Franja

cōnsōlor -ārī -ātus sum

1. potolažiti, utolažiti, potešiti, utešiti, (o)bodriti, (o)hrabriti; abs.: Ter., Q., Suet., eripis lacrimas non consolando, sed minando Ci., haec omnia genera consolandi Ci., haec … officia sunt consolantium Ci., ire ad aliquem locum consolandi causā Varr. sožalje izrekat, Caesar … consolatus rogat (eum) C. ga tolaži in prosi, qui propter veterem amicitiam colloqui consolarique cuperent N., nec eos sedare consules nunc castigando nunc consolando poterant L., verba consolantia O.; z acc. personae: Ter., Sen. ph. idr., ut socerum videre consolarique posset Ci., potest multo facilius se Deiotarus consolari Ci., consolatus Indutiomarum hortatusque est, uti in officio maneret C., flumina … nescia gratentur consolenturne parentem O.; z abl. (s čim): inani et tenui spe te consolaris Ci., c. se conscientiā optimae mentis Ci., hac (eloquendi vi) consolamur adflictos Ci., c. aliquem verbis alicuius (v imenu) Ci. ep., coniugis an fido consoler memet amore Cat., c. pueros crustulo Sen. ph.; z drugimi dopolnili
a) s praep.: c. Telamonem de Aiacis morte Ci., aliquem de communibus miseriis Ci.; se per litteras (s pisateljevanjem) Ci. ep.; eripit … spem, quae sola homines in miseriis consolari solet Ci.
b) s kavzalnim stavkom: in hac difficultate illa me res consolatur, quod (da) vos consuestis … Ci.
c) z ACI = tolažiti se z mislijo, da: hoc me consolabor fore, ut … Ci., his me consolor victurum suavius, ac si quaestor avus … fuisset H.

2. z acc. rei = tolažeč (po)miriti, (u)tešiti, (u)blažiti, (o)lajšati, storiti ali povzročiti (povzročati), da se kaj pozabi: ut eius (doloris) magnitudinem celeritas … consoletur Ci., esse hanc (gloriam) unam, quae brevitatem vitae posteritatis memoriā consolaretur Ci., consolatur honestas egestatem Ci., hanc cladem domus meae vestra felicitas … consolatur L., c. patientiam verberum Cu. tolažeč olajšati, tam triste ergastulum Sen. ph., otium nostrum Q.

cōnsonantia -ae, f (cōnsonāre)

1. soglasje, sozvočje; abs.: Vitr., Boet.; z gen.: c. vocis Vitr.

2. pren. soglasje = skladnost, ujemanje: vocum proximarum, litterarum Gell., scripturarum Tert., elementorum Prisc.

cōnsonō -āre -sonuī (—)

I.

1. hkrati (obenem) oglasiti (oglašati) se, (za)doneti, (za)zveneti, (za)brneti, razlegati se: apes consonant vehementer Varr., consonuere cornicines funebri strepitu Pert. trobilci so zatrobili pogrebno koračnico, cum ex pulpito omne tibiarum genus organorumque consonuit, fit concentus ex dissonis Sen. ph., doces me, quo modo inter se acutae ac graves consonent Sen. ph., consonante clamore nominatim Quinctium orare L. prosijo enoglasno kričé. Od tod ret. o govoru = ujemati se: initia et clausulae inter se consonant Q.; o besedah = preglašati: extremis syllabis c. Q.

2. odmevati, odjekniti: tubae utrimque canunt contra: consonat terra Pl., tum plausu fremituque virûm studiisque faventum consonat omne nemus V., consonat assensu populi precibusque faventum regia O., consonuisse ululatibus theatrum T., consonantesque (loci), quos appellant συνηχοῦντας Vitr. —

II. pren. s čim ujemati se, skladati se, zlagati se; z dat.: hoc enim contractui bonae fidei consonat Dig., aequalitas ac tenor vitae per omnia consonans sibi Sen. ph.; s praep.: si opus ad hanc vocem consonet Sen. ph., fac potius, quo modo animus secum meus consonet nec consilia mea discrepent Sen. ph., sibi in faciendis ac non faciendis c. Q.; abs.: numeri universitas (skupna vsota) consonat Aug. — Od tod adj. pt. pr. cōnsonāns -antis

1. soglasen, skladen, gram. subst. cōnsonāns -antis, f (sc. littera, zato fem.) soglasnik, konzonant: Q. idr. slovničarji.

2. pren. ujemajoč se, skladen, primeren: non semper consonans est per omnia referri iusiurandum Dig.; adv.: consonantissime ad harmoniam composita Vitr.

cōnsors -sortis, abl. sg. adj. -ī, subst. -e, n pl. -ia (ki ima enak ali isti delež)

I. adj.

1. sodeležen, skupno kaj uživajoč: Varr., Dig., frater Vell., Plin. iun. ali tres fratres consortes Ci. ali frater germanus et consors etiam censoris L. ki ima skupno imetje, ki skupno s kom živi, c. litis Cod. I., sors et patrimonium significat, unde consortes dicimus P. F.

2. pesn. (enalaga) skupen: c. vita Lucr., casus Pr., consortia tecta V.; z dat.: studiis consors puerilibus aetas Lucan. —

II. subst.

1. masc. = sodeležnik, sodrug, tovariš, fem. = sodeležnica, družica, tovarišica: e Tyrio consortem accite senatu Sil.; z gen. relationis: socius et consors gloriosi laboris C., c. mendicitatis Ci., consors mecum temporum illorum Ci., c. culpae, pericli O., vitiorum fratris sui Vell., studiorum Sen. ph., periculorum Plin. iun., consilii publici Plin.iun., imperii Vell., Suet. sovladar, tribuniciae potestatis T. sodrug v ..., tori, thalami O. soprog, uxor, socia tori, vitae consors Ps.-Q., consortes urbis O. someščani, caro consors et coheres (sc. animae) Tert., ut consortes fidei, ut spei coheredes Min.; z in in abl.: consors in lucris atque furtis Ci.; z gen. personae: T. Tatius c. Romuli Suet. sovladar.

2. occ.
a) soudeleženec (sotovariš) pri kupčiji: cum periura patris fides consortem fallat H.
b) pesn. masc. brat, fem. sestra: c. Remus Tib., miracula narrat (Ceyx) de consorte suo O., c. magni Iovis (= Iuno) O., dea c. Phoebi (= Diana) O., c. Ledaea gemellis O. sestra dvojčkov (Dioskurov) = Helena; kot adj. (enalaga) bratski (bratov), sestrski: c. sanguis O. bratova, consortia pectora O. sester.

cōnsortiō -ōnis, f (cōnsors) sodeležnost, združenost, skupnost: redire in consortionem Luc. ap. Non., dissolvetur omnis humana consortio Ci., quaenam ista societas, quaenam consortio est? L.; z gen.: c. tribuniciae potestatis Vell., fati Val. Max., hominum (z ljudmi) Plin.; s praep.: sociabilis c. inter binos Lacedaemoniorum reges L., stomachus, cui cum vesica quaedam c. est Cels. (sočutje).

cōnsortium -iī, n (cōnsors)

1. sodeležnost, združenost, skupnost, večinoma pren.: aliquem in consortium admittere Sen. ph.; z gen.: si in consortio, si in societate rei publicae esse licet L. biti udeležen, c. honestorum turpiumque Q., zmes čednosti in zlobe, rerum omnium Sen. ph., regni T., Iust. sovladarstvo, male eripi maritis consortia rerum secundarum adversarumque T. družice v radosti in žalosti; z inter: hoc consortium solum inter sapientes est Sen. ph.

2. occ. skupnost v imetju, zadruga: ab aliquo in consortium recipi Suet., si inter fratres voluntarium consortium initum fuerit Ulp. (Dig.).

cōnspectus -ūs, m (cōnspicere)

I. act.

1. gledanje, pogled na kaj, zagledanje, videz, obzorje; abs. s subjektnim ali objektnim gen.: Pl., Lucr., Col., Suet. idr., ne qui conspectus fieret Ci. ep. da ne vzbudim pozornosti, conspectum perferre C., conspectum fugere O., c. oculorum Varr., Cu., conspectum alicuius fugere Ci., C. ali vitare Q., c. tanti viri (objektni gen.) Val. Max., quoad longissime oculi conspectum ferebant L. do koder se je dalo najdalje videti, do koder so nesle oči, conspectum oculorum adimere L., Cu. zakrivati razgled, nebula adimit conspectum terrae L. zakriva pogled na zemljo, densus nimbus conspectum regis contioni aufert L., c. est in Capitolium L. vidi se na Kapitolij; pogosto (v zvezi s praep.) met. = oči, navzočnost, bližina: abducere aliquem e conspectu Pl. izpred oči, amittere aliquem e conspectu suo Ter. izgubiti izpred oči, a conspectu alicuius recedere N. umakniti se komu izpred oči, ex conspectu abire C., S., Val. Max. iti izpred oči, removere ex conspectu C. spraviti izpred oči, flamma copias a conspectu texit Romanorum Hirt. je zakril očem Rimljanov, ire ad conspectum alicuius V., exercitum in conspectum hostium adducere C. pripeljati sovražnikom pred oči, venire in conspectum Ci. idr. javno se pokazati, priti na spregled, priti blizu, in conspectum alicuius venire Ci. idr. komu pred oči priti ali stopiti, cadere in conspectum Ci. v oči biti = viden biti, dare sese in conspectum Enn. ap. Ci. ali dare se (dari Ter.) in conspectum alicui Ci. pokazati se (komu), insequens dies hostem in conspectum dedit L. ali (Dareus) universas vires in conspectum dedit Cu. je postavil na ogled, dare regiam sellam in conspectum vulgi Cu. javno izpostaviti, liberos in conspectum proferre C. pred oči, ponere beneficium extra conspectum suum Sen. ph., esse in conspectu civium Ci. biti pred očmi sodržavljanov, esse in conspectu N. viden biti, ut primum rex in conspectu fuit Cu. brž ko jim je kralj pred očmi stal, brž ko so kralja zagledali, ponere poculum in conspectu L. pred oči, consistere in medio conspectu V. v krogu gledalcev, in conspectu uxoris, populi Ci. ali in conspectu patris C. pred očmi, vpričo, navem in conspectu nullam V. nobene ladje ni na obzorju; pren.: velut e conspectu tolleretur libertas T., bellum aliud erat in conspectu L. je bila na dogledu, nadejati se je bilo druge vojne; pren. celeriter e conspectu terrae ablati sunt L. izginili so z obzorja zemlje, in conspectu oppidi Varr. ali fundi villaeque Ci. ali locorum L., hae (urbes), quae procul erant a conspectu imperii Ci. ki so bile daleč izven obzorja države, in conspectu deorum penatium Ci., in conspectu legum libertatisque mori Ci. vpričo zakonov in …

2. pren. duhovni pogled, opazovanje, motrenje: Q., conspectus et cognitio naturae Ci., haec ne in conspectu quidem relinquuntur Ci. ne prihaja nikakor v poštev, explicatis ordinibus temporum uno in conspectu omnia videre Ci. vse na en pogled pregledati, aliquid ponere paene in conspectu animi Ci. jasno pred duševne oči postaviti; konkr. = pregled v kakem spisu: Gell. —

II. pass.

1. pojav, prikaz: conspectu suo proelium restituit L. s tem da se je prikazal = ko se je pokazal, primo statim conspectu omnia, quam disparia essent, ostendit L. brž ko se je prvič javno pokazal, elephantorum aciem conspectu ipso debellaturum L.

2. met. pogled na koga ali kaj: scio eis meum conspectum invisum fore hodie Ter., animi partes, quarum est conspectus illustrior Ci., vester conspectus … recreat mentem meam Ci., frequens c. vester Ci. mnogoštevilni zbor pred mojimi očmi, c. vester venerabilis Cu.

cōnspergō -ere -spersī -spersum (cum in spargere)

I. kaj kam štrkniti, razškropiti, česa kam natrositi, potrositi: vinum Col.; z dat. (na kaj, po čem): albas (bele bisere) … invicem piperis piscibus et tuberibus Lamp. —

II. (z zunanjim obj.)

1. kaj s čim (po)škropiti, (po)rositi, obli(va)ti, omočiti (omakati), (po)trositi: Ca., Ap., humum ante aedes Pl., humum aestuantem alveolo ligneo (iz lesene golide) Ph., vias propter pulverem Suet., fores vino Pl., terram tabe Lucr., terram rore Plin., radices candenti aqua, carnem sale Col., furfuribus ignem Ph. ognju otrobe primešati, cum (hic) conplexus est conspersitque lacrimis me Ci.

2. pren. poli(va)ti = obsuti, posuti (posipati), pokri(va)ti: eius (Tauri) caput stellis conspersum est frequentibus Ci. obsejana, c. herbas floribus Lucr.; pren. reliquum tempus turpitudinis maculis conspersisti Ci., in illis veteribus nostris, quae Menippum imitati … quadam hilaritate conspersimus Ci. ki smo jim (mu) dali nekakšno smešno obliko, ut oratio conspersa sit quasi verborum sententiarumque floribus Ci., color ipse dicendi … velut maculis conspergitur Q.

Opomba: Solecizmi: conspargere Ap., Plin. Val., Marc., conspargitur Vitr., consparsus Ph.

cōnspersiō -ōnis, f (cōnspergere)

1. posipanje: salis (s soljo) Pall.

2. z vodo umešano testo: Eccl. — Soobl. v pl. cōnsparsiōnes: Tert.

cōnspiciō -ere -spexī -spectum (cum in speciō -ere)

I. trans.

1. (skupno) opaziti (opažati), pogledati, zagledati, gledati, videti, v pass. (splošno, od vseh skupaj) opaziti (opažati) se, gledan biti, videti se; occ. videti se moči, videti se dati, viden biti: c. nostros equites C., quem cum omnes conspicerent propter novitatem ornatus N. ko so vsi vanj oči uprli, Demetrium ut pacis auctorem cum ingenti favore conspiciebant L., locum insidiis (prostor, primeren za …) conspeximus ipsi V., si forte virum quem conspexere, silent V., infestis omnium oculis conspici Ci., quoquo tempore conspectus erat Ci. se je bil pokazal, lucus, qui ex insula conspiciebatur N., super tabernaculum, unde ab omnibus conspici posset, imago Solis … fulgebat Cu.; pren.: ut conspiciatis eum mentibus, quem oculis non potestis Ci.; occ. v pass. = v oči biti (bijem), na očeh biti (sem), pozornost zbuditi (zbujati): Corn., Vell., Q., vehi per urbem, conspici velle Ci., supellex modica, non multa, ut in neutram partem conspici posset N., sic (ali se) quisque … conspici, dum tale facinus faceret, properabat S., vestitus nihil inter aequales excellens; arma atque equi conspiciebantur L., quid te ut regium iuvenem conspici sinis? L., maxime conspectus ipse est curru equis albis iuncto urbem invectus L., quorum conspicitur nitidis fundata pecunia villis H., tu formosissimus alto conspiceris caelo O., ne quid faciat, quod conspici et derideri possit Augustus ap. Suet.

2. (o posamezniku) zagledati, zapaziti, opaziti, zaznati, videti: quas (aedes) quotiescumque conspicio, fleo Pl., procul conspexit armatos Ci., quando te in iure conspicio Ci., quos cum Ariovistus conspexisset C.; pren.: si illud signum solis ortum et forum curiamque conspiceret Ci., cum bene notum porticus Agrippae et via te conspexerit Appi H. — Skladi: z ACI: colones, qui ab decumana porta nostros victores flumen transisse conspexerant C., conspexit terrā centum procumbere tauros Cat.; pogosteje kot izraz neposrednega čutnega zaznavanja s predikatnim acc. participii: ne eundem paulo post spoliatum omni dignitate conspiciat Ci., quam (imaginem patris) paucis ante diebus laureatam … conspexit Ci., hostes superatos c. Ci., hostes …, ubi ex litore aliquos singulares ex navi egredientes conspexerant C., postquam … naves suas oppletas conspexerunt serpentibus N., multi (Hannibalem) saepe militari sagulo opertum humi iacentem inter custodias … conspexerunt L., ut me conspexit venientem V., adrasum aliquem c. H.; v pass. s predikatnim nom. participii ali adiectivi: cum … iam omnia fere superiora loca multitudine armatorum completa conspicerentur C., quamvis non alius flectere equum sciens aeque conspicitur H., terribilior niger conspicitur (canis) Col.; v pass. tudi z grškim dat.: quae mihi (= a me) tunc primum, tunc est conspecta supremum O.

3. pren.
a) z duševnimi očmi opaziti (opažati), zapaziti, zazna(va)ti: nullus error talis in (pri) L. Aemilio Paulo conspectus est Val. Max.
b) uvide(va)ti, doume(va)ti, razume(va)ti, pojmiti: quantum ego nunc corde conspicio meo Pl., satis in rem quae sint meam ego conspicio mihi Pl.

II. redk. intr. (po)gledati kaj, kam, (svoje) oči obrniti kam, (svoj) pogled upreti kam: quid nunc supina susum in caelum (ali susum caelum) conspicis? Pl., inter eas regiones, quā oculi conspiciant Varr., numquam in tabernam conspexerat Petr. = nikoli ni bil obiskal krčme. — Od tod

I. adj. pt. pf. cōnspectus 3

1. viden, očiten, zaznaven: tumulus hosti conspectus, conspecti inter se, agmina ex pluribus collibus inter se satis conspecta L.

2. očividen = v oči bijoč, očiten, pozornost zbujajoč, ugleden, vznesen, odličen, izvrsten, znamenit: Pallas … pictis conspectus in armis V., conspectus elatusque supra modum hominis privati L., patris avique fama conspectum eum faciebat L. mu je dajala ugled, plebs turbā conspectior quam dignitate L., Galatea platano conspectior altā O.; o abstr.: c. iuventus O., conspecta mors eius fuit L., ne in ipsa urbe conspectior mors foret T., supplicium conspectius eo, quod … L. —

II. gerundivum cōnspiciendus 3 vreden, da se vidi, ogleda vreden, znaten, znamenit, odličen, izvrsten: opus vel in hac magnificentia urbis conspiciendum L., c. templa, formā conspiciendus Hyas, in neutrum conspiciendus eques, mater … inter Dictaeos conspicienda greges O., totus et argento contextus, totus et auro, insideat celeri conspiciendus equo Tib.

cōnspicor -ārī -ātus sum (cōnspicere)

1. trans. ugledati, zagledati, opaziti (opažati), zapaziti (zapažati); z obj. v acc.: c. ignes N., agmen Aeduorum C., conspicati ex oppido caedem et fugam suorum C., c. aliquem in via Pl., aliquem in his regionibus Ter., multis in civitatibus … exstructos tumulos locis consecratis conspicari licet, c. trans vallem et rivum multitudinem hostium, earum cohortium milites … ante oppidum C.; met.: hunc conspicatae naves C.; z dvojnim acc.: c. aliquem advenientem Pl., castra hostium vacua C. praznega najti, calones perterritos hostes conspicati C., c. Aiacem occisum Corn., conspicatus ferocem iuvenem Tarquinium ostentantem se in prima exulum acie L.; z ACI: illam geminos filios pueros peperisse conspicor Pl., quin te in fundo conspicer fodere Ter.; z odvisnim vprašanjem: ex loco superiore, quae res in nostris castris gererentur, conspicatus C. — S pass. pomenom: Pl. (Epidic. I, 67), Varr. fr., Ap., cum interim Metellus ignarus hostium monte degrediens cum exercitu conspicatur S. se pokaže.

2. redk. intr. = tja gledati: contempla et conspicare idem esse apparet Varr.

cōnspicuus 3 (cōnspicere)

1. vsem viden, očiten: conspicuum in proelio signum Ph., signum pariter omnibus conspicuum, undique c. tabernaculum Cu.; pren. kot subst. neutr.: habere mortem in conspicuo Sen. ph. pred očmi; pren. (po L.) v oči bijoč (zbadajoč), pozornost zbujajoč, očiten, ugleden, znaten, znamenit, odličen, izvrsten, odlikujoč se: Suet., Front., Romanis conspicuum eum novitas divitiaeque faciebant L. sta mu dajali ugled pri Rimljanih, iure perhorrui late conspicuum tollere verticem H., caput c., ambo conspicui O., c. loca O. čudovito mesto, cum … inlustres senes, conspicuas feminas eādem ruinā prosterneres T., c. arma T., conspicuus et eminens locus (namreč v državi) T.; z abl.: Tib., Col., Plin., Front., conspicuus fide (v ubiranju strun) O., clipeo gladioque O., armis Cu., mensa non varietate macularum conspicua Sen. ph., c. formā T., pater et patruus illustri laude conspicui Plin. iun., aedes neque laxitate neque cultu conspicuae Suet.

2. sploh viden: occultus conspicuusque polus O., res auditae conspicuaeque O. kar se je slišalo in videlo.

cōnspīrō¹ -āre -āvī -ātum „skupaj, hkrati dihati“, od tod

1. obenem (hkrati, soglasno) zveneti, doneti: aereaque adsensu conspirant cornua rauco V. in rogovi zatrobijo hkrati in votlo odmeva odjek.

2. pren.
a) v soglasju biti, skladati se, zlagati se, zediniti (zedinjati) se, složno sodelovati: tantus autem est consensus municipiorum coloniarumque …, ut omnes ad auctoritatem huius ordinis maiestatemque populi Romani defendendam conspirasse videantur Ci., colligite vos, tribuni plebis, … conspirate nobiscum, consentite cum bonis Ci., proinde consentite, conspirate Plin. iun.; o abstr.: naturam quasi cognatione continuatā conspirare Ci., in iis operibus, in quibus plurium conatus … conspirat Q. skladno sodeluje; pogosto pt. pr. cōnspīrāns enodušen, ujemajoč se, složno sodelujoč: Lucr., horum consensum conspirantem non nosse Ci., tanta rerum consentiens, conspirans, continuata cognatio Ci., consilium omnis vitae consentiens et paene conspirans Ci. kakor iz ene duše izhajajoč; včasih se v istem pomenu dobi pt. pf. med.: milites legionis nonae subito conspirati pila coniecerunt C. enodušno, multarum aetatum exempla, sed in unum conspirata Sen. ph. skladno zedinjeni, spojeni; adv. komp. cōnspīrātius bolj enodušno, složneje: c. ad arma concurrere Iust.
b) occ. (v slabem pomenu) zarotiti se zoper koga, upreti (upirati) se komu, dvigniti se nad koga: priusquam plures civitates conspirarent C., c. in appellationem, in praesentis temporis iniuriam L., percontanti Neroni, cur in suam caedem conspiravisset, respondens … T., c. in aliquem, cum aliquo, cum aliquo in aliquem Suet., contra aliquem Icti., ad res novas Suet., ad defectionem Front.; s finalnim stavkom: Vulg., venit in suspicionem conspirasse cum Marco Crasso, … ut … senatum adorirentur Suet.; z inf.: quem (Silanum) cum Messalina et Narcissus conspirassent perdere Suet.; v absolutnem abl.: conspiratis factionum partibus Ph. potem ko so se bile ločene stranke zarotile. — Od tod subst. pt. pf. med. cōnspīrātī -ōrum, m zarotniki: Suet.

cōnsternō -ere -strāvī -strātum

I.

1. kaj s čim potres(a)ti, posuti, posipa(va)ti: Ossaeis aethera saxis Ps.-V. (Ciris), totum iter floribus coronisque Cu., viam lauro, rosis T., nidum mollibus plumis Plin.

2. na gosto pokri(va)ti, prekri(va)ti, zastreti (zastirati): qui triclinium constrarunt Varr., frumentum vias omnes … constraverat Ci., c. terram gravi corpore Ci. poet. ali gravi terram c. casu Lucr., forum corporibus civium constratum caede nocturna Ci., constrata omnia telis, armis, cadaveribus S., late terram consternere tergo V., altae consternunt terram concusso stipite frondes V., purpureāve tuum consternens veste cubile Cat., c. lectum Ap.

3. pokri(va)ti, prekri(va)ti, obložiti (oblagati): sulcos lapide ali perticis saligneis ali sarmentis colligatis Ca., tabernacula caespitibus, tigna cratibus, contabulationem summam lateribus lutoque C., ratem pontis in modum humo iniectā L., pontes Hirt. z deskami pokriti, palus constrata pontibus Hirt. močvirje, na katero so znosili veje in dračje. — Od tod pt. pf. cōnstrātus 3 navt. pokrit = s krovom, s palubo: habuerunt naves apertas (nepokrite); ille solus habuit navem constratam Ci., erant naves praeter has XXII constratae omnes Ci. so imele krov, naves constratae C., L., Auct. b. Alx. pokrite ladje, ladje s krovom, ladje s palubo; podobno: vehicula constrata Cu. pokrita vozila, vozila s streho; subst. cōnstrātum -ī, n
a) krov, paluba: c. navis ali puppis Petr.
b) v pl.: constrata pontium L. mostne deske, mostnice, mostišča.

4. pren. na gosto pokri(va)ti, tako rekoč posejati: rex … consternit maria classibus suis L., totus amnis navigiis constratus Cu., Aetolos late consterni milite campos Sil. —

II.

1. najeziti, izravna(va)ti: montes erigat, campos tendat, maria consternat Lact.; pren. pomiriti, potolažiti, ukrotiti: constrata ira Stat.

2. na tla vreči, na tla spraviti, podreti, zrušiti: eadem tempestas in Capitolio aliquot signa constravit L., Ephesus et Nicomedia constratae terrae motu Aur.

cōnstō -āre -stitī -stātūrus

I.

1.
a) skupaj stati: constant, conserunt sermones inter sese Pl.; (o vojakih) ustaviti se, obstati, stati: multitudinem procul hostium constare viderunt Sis. ap. Non.
b) (o vodi) stati: in fossis sicubi aqua constat aut aliquid aquae obstat, id emittere oportet Ca.

2. pren. (posledica) stati (ker stojita posodici na tehtnici v enaki višini), veljati, vedno z določilom cene, večinoma z abl. pretii (včasih poleg dat. personae, v sl. acc. personae pri glagolu stati): Pl., Suet., unae quadrigae Romae constiterunt sestertiis quadringentis milibus Varr., si SH VI milibus D tibi constarent ea Ci., centenis milibus sibi constare servos Sen. ph., fructus …, qui quam minimo inpendio constaturus esset Plin., magno tibi constat Plin. iun., constatura fuit Megalensis purpura centum milibus Mart.; pren.: edocet, quanto detrimento et quot virorum fortium morte necesse sit constare victoriam C., ubi concipiunt, quantis sit cladibus urbi constatura fides superūm Lucan., hac mercede Fides constet delapsa per auras Sil., pretiosa odia et constantia magno O., parvo constat fames, magno fastidium Sen. Ph.; redk. z gen. pretii: Plin., Stat., (ambulatiuncula) prope dimidio minoris constabit isto loco Ci. ep., interrogare, quanti funus et pompa constet Suet., quanti subsellia constant Iuv.; pren.: ne pluris remedium quam periculum constet Sen. ph., quanti mihi constitit, ne malus filius viderer Ps.-Q., tanti constat, ut sis disertissimus Plin. iun.; z adv.: c. carius Luc. ap. Non., Sen. ph., carissime Sen. ph., vilissime Col., gratis Sen. ph., Aug., imperia quolibet pretio constant bene Sen. tr.; pren.: cave, ne gratis hic tibi constet amor O.; posamič s super in acc.: cuius (fori) area super sestertium milies constitit Suet.

3.
a) obstajati, biti; lat. pr. se da včasih sloveniti tudi s pf. glag. nastati, nastopiti: antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent, Pericles atque Alcibiades Ci., si ipsa mens constare potest vacans corpore Ci., unde omnis rerum nunc constet summa creata Lucr., severa silentia noctis undique cum constent Lucr.
b) sestavljen biti, sestajati iz česa, stati, biti v čem, iz česa: ex spiritu atque anhelitu nebula constat Pl., in eo (homine), qui ex animo constet et corpore caduco Ci., ea tanta est urbs, ut ex quattuor urbibus maximis constare dicatur Ci., quo factum est, ut Atheniensium muri ex sacellis sepulcrisque constarent N., Romana acies distinctior, ex pluribus partibus constans L., simplex (ius) e dulci constat olivo H.; o abstr.: eloquentia constat ex verbis et ex sententiis Ci., quattuor partibus constat argumentatio Ci.; redk. (le pri Lucr.) z de: semper partus duplici de semine constat Lucr.; pogosteje s samim abl.: Lucr., Q., non vides, quam multorum vocibus chorus constet? Sen. ph., quidquid auro argentoque constaret Suet., agri … constant campis, vineis, silvis Plin. iun.; occ. sestati iz česa = stati na čem, sloneti na čem, opirati se na kaj, odvisen biti od česa; z ex: quae scientia tota ex rebus fictis commenticiisque constaret Ci., virtus, quae constat ex hominibus tuendis Ci., ex spiritu vigor constat Cu. prihaja; z in in abl.: omnis eius pecuniae reditus constabat in Epiroticis et urbanis possessionibus N., monuit eius diei victoriam in earum cohortium virtute constare C., omnium ordinum partes (vedenje) in misericordia constitisse C.; s samim abl.: domūs amoenitas non aedificio, sed silvā (na gaju) constabat N., exiguo tempore magnoque casu totius exercitus salus constitit C.

II.

1. trdno stati, obsta(ja)ti, ne premakniti se, ne premikati se, nepremičen biti: priusquam totis viribus fulta constaret hostium acies L., postquam nullo loco constabat acies L. je povsod omahoval, nec pugna illis constare nec fuga explicari … potuit L. niso mogli niti vztrajati v boju niti …; pren. ostajati v kakem položaju, nespremenjen osta(ja)ti, v dobrem položaju osta(ja)ti: Auct. b. Afr., Val. Max., Plin. iun., ut usque ad alterum R litterae constarent integrae Ci., uti numerus legionum constare videretur C., adeo perturbavit ea vox regem, ut non color, non vultus ei constaret L. da je spreminjal barvo in obraz, non animus nobis, non color constat L. izgubljamo zavest in prebledevamo, constitit in nulla qui fuit ante (prejšnja) color O., Vitruvio nec sana constare mens L. Vitruvij je izgubil zavest, animo sententia constat V. sklep ostane nespremenjen, neomajen, utrimque constitit fides L., unius legionis eam seditionem (esse), ceteris exercitibus constare fidem T., postquam cuncta videt caelo constare sereno V. da ostaja vse v starem redu, neque suppletis constabat flamma lucernis Pr.; si spatia temporum, si personarum dignitates, consiliorum rationes, locorum opportunitates constabunt Corn. če se bo prav pazilo na …; occ. (poslovno) (o računu) v redu biti, ujemati se: (auri) ratio constat Ci., quibus ratio impensarum constaret Suet.; pogosto pren.: eam condicionem esse imperandi, ut non aliter ratio constet, quam si uni reddatur T., mirum est, quam singulis diebus in urbe ratio constet aut constare videatur Plin. iun., scietis constare nobis silentii nostri rationem Plin. iun. da imam dovolj vzroka za molk, mihi et tentandi aliquid et quiescendi illo auctore ratio constabit Plin. iun. prav gotovo se bom te stvari lotil ali ne lotil; z in in abl.: in te vero facile ratio (sc. liberalitati) constabit, etiamsi modum excesserit Val. Max. pri tebi ima (darežljivost) pametno osnovo, četudi …

2. trdno stati, ujemati se, zlagati se: constat idem omnibus sermo L. vsi trdijo isto, considerabit, constetne oratio aut cum re aut ipsa secum Ci., contrariam sententiam aut nullam esse … aut non constare cum superioribus et inferioribus sententiis Corn.; od tod pogosto sibi constare ali alicui rei c. zlagati se sam s seboj ali s kako stvarjo = dosleden si osta(ja)ti, dosleden biti pri čem, v čem: reliqui sibi constiterunt Ci., qui in rebus contrariis parum sibi constent Ci., ut constare in vitae perpetuitate possimus nobismet ipsis nec in ullo officio claudicare Ci., (iudices) in Oppianico sibi constare … debuerunt Ci., me constare mihi scis H., c. sibi et rei iudicatae Ci., c. humanitati suae Ci. ep., sic fit, ut aut constent sibi (testes) aut … Q.; brez dat. personae: qua in sententia si constare voluissent Ci. ep.

3. dognano biti, gotovo biti, znano biti (večinoma brezos.); abs.: Nympho, antequam plane constitit, condemnatur Ci., quid porro quaerendum est? factumne sit? at constat Ci.; s praep.: cum de Magio constet Ci. ep., de facto constat, de animo (o namenu) quaeri potest Q., ut constabat inter eos Ci.; večinoma z ACI: quem vi fugatum esse constat Ci., constat inter omnes legem Muciam perniciosam fuisse Ci., constat inter omnes, … nihil eo fuisse excellentius N., cum inter augures constet imparem numerum esse debere L., inter Hasdrubalem … et Magonem constabat beneficiis Scipionis occupatos omnium animos … esse L. Hasdrubal in Magon sta se popolnoma ujemala v mišljenju, da …, mihi multa agitanti constabat paucorum civium egregiam virtutem cuncta patravisse S., quod omnibus constabat hiemari in Gallia oportere C. ker so vsi vedeli; z odvisnim vprašanjem: mihi plane non satis constat, utrum sit melius Ci., cur … a Fidenis afuissent, parum constabat L., neque satis constabat animis, … laudarent vituperarentne … L., nec satis certum apud animum constare poterat, utrum … an … L., probarentne tantum flagitium, an decretum consulis subvorterent, parum constabat (sc. patribus) S.; redk. osebno: quod nihil nobis constat C., quae cum constent Ci.; z NCI: quae constant esse peccata Ci., quae praeiudicia de eo facta esse constarent Ci.; occ. alicui constat za trdno se je kdo odločil; z inf.: mihi quidem constat nec meam contumeliam nec meorum ferre Antonius ap. Ci.; z odvisnim vprašanjem: neque satis Bruto vel tribunis militum constabat, quid agerent C. se še niso bili odločili, še niso prav vedeli. — Od tod adj. pt. pr. cōnstāns -antis, adv. cōnstanter

1. trdno stoječ, trden, stalen, stanoviten, miren: constanti vultu graduque L. z mirnim obrazom in trdnim korakom, constanti vultu potionem veneni … accepit Val. Max., constantissimo vultu … inquit Val. Max., mellis constantior est natura Lucr., cuius in indomito constantior inguine nervus H.; pren.: constans iam aetas Ci. zrela (moška) doba, aetate nondum constanti Suet., pax c. L. stalen, nepretrgan, aequaliter constanterque ingrediens oratio Ci.

2. stalen, stanoviten = nespremenljiv, vztrajen: omnia, quae cursus certos et constantes habent Ci., stellarum conveniens constansque conversio Ci., constantissimus motus lunae Ci., nihil (mundo) ornatius aspectu motuque constantius Ci., constanter in suo manere statu Ci., stellae eosdem cursus constantissime servantes paribus inter se motibus Ci., constantius sese res humanae haberent S. bi imele več obstanka; tudi o volji in dejanju: voluntas Ci., ratio (naklep) Ci., constans et moderata vitae ratio Ci., c. animus, mens Ci., familiae gravis et constans disciplina Ci., fides H., Val. Max. neomajna, pietas O., utinam (ventus) constans contra mea vela fuisset! O., iudicium c. erga amicum Val. Max., ut eorum (sociorum) animi ad imperium Romanum tuendum constantiores essent Val. Max.; constanter et non trepide pugnare C., aequabilius et constantius provinciae regerentur T., constantissime diligere Ci., ardentius et constantius aliquam amare, constantissime retinere amicitias Suet.

3. enakomeren, sorazmeren, ujemajoč se, skladen, soglasen, dosleden, ubran: oratio, vox Ci., fama Ci., L., Suet., huius anni parum constans memoria est L., c. opinio Suet., constanter sibi dicere Ci. dosledno, constanter omnes nuntiaverunt manus cogi C.; subst. neutr. pl.: plurimum intererit, … incredibilia dixerit an inter se constantia Q.

4. (o osebah) stanoviten, nezbegan, vztrajen, dosleden, značajen: homo, amicus Ci., inimicus N. trdovraten, testis Q., senatus numquam fuit gravior, constantior Ci., virum optimum et constantissimum vi depellunt Ci., civis in rebus optimis constantissimus Ci., quanto constantior isdem in vitiis H., c. adversus metus T., ad retinendas amicitias constantissimus Aur.; z gen.: fidei constans T. stanoviten v zvestobi; constanter et sedate dolorem ferre Ci. moško in mirno, constanter acta Ci. možata predavanja, constanter exordiri carmen T. — Kot nom. propr. Cōnstāns -antis, m Konstant; poseb. znan je Flavius Iulius Constans Flavij Julij Konstant, tretji sin Konstantina Velikega: Aur., Eutr.

cōnstringō -ere -strīnxī (po drugih -strĭnxī) -strictum

1. zadrgniti (zadrgovati), zategniti (zategovati), z(a)vez(ov)ati: Ca., Cels., sarcinam Pl., galeam Val. Fl., vivorum corpora cadaveribus adversa adversis (tako da so obrazi obrnjeni drug proti drugemu) alligata atque constricta Val. Max., cervicalia … linteis c. Plin. iun.; occ.
a) trdno vezati, zvez(ov)ati, povez(ov)ati, privez(ov)ati, spe(nja)ti, v spone da(ja)ti (poseb. blazneže, zločince idr.): aliquem Ter., Ci., alicui manūs Pl., aliquem ad carnarium Pl., tu mentis compos? tu non constringendus? Ci., c. aliquem laqueis Ci., Val. Max., corpora constricta vinculis Ci., membra (infantium) in rectum exitura c. Sen. ph.; s predikatnim acc.: aliquem quadrupedem c. Ter. komu roke in noge zvezati; pogosto pren. (z)vezati = omejiti (omejevati), utesniti (utesnjevati), (u)kratiti, zavreti (zavirati), ovreti (ovirati), (u)brzdati, (u)krotiti: soluti huc convenistis, ne constricti discedatis, cavete Ci., senatum tribuno tradere constrictum Ci., tradunt se libidinibus constringendos Ci. predajajo se strastem kakor sužnji sponam, voluptates … compressae et constrictae Ci., uxore paene constrictus Ci. zaviran, da se ni mogel niti ganiti, Italiam omnibus vinclis constrictam tenere Ci., Caesaris et Pompei concordia communis sanguinis vinculo constricta Val. Max., ut … illum … legum, si posset, laqueis constringeret Ci., hanc belluam constrictam legum catenis solvit Ci., orbem terrarum c. novis legibus Ci., cum multis fenebribus legibus constricta avaritia esset L., mulieres Oppianis quondam legibus constrictae T., regnum (vladarske pravice) legitimis vinculis c. Val. Max., constrictam iam omnium horum conscientiā teneri coniurationem tuam non vides? Ci., fides religione constricta Ci. utrjena, psephismata iureiurando constricta Ci. s prisego potrjeni, constrictus vinculis suis Q. (o govorniku).

2. zadrž(ev)ati, ustaviti (ustavljati): prosperos sudores Cael.

3. krčiti, skrčiti (skrčevati),
a) telesne dele (s)krčiti: supercilia constricta Q. skupaj potegnjene, strnjene, frons constricta Petr. nagubano.
b) (o mrazu) storiti, da se kaj skrči, da kaj skrepeni, da kaj zmrzne, v pass. = skrčiti se, skrepeneti, zmrzniti: bruma nivali cuncta constrinxit gelu Sen. tr., nives … gelu constrictae Cu.
c) (o zdravilih in jedeh) krčiti, skrčiti (skrčevati): Cael., constringens vis (namreč zdravila) Plin.; pt. pr. kot subst. neutr. pl. = zdravila, ki skrčujejo: erunt magis constringentia procuranda Cael.
č) (o drugih stvareh) constringi skrčiti se = uskočiti se, stisniti se: charta iterum constricta erugatur atque extenditur malleo Plin.

4. pren.
a) (moralno) zavezati, obvezati: nec ulla religione, ut scelus tegat, se posse constringi Cu. in z nobeno prisego se ne da zavezati, da bi …, iureiurando se constrinxit, ne quem adscriptum haberet Lamp.
b) (v govoru ali pismu) kratko povze(ma)ti: sententia aptis constricta verbis Ci., rem dissolutam … ratione quadam c. Ci., constricta narratio Q. — Od tod adj. pt. pf. cōnstrictus 3

1. stisnjen = obrezan, ostrižen, obsekan: arbor Plin., folium constrictius Plin.; adv. v komp. tesneje: constrictius iungi alicui Aug.

2. zgoščen, gost: pulticula constrictior Cael.

cōnstruō -ere -strūxī -strūctum

1. (z zunanjim obj.) skladati, zložiti (zlagati), nakopičiti (nakopičevati), kopičiti: ligna senex minuit concisaque construit arte O., c. fenum Plin., videtis constructam pecuniam decemviralem Ci., divitiis parent: quas qui construxerit, ille clarus erit H., large multiplici constructae sunt dape mensae Cat. so bogato obložene z mnogoterimi jedili; occ. zvrstiti: dentibus autem in ore constructis manditur … cibus Ci.; pren. gram. skladati, (z)vezati: SlovniČarji.

2. s proleptičnim obj.
a) nakopičiti (nakopičevati), (na)grmaditi: tanti acervi nummorum apud istum construuntur Ci., constructaque mella diripuere ipsae V., quid habet pulchri constructus acervus? H.
b) postaviti (postavljati), (z)graditi, napraviti (napravljati): constructa a patribus delubra Ci., ut navem, ut aedificium idem destruit facillime, qui construxit, sic … Ci., construi a deo atque aedificari mundum facit (Plato) Ci., saxea pila cadit, magnis quam molibus ante constructam ponto iaciunt V., Horatiae sepulcrum … constructum est saxo quadrato L., gallinae avesque reliquae … cubilia sibi nidosque construunt Ci. delajo, znašajo, (phoenix) unguibus et puro nidum sibi construit ore O., c. nidum, favos, casas, aggeres, rogum Plin., lignis congestis pyram Auct. b. Afr., horrea saxo muro Suet.

cōnsuādeō -ēre (—) (—) živo (na)svetovati: id consuadeo Pl., ab laeva, ab dextera c. Pl. ugodna znamenja dajati; z dat.: consuadet homini, credo Pl. hoče ga omečiti (pregovoriti).

cōnsuēfaciō -ere -fēcī -factum navaditi (navajati), privaditi (privajati); abs.: Ter.; z obj. in inf.: Ter., eorum multitudinem … paulatim consuefacit ordines habere S.; z obj. in finalnim stavkom: consue quoque faciunt (tmesis!), ut alligari possint Varr., ea ne me celet, consuefeci filium Ter. V pass. cōnsuēfīō -fierī; z dat. rei (čemu, česa): consuefieri his deversoriis Iul. Val.

cōnsuēscō -ere -suēvī -suētus

I. intr.

1. navaditi (navajati) se, privaditi (privajati) se, priučiti (priučevati) se; pogosto v logičnem pf. cōnsuēvī navadil sem se = navajen sem, navado imam, v navadi mi je, običajno kaj delam, in kot pt. pf. med. cōnsuētus 3 navajen, privajen, priučen čemu, česa, k čemu, na kaj; abs.: dum (boves) consuescant Ca., bene salutando consuescunt Pl. se privadijo, se udomačijo, capelli consueti unā Varr. drug na drugega navajeni, adeo in teneris consuescere multum est V., qui ita natus est et ita consuevit Ci., quem ad modum consueverunt Ci., ut consuemus (gl. opombo) Pr., sicut consuerat Suet.; z inf.: O. idr., ne id consuescant facere Varr., consuescamus mori Ci., qui mentiri solet, peierare consuevit Ci., quod tempus praetores in itineribus consumere consuerunt Ci. navadno porabijo za …, prebijejo na …, antea pascendi causā esse in agro consuerant Ci. so bili navadno na …, paulatim Germanos consuescere Rhenum transire C., quod (legationis ius) apud omnes gentes sanctum esse consuesset N., qui reges consueris tollere H., nominis eius honorem pro magnis erga se meritis dare populum Romanum consuesse L., aliquid, quo non consuevimus uti Lucr. nekaj nenavadnega, datare consuetus Pl., consuetus in armis aevom agere Pac. ap. Ci., quin etiam gallum … auroram clara consuetum voce vocare Lucr., copiae bellare consuetae locis compestribus Auct. B. Afr.; (o neživih) subj.: naves, quae praesidii causā Alexandriae esse consuerant C., quod plerumque iis accidere consuevit, qui … C.; z inf. pass.: Plin. iun., Ulp., Veg., quam rem … pro magnis hominum beneficiis consuesse tribui docebat C.; brezos.: Auct. b. Alx., sicuti in sollemnibus sacris fieri consueverat S. se je navadno godilo (dogajalo); inf. se mora včasih dostaviti v mislih: nemo est, quin eo (equo), quo (sc. uti) consuevit, libentius utatur quam intractato et novo Ci., eo die quo (sc. sequi) consuerat intervallo hostes sequitur C.; redk. z dat. (čemu, česa, na kaj) ali z ad: ne gravissimo dolori timore consuescerem Plin. iun., genus mancipiorum otiis, campo, circo … consuetum Col.; nisi quibusdam pugnae simulacris ad verum discrimen aciemque iustam consuescimus Q.; posamič z abl.: sicco ut consuescat planta Col.

2. occ. s kom prisrčno občevati, s kom, s kako žensko imeti ljubezensko razmerje; le v pf. in iz njega izpeljanih obl.: tu en umquam cum quiquam viro consuevisti? Pl., cum aliquā ali samo aliquā consuesse Ter., cum Alcumena clam consuetus cubilibus Pl., huc omnes mulieres, quibuscum iste consuerat, conveniebant Ci.

II. trans. navaditi (navajati), privaditi (privajati) koga čemu, česa, na kaj, priučiti (priučevati) koga (k) čemu, na kaj: bracchia Lucr.; z inf.: rusticos c. circa larem domini semper epulari Col., semina c. falcem pati Plin.; z dat.: c. iuvencum plostro aut aratro Col., vitem largo humori Col. — Od tod adj. pt. pf. cōnsuētus 3 (na)vajen = navaden, običajen: amor Ter., consueta petens e fluctibus antra V., exceptus tergo consueta locavit membra V. ježe vajene ude, omnes labores, pericula consueta habere S. vajen biti … nevarnosti, c. lubido S., c. lectus, c. cubilia, pectora O., se … tollere consuetas audent delphines in auras O., consuetis … canistris impleri Iuv., c. rigor Sil., ordo Cod. I., numerus laterum Vulg.; z dat.: consueto tibi fine O., consuetissima cuique verba O. Adv. cōnsuētē kot ponavadi, kakor navadno: Amm.

Opomba: Pogosto kontr. obl. iz perfektove osnove: cōnsuēstī, cōnsuēstis = cōnsuēvistī, cōnsuēvistis; cōnsuēmus = cōnsuēvimus; cōnsuērunt = cōnsuēvērunt; cōnsuērat, cōnsuērant = cōnsuēverat, cōnsuēverant; cōnsuēris = cōnsuēveris; cōnsuēsset = cōnsuēvisset; cōnsuēsse = cōnsuēvisse.