pren. omahovanje, negotovost, dvom(ljivost): meo est error animo Pl., animi incerto fluitans errore vagaris Lucr., horum me causa latebat, cum sic errores abstulit illa meos O., diffugiunt, quo quemque agit error O. = razprše se na vse strani, castra nihil aucta errorem faciebant L. je begal; z disjunktivnim vprašanjem: error, Papiriusne … an … L.

    — II.

    1. zabloda, zgrešitev (prave poti): ex errore in viam me reduxit Pl. s krivega pota, neque nos huc appulit error O.; z objektnim gen.: errore viae acti O., errore viarum L.; occ.: napačen (zgrešen) strel: iaculum detulit error in Idan O., error non est in hasta O. sulica nikdar ne zgreši cilja.

    2. pren. zmota, pomota, prevara: erroris … ego illos et dementiae complebo Pl., insipientis est in errore perseverare Ci., in tantis tenebris erroris Ci. v tako veliki zmoti, errorem alicui eripere Ci., demere H., tollere Ci., deponere Ci., comperire, ferre Cu., remota erroris nebula Iuv., errorem detegere, corrigere Suet.; pesn.: aliquis latet error V. prevara (sleparija) se skriva, docebo, quo virtus, quo ferat error H. (virtus = pravo spoznavanje umetnosti, error = nevednost); s subjektnim gen.: obrepsisti ad honores errore hominum Ci., error senatūs Ci., insidiatoris L.; z objektnim gen.: in verborum errore versari Ci., nominis errore servatus est Ci. po pomoti v imenu, error veterum locorum V., error Graiarum iubarum V. pomota glede griv na čeladah, veri errore T.; occ.
    a) blodna (blazna) misel: di meliora piis erroremque hostibus illum (sc. duint) V., fanaticus error H.
    b) ljubezenska blodnja: ut me malus abstulit error! V., animi resanuit error O., quoniam novus incĭdit error Pr.; pl.: errores (naspr. concessi amores) Ap.
    c) bojazen, strah: diffugiunt Tyrii, quo quemque agit error O.

    3. met. zmota, pomota kot dejanje, spregled, napaka: solet bono viro error obici Ci., non possum utriusque vestrum errorem reticere Ci., cuius (ducis) errore eo esset deducta illa multitudo N.; occ.
    a) (moralna) zmota, zabloda, pregrešek: errorem misero detrahe O., insontes errore luit Val. Fl., vitia atque errores exuit omnes Iuv., iuvenili errore Suet.
    b) hiba v govoru, govorna hiba, jezikovna hiba: Q. (I, 5, 47).

    4.
  • ērudiō -īre -īvī (-iī) -ītum in rudis) „surovosti rešiti (reševati) koga“ = učiti, poučiti (poučevati), prosvetiti, omikati, izobraziti (izobraževati): iuventutem Ci., studiosos discendi erudire atque docere Ci., genitor non ita me erudivit V., erudire iuvenes, erudivi in scholis Q., tirones neque in ludo … erudiebat Suet. ni dajal učiti; z abl.: erudire iuventutem laboribus Ci., quem omni disciplina militari erudivit N. je izobrazil v vseh vojaških strokah, optimis artibus eruditus N. poučen v najodličnejših vedah, omnibus doctrinis … filium erudivit N., principium filios liberalibus studiis er. T.; s praep.: erudire aliquem in iure civili Ci., litterae, quae me erudiant de omni re publica Ci. ep., eos (filios) … erudire ad maiorum instituta … debuisti Ci., in assentationem nimiam eruditi Amm. navajeni na … ; pesn. kakor docere z dvojnim acc.: prolem … damnosas erudit artes O., nec me tantum Tritonia cursūs erudiit Val. Fl., quae te leges … erudiit genetrix Stat., ad erudiendum iustitiam iuventutem Aug.; v pass. z acc. rei: qui … Graecas res eruditi erant Gell., sacrorum ritūs eruditus Amm.; z inf.: Plin., illa (Pallas) etiam stantīs radio percurrere telas erudit O., an tristia vincla … non erudiunt componere mentem? Sil.; z ACI: Ci. ep. (ad Q. fratrem I, 1, 3, 10); z odvisnim vprašanjem: quā possint, erudit, arte capi O.; abs.: nam est difficile erudire Varr., Athenas erudiendi gratiā missus Iust.; pren. s stvarnimi obj.: ut flerent, oculos erudiere suos O., erudit admotas ipse capillus acūs O. uči igle držati se, liberalibus disciplinis … indolem iuvenis erudire Vell., erudire toreuticen Plin. Pogosto adj. pt. pf. ērudītus 3 učen, izobražen, izvéden, mnogoveden, vešč česa, izurjen: artibus eruditi Ci., litteris eruditior Ci., homo … disciplinā iuris civilis eruditissimus Ci., disciplinā erudita Corinthus Corn.; z gen.: eruditus legis Hier.; s praep.: iam eruditior ad laedendum, eruditior iam in sceleribus Amm.; z inf.: eruditus utilia honestis miscere T.; adv. le v komp. in superl.: eruditius disputare Ci., litteris tuis eruditissime scriptis Ci., illud eruditius quaeritur, an … Q., eruditissime … dicere Plin. iun.; subst. ērudītī -ōrum, m strokovnjaki: Ci. idr.; pren. (o stvareh) posvečen, olikan, tenek = izglajen, uglajen: saecula, tempora Ci., aures Ci. tenka, oratio Ci. učen jezik, palata Col., manus Sen. ph. spretna, luxus (enalaga) T.
  • ēruptiō -ōnis, f (ērumpere)

    1. buknjenje, izbruh: Plin., Sen. ph., eruptio Aetnaeorum ignium Ci.

    2. occ.
    a) voj. zagon, udar, napad iz (mesta), udar nad sovražnika, izskok: Col., Q., Suet., eruptionem temptare C., ab eruptionibus cavere C., eruptionem facere C. ven planiti, noctu eruptione facta N., eruptiones oppidanorum L. Od kod?: tua Mutinā eruptio Ci. iz Mutine, ex oppido L. Kam?: in hostes L. napad na … , in provinciam C.
    b) medic.: iztok, odtok bolezen povzročajočih snovi, izpuščaj: Plin.
    c) (o rastlinah): (pri)klitje: semen prima eruptione agnoscitur Plin.

    3. pren. izbruh = začetek: silentii Sen. rh., vitiorum Sen. ph.
  • Erymanthus -ī, m (gr. Ἐρύμανϑος) Erimant,

    1. gorovje na severozahodni arkadijski meji, kjer je baje Herakles ubil erimantskega merjasca: V., H., O., Mel., Plin., Val. Fl. Od tod adj. Erymanthēus 3 (Ἐρυμάνϑειος) erimantski: monstrum Val. Fl. Erymanthius 3 (Ἐρυμάνϑιος) erimantski: aper Ci., belua Ci., pesen. mater (= Atalante) Stat., Erymanthis -idis, f (Ἐρυμανϑίς) erimantska: silvae O., ursa Er. (=Callisto) O., in Erymanthias, adis, f (Ἐρυμανϑιάς) erimantska: nymphae Stat.

    2.
    a) po tem gorovju imenovani pritok reke Alfeja na meji med Arkadijo in Elido: O., Mel.
    b) reka v Perziji: Plin., v Indiji: Cu.
  • Erythrae -ārum, f (Ἐρυϑραί) Eritre,

    1. mesto v Beotiji vzhodno od Plataj: Plin., Stat.

    2. naselbina tega mesta na polotoku jonske obale nasproti Hija, eno izmed 12 jonskih mest v Mali Aziji: Ci., L., Plin.

    3. mesto v Etoliji pri Navpaktu: L. — Od tod adj. Erythraeus 3 (Ἐρυϑραῖος) eritrski, iz (jonskih) Eriter: Sibylla Varr. fr., Ci., terra, triremes L.; subst. Erythraea -ae, f (Ἐρυϑραία, sc. νῆσος) Eritrski polotok: L.; njegovi preb. Erythraeī -ōrum, m Eritrani: L.
  • Eryx -ycis, m (Ἕρυξ) Erik,

    1. gora na zahodni sicilski obali s prastarim Venerinim svetiščem in bogoslužjem. Ob zahodnem vznožju gore istoimensko mesto, porušeno v prvi punski vojni: N., V., L., O. idr. Gora se imenuje tudi Erycus mons Eriška gora: Ci., L. fr., T.

    2. heros eponymos tega kraja, sin Venere in argonavta Buta (Būtēs), znameniti rokoborec, ki ga je ubil Herakles, ko mu je hotel ugrabiti govedo iz Gerionove črede: V., O.

    3. eden Perzejevih nasprotnikov: O.

    4. ime nekega Indijca: Cu. (z acc. -ēn, nekateri pišejo Erix -icis) Od tod adj. Erycīnus 3 eriški, iz Erika: vertex V., litora V. sicilsko, concha Pr. Veneri posvečena eriška bisernica, na kateri je po svojem rojstvu splavala na Ciper, Venus Erycina Ci., L., Suet., tudi samo Erycina -ae, f Eriška: Erycina ridens H., Erycina … monte suo residens O.; subst. Erycīnī -ōrum, m Eričani, preb. eriškega mesta: Plin.
  • ēsca -ae, f (iz *ēdsquā, ēdssca: edere)

    1. jed, hrana, živež, krma, piča: Pl., Col., P. Veg., nec (dii) iis escis aut potionibus vescuntur (ali utuntur) Ci., (volucres) ipsas (apes) volantīs ore ferunt dulcem nidis inmitibus escam V., hirundo, pabula parva legens nidisque loquacibus escas V., memor illius escae H., prima esca Pl., H. prva jed, ki se prinese na mizo; pren.: auriculis alienis colligis escas Pers. slo, slast.

    2. occ.
    a) vaba: Pl., O., Petr., Mart.; pren.: esca est meretrix Pl., Plato „escam malorum“ appellat voluptatem Ci., voluptates … escae malorum Ci. fr.
    b) netivo: Isid.

    Opomba: Gen. sg. escas: L. Andr. ap. Prisc.
  • ēscēnsus -ūs, m (ēscendere) plezanje, stopanje (gor) na kaj: loca praerupta escensu C. strmi za plezanje, ut … , capta escensu munimenta … sint T.
  • Ēsquilius 3 (ex in colere, prim. inquilīnus) predmesten, zunajmesten: mons Esquilius O. Eskvilinski grič z dvema vrhovoma, Kajspijem (Caespius) in Opijem (Oppius), severozahodno od rimskega mesta znotraj Servijevega obzidja (zdaj Sta. Maria maggiore). Subst. Ēsquiliae (slabše Ēxquiliae) -ārum, f Eskvilije, zunanje mesto ali vas na Eskvilinskem griču, vodnato in hladno: Varr., Ci., O., Suet., collis Esquiliarum L., Ēsqu. salubres H., atrae (prim. v nadaljevanju campus Esquilinus) H., aquosae Pr., gelidae Iuv. Od tod adj.

    1. Ēsquiliārius 3 Eskvilijski: collis Esquiliarius (po drugih Esquiliarum) L.

    2. Ēsquilīnus 3 Eskvil(ij)ski (eskvilijski): Varr., porta L., T., campus Ci., Suet. poljana ob Eskvilijah, sprva rimsko pokopališče, pa tudi morišče, od tod Esquilinae alites H. eskvilinski vrani, krokarji, veneficium H. iz mrtvaških kosti. Mecenat je pozneje dal tam zgraditi krasno palačo in spremenil ves kraj v čudovit vrt: H.; subst. Ēsquilīna -ae, f (sc. porta) Eskvilijska vrata: Ci.
  • etenim, conj. (klas. vselej na začetku stavkov) pojasnjuje in utemeljuje = kajti, zakaj, namreč, saj, saj vendar, da, tudi, redkeje zatrjuje = in zares, in v resnici, in kajpada: Pl., L., O., Pr., Q. idr., praeclare quidem dicis: etenim video iam, quo pergat oratio Ci., eius autem legationis princeps est Heius, etenim est primus civitatis Ci., omnīs bonos rei publicae subvenire decebat. Etenim nemo ignaviā inmortalis factus est S., erant summā famā; etenim semper habiti sunt fortissimi, qui … N., solum te virgine dignum vociferans, etenim mollīs tibi sumere thyrsos V., delecta longiore via cetera adcelerantur: etenim attulerant exploratores festam eam Germanis noctem T., Ac mihi pingue istud … otium placet. Etenim omnes homines arbitror oportere Plin. iun.; pesn. veznik zapostavljen: tu temet desciscere quaeres? quippe etenim … Lucr., nulla etenim mihi te fors obtulit H., divinare etenim magnus mihi donat Apollo H.; veznik razstavljen: et meministis enim V.