āctiō -ōnis, f (agere)
1. gib(anje): in singulis tetrantum actionibus Vitr.
2. (pri govornikih in igralcih) gibanje telesa in spreminjanje glasu, vedenje, deklamacija: Q., Plin. iun., actio in Antonio singularis Ci., vehemens, plena animi, doloris ... Ci., actio non tragica Ci.; met. gledališka predstava, (gledališko) prikazovanje: artifices suas per orchestram praestant actiones Vitr.
3. opravljanje, izvrševanje; z objektnim gen.: actio illarum rerum aperta Ci., gratiarum actio Ci. zahvala.
4. delovanje, dejanje, delo; abs.: honesta Ci., motus et actio divina Ci., habet fabula varios actus multasque actiones Ci., ad quod est adhibenda actio (zunanja dejavnost) quaedam, non solum mentis agitatio (duševna dejavnost) Ci., suscipere actionem aliquam Ci., virtutis laus omnis in actione consistit Ci.; s subjektnim gen.: eius actiones horreo Ci. dejavnost, actio corporis, mentis Ci., vitae Ci. praktično življenje.
5. occ. javno delovanje ali dejanje
a) uradno dejanje (delo, opravilo), uradni posel, npr. razprava, nasvet, predlog, javni govor (v senatu, narodnem zboru), v pl. tudi uradno poslovanje, uradovanje: consularis Ci., actiones publicae Ci. državniško delovanje, actiones Ciceronis consulis S., Gracchorum actionibus nobilitas obviam ierat S. spletkam, rogoviljenju, seditiosae actiones (tribunorum), tribuniciae actiones L., omnium actionum in senatu primam habuit pro victore populo L.
b) sodna obravnava, pravdanje, tožba, navadno s tožnikovega stališča: Suet., Icti., pecuniae civili actione et privato iure repetuntur Ci., actionem constituere ali instituere Ci. pravdo (tožbo) začeti, actionem perduellionis intendere (alicui) Ci. tožiti koga zaradi veleizdaje, actionem constituere adversus aliquem Val. Max.; z zagovornikovega stališča: actio maximae causae debilitatur loco Ci. izvajanje največje pravde; splošno: inquieta urbs actionibus T.
c) met. α) stalno tožbeno besedilo, tožbeni obrazec, tožbeni postopek: illa actio: "ope consilioque tuo furtum aio factum esse" Ci., aut muta actionem aut noli mihi instare, ut iudicem Ci., actiones componere Ci. ep., alicui actionem dictare Sen. rh.; potem sploh sodno napotilo o tem, na kar je po zakonu treba paziti pri sodnih razpravah, pravdni predpis: Hostilianae Ci. (o dediščinah). β) tožbena pravica, dovoljenje za tožbo: Sen. ph., Q., Suet., actionem eius rei postulant Ci., si qui me exire mea domo coëgisset, haberem actionem Ci., legatus actionem se daturum negavit Ci., multis actiones et res peribant L. mnogim je šla tožbena pravica in zahtevek po zlu. γ) tožbeni govor, obtožnica, tožbeni spis: actiones Verrinae (zoper Vera) Ci., in prima parte actionis Q. δ) sodni rok: XV viri prima actione non iudicaverunt Ci., altera, tertia actio Ci.
Zadetki iskanja
- condiciō -ōnis, f (condīcere)
I.
1. dogovor, pogodba, poravnava: armis condicione positis Ci., de ponendis per condicionem armis agitare T., condicionibus discordiae sedatae sunt L., pacem cum eo condicionibus fecerunt L., posse condicionibus bellum poni S. s poravnavo, z mirovno pogodbo, per condiciones ad supplicium tradi S. na podlagi mirovne pogodbe.
2. sinekdoha pogoj, predlog, nasvet, ponudba, zahteva: condiciones tortae Pl. zviti pogoji, condiciones pacis L. mirovni pogoji, duas condiciones ponere L., condicionem accipere C., recusare Ci., non respuit condicionem C., condicionem aspernari N., manere in condicione Ci., deditionis nulla est condicio C. pod nobenim pogojem, non aliā condicione C. v noben drug namen, condiciones pacis non convenerunt N. niso se pogodili o miru, ferre condiciones aequissimas Ci. postaviti zelo ugodne pogoje, statuere condiciones S.; pogosto abl.: his condicionibus compositā pace L., pacem fecit his condicionibus N. pod temi pogoji, gaudentem … Attalicis condicionibus numquam dimoveas H. s ponudbami, kakršne so bile Atalove; pogosto s finalnim stavkom: ea condicione eas res gesseram, ut … deberent Ci., ea condicione, ne quid postea scriberet Ci. Šele po Avgustu se dobi sub condicione pod pogojem: accipe sub certa condicione preces O., sub condicione, ut … Ph., sub ea condicione, ne … Plin. iun., sub condicione, si … Suet.
3. occ.
a) ženitna ponudba, ženitna priložnost, ženitev, met. tudi nevesta: Sen. ph., Mart., Plin. iun., tu condicionem hanc accipe Pl., sibi condicionem filiae quaerendum esse L. da je treba iskati moža za hčer, c. uxoria Ci. ženitev, condicionem ferre Ter., Suet. ženitno ponudbo postaviti, Octaviam condicionem ei detulit T. Oktavijo mu je ponudil v zakon, offecit, ut M. Vipsanius Agrippa, … cum nullius condicionis non haberet potestatem, … eius deligeret affinitatem N. čeprav je mogel snubiti, kjer koli je hotel.
b) evfem. ljubezenska ponudba, priložnost za ljubimkanje, ljubezensko razmerje, ljubimkanje: condicionem accipere Pl., Ter., hinc cotidie condiciones legas Ci., quaerere condiciones per amicos Suet. —
II.
1. stan, stanje, položaj: est autem infima condicio et fortuna servorum Ci., hic primus condicionem amicitiae commutare ausus est Ci., meliore et honestiore condicione est, quam qua ipse vult Ci., c. vitae Ci., C., c. haec vivendi H. potek življenja.
2. položaj, razmere, stanje, usoda: quae est ista condicio Siciliae? Ci., o condiciones miseras administrandarum provinciarum Ci., c. imperii et status provinciae Ci., par iuris libertatisque condicio C. enak pravni položaj, c. servitutis Ci., nascendi Ci. usoda rojstva, vel temporum vel locorum Q.
3. razmere, odnos, okoliščine: bona condicione confligere C. ob ugodnih okoliščinah, condicione aequa pugnare C., ad iniquam pugnandi condicionem adduci C. podati se v boj v neugodnih okoliščinah, tali condicione propositā C. v takih razmerah; c. agri Ci. ali loci O. kakovost, praedia optimā condicione Ci. v najboljšem stanju. - cōnsilium -iī, n (cōnsulere) svèt, nasvet, in to:
I. act.
1. posvetovanje, posvet: Ter., Sen. ph., Q., consulta sunt (so pri kraju) consilia Pl., consilia arcana, nocturna S., consilium est de re L., consilium summis de rebus habebant V., habere consilia principum domi L., in (med) consilio pronuntiat Pompeium venturum C., aliquem ali aliquid habere in consilio L., Cu. idr. koga ali kaj za svet vprašati, svoj sklep podvreči komu, čemu, uravnati po kom, po čem, ad consilium rem deffere Ci., C. spraviti v posvetovanje, vzeti na razgovor, consiliis interesse Ci., L. udeleževati se posvetovanj, quasi vero consilii res sit C. kakor da bi bilo dopustno posvetovati se o stvari, res est magni consilii Ci. o stvari je treba resnega posvetovanja, id arbitrium negavit sui consilii esse N., aliquem adhibere ad consilium Ci. ali consilio C. vzeti (jemati) koga k posvetu, posvetovati se s kom, dare aliquem alicui in consilium N. za posvetovalca; occ.
a) uradno ali sodno posvetovanje, seja: c. publicum Ci., L. državni svèt, senatova seja, in consilium eunt (iudices) Ci. ali itur in consilium Ci. gredo posvetovat se, (praetor iudices) in consilium mittit Ci. pokliče (sodnike) na posvet, venisse in consilium publicae quaestionis Ci., viros primarios civitatis multos in consilium advocare Ci., adesse in consilio Ci.
b) vojaško posvetovanje, vojaški (vojni) svèt: neque consilii habendi neque arma capiendi spatium datur L., consilium habere de Histrico bello L.
2. met. svèt = posvetovalna skupščina, svetništvo, (svetni) zbor, svétniki (consilium je posvetujoči se zbor, concilium pa poslušajoči zbor): consilium amicorum habere N., advocari in consilia amicorum Q., amicos in consilium rogare Sen. ph., c. propinquorum L. družinski, rodbinski svèt, c. bonorum atque sapientum Q.; (o senatu): senatum, id est orbis terrae consilium delere gestit Ci., summo consilio orbis terrae (= senatui) consilium (preudarnost) defuisse Ci., ita magistratus annuos creaverunt, ut consilium senatūs rei publicae praeponerent sempiternum Ci., orbis terrae sanctissimum gravissimumque consilium Ci., consilia semestria Suet. ožji senatovi odbori, senatova poverjeništva, c. sanctius L. ožji odbor kartaginskega starešinstva in etolske zaveze; o sodnih zborih (zbornih sodiščih): ex senatu in hoc consilium delecti estis Ci., de uno reo consilium cogitur Q. se skliče, consilium vocare V. ali advocare, convocare Ci., C., L., eorum consilium habere S., c. dimittere Ci., princeps consilii N., ex consilii sententia N., cognitā consilii voluntate N., rem ad consilium referre N., c. sanctissimum Val. Max. (o areopagu); o odboru sodniškega zbora centumvirov, razdeljenega na štiri odbore (starešinstva in senate), ki so razsojali bodisi posamič o raznih pravdah bodisi na skupnih sejah o posamezni pomembni pravdi: sedebant centum et octoginta iudices; tot enim quattuor consiliis colliguntur Plin. iun., omnibus non solum consiliis, sed etiam sententiis superior discessit Val. Max.; o drugih svetnih zborih: c. regium L. kraljevi (= kraljevi svetovalci), c. bellicum Ci. ali castrense, militare L. vojni svèt; occ.
a) kakemu rimskemu kralju kot sodniku ali kakemu višjemu oblastniku (pretorju) pridani svet, pridani svetovalci: cognitiones capitalium rerum sine consiliis per se solus exercebat (rex Tarquinius Superbus) L., cum consilio causam Mamertinorum cognoscere Ci. (o pretorju), de Caesaris actis cum consilio cognoscere Ci.
b) vojni svèt, vojaško sodišče: convocato consilio omniumque ordinum ad id consilium adhibitis centurionibus vehementer eos incusavit C., consilium habere (imeti) C., S., consurgitur ex consilio C. zapustijo vojni svèt, pro (pred) consilio S.
3. premišljenost, preudarnost, razsodnost, pamet, razumnost: simul consilium cum re amisisti? Ter. ali si izgubil glavo? magnitudo cum animi tum etiam ingenii atque consilii Ci., consilium par magnitudini animi Cu., consilii plenus Pl., Ci., N., vir et consilii magni et virtutis C., mulier imbecilli consilii Ci., consilio valere Ci., aetate et consilio ceteris anteire S., maiore studio quam consilio L. z večjo vnemo kakor preudarnostjo, quae res nec modum habet neque consilium H., vis consilii expers mole ruit suā H. sila brez pameti, consiliique inopes et stultos excutis ignes O. (o slepi ljubezni), consilii satis est in me mihi O.; kot ἕν διὰ δυοῖν: ratio et consilium C. previdno preračunavanje.
II. pass.
1. na posvetovanju sprejeti sklep, odlok, odredba, ukrep: consilii auctor, consilii socius L., consilia clandestina C. skrivna kovarstva, consilia (con)coquere L. spletkariti, consilium capere Ci., C., N. ali consilium inire Ci., C., N., L. skleniti, in consilio permanere C., consilio desistere C., consilia detegere, patefacere Ci., patēre consilia tua non sentis? Ci.; v loc.: certus (incertus) consilii L., Cu. trden (omahljiv) v sklepih; s subjektnim gen.: sive casu, sive consilio deorum C. po sklepu (volji) bogov, Gallorum subita consilia C., ipsorum esse consilium C. da jim je sklepati, superioris temporis consilia C. poprejšnji sklepi; subjektni gen. je nadomeščen z adj. ali svojilnim zaimkom: communi consilio C., privato consilio Ci., C. po svojem sklepu, na svojo roko, id suo privato, non publico fecit consilio N. po lastnem sklepu, ne na državni odlok (na senatov sklep), quid sui consilii sit C. kaj da je sklenil, consilii sui te certam facit O., consilia domestica T. kabinetni odloki; z objektnim gen.: consilia profectionis C. sklep, da odpotuje, consilium fugae Cu., consilia caedis adversum imperatorem T. naklepi na … življenje, consilium urbanum Ci. sklep notranje (domače) politike, belli pacisque consilia L. zunanja in notranja politika; z gen. gerundivi ali gerundii: inire consilium senatus interficiendi Ci. ali Caesaris interficiendi Vell., belli renovandi consilium capere C., consilium mittendi Hannibalis L., occidendi te consilium inivimus Cu., haesitare inter revertendi fugiendique consilium Cu.; nam. tega s finalnim stavkom: consilium cepi, ut, antequam luceret, exirem Ci. ep., capit consilium, ut nocte Indebili obviam iret L., ea uti acceptā mercede deseram, non est consilium S.; z inf.: c. non adesse Ci., consilium ceperunt ex urbe profugere C., iniit consilia reges Lacedaemoniorum tollere N., consilium erat hiemando bellum continuare L.; z odvisnim vprašanjem: consilia inibat, quemadmodum ab Gergovia discederet C.; occ.
a) načrt, namen, namera, nakana, naklep: rem publicam consilio quodam regere Ci. po gotovem načelu, eodem uti consilio C. ravnati se po istem načrtu, his consiliis uti iisdem Ci.; pogosto v abl.: quo consilio C. s kakšnim namenom, sine consilio C. brez namena, hoc consilio, ut montium altitudine tegerentur N., eo (hoc) consilio, ut (ne) … Ci., C.; tudi samo consilio = namenoma, nalašč: si consilio id fecisset Ci., pars forte, pars consilio oblati L., consilio hanc omnes animisque volentibus urbem adferimur V., qui casu peccat, qui consilio est nocens Ph.
b) voj. zvit vojni načrt, vojna zvijača, vojna prevara: consilium imperatorium Ci. ali consilium imperatoriae artis Val. Max.; brez določila: tali consilio proditores perculit N., victus est consilio Themistoclis N., c. fallax L., nostrorum militum virtuti consilia cuiusque modi Gallorum occurrebant C., non sunt mihi Marte secundi; consiliis cessere meis O.
2. svèt = nasvèt: consilia recta Ter., c. prava Ph., consilium fidele Cu. dan iz zvestobe, Alcibiadis consilio et auctoritate N., quid mei consilii est? C. kaj je moj nasvet? hoc fecit de eius consilio C. na njegov nasvet, iuvare consilio et re (operā) Pl., Ter. pomagati z besedo in dejanjem, tako tudi: eum aut consilio aut re adiuvare Ci. ali quae consilioque manuque utiliter feci O.; consilium dare Ci., C. svetovati, ab eo consilium petere Ci. za svet ga vprašati, inops consilii L., O. brez nasveta, ne vedoč si pomagati, orba consilio auxilioque res Gabina L., egere consilio Ci., suo consilio uti C. ravnati po svoji glavi, alicuius consilium sequi L. ravnati se po nasvetu koga, consilium spernere Cu.; pesn. met. svetovalec: ille ferox hortator pugnae consiliumque fuit O.; o ženskah = svetovalka: illa (Egeria) Numae coniunx consiliumque fuit O., per socias Clymenen Aethramque loquamur, quae mihi sunt comites consiliumque duae O. - mentiō1 -ōnis, f (prim. mēns, memini, moneō) omemba, omenitev, opomin, predhoden ali mimogreden, bežen nasvet, predlog, sprožitev, pobuda k čemu; s subjektnim gen.: plebis L.; z objektnim gen.: tui, civitatis Ci., in mentionem alicuius incĭdere Caecil. fr., Ci. slučajno omeniti koga, mentionem facere alicuius rei Ci., Q. ali de aliquā re, de aliquo Ci., N. omeniti (v misel vzeti) koga, kaj, govor usmeriti h komu (k čemu), besedo napeljati na koga, kaj, sprožiti kaj; v enakem pomenu tudi mentionem alicuius rei habere L., Vell. ali movere ali inferre, iacere Vell. ali inicere H. ali introducere Val. Max. ali mentionem de aliqua re agitare L., mentionem facere cum aliquo de aliquā re Pl. ali samo m. facere cum aliquo (sc. de re) Pl. omeniti komu kaj, v pogovor se zaplesti s kom o čem, (po)meniti se, sporazume(va)ti se s kom o čem; incĭdit mentio de uxoribus L. beseda je nanesla na soproge, na misel so jim prišle soproge, v pogovoru so se spomnili soprog; mentionem alicuius rei incohare L. začasno (za zdaj) omeniti (v misel vzeti) kaj, mentionem facere ali inferre, ut … Pl., L., si mentionem fecero de filiā, ut mihi despondeat Pl. če bom snubil hčer, mentionem inferre, quid eo die faciendum esset L. napeljati govor na to, kaj je treba storiti tega dne, secessionis mentiones ad vulgus militum occultis sermonibus serere L. (vojakom) prostakom pogosto na skrivaj govoriti; occ. (o konzulatu ali senatorju) mentionem facere in senatu Ci., Corn. idr. spregovoriti o čem, sprožiti kaj.
- moneō -ēre -uī -itum (prim. meminī, mēns)
1. spomniti (spominjati) koga na kaj, da(ja)ti komu misliti ali da(ja)ti komu kaj v razmislek, opozoriti (opozarjati): ea (sc. mater) filium monuit N., monebas dē Q. Cicerone Ci. ep., monere aliquem de retinendā Sestii gratiā litteris Ci. ep., aliquem temporis ac necessitatis T.; z notranjim obj., izraženim z neutr. kakega pron. ali adj., redko s subst.: quod saepe monui Q., fraudem tyranni ut moneant Val. Fl.; z acc. personae in (pronominalnim) notranjim obj.: id ipsum, quod me mones, … ad eum scripseram Ci. ep.; v pass.: nec ea, quae ab eā (sc. naturā) monemur, audimus Ci. ep.; z ACI: monet rationem frumenti esse habendam Hirt., tantum moneo neque uberioris provinciae neque aetatis magis idoneum tempus … te esse ullum umquam reperturum Ci. ep., si te unum illud monuerimus, artem sine assiduitate dicendi non multum iuvare Corn.; v pass.: cum Phocion moneretur Nicanorem Piraeo insidiari N.; z odvisnim vprašalnim stavkom: Ter., quo statu res sit, monet L.
2. opomniti (opominjati), bodriti, poz(i)vati, prigovarjati, spodbuditi (spodbujati), priganjati, svetovati, odsvetovati, (z ne) (po)svariti: abs.: res monet Pl. zahteva, monere alii, alii hortari S., eaque (sc. auctoritas) adhibeatur ad monendum Ci., bene monenti oboedire L. poslušati dober nasvet, monentium verba Sen. ph.; z acc. personae: remigem tubā Sen. tr., tudi: canes O.; z notranjim obj.: monere hoc Ter., id quod res monebat S. kar je zahteval stvarni položaj; s finalnim stavkom: Stat., Iust., eos hoc moneo, desinant furere Ci., monet, ut provideat Ci., monet, ut suspiciones vitet C., moneret senatum, ut Persei conatis obviam iret L., moneo vos, ne segniores sitis Ci.; metaf.: tempora monent, ut satisfaciat, quibus debet Ci., immortalia ne speres, monet annus H.; pesn. in vulg. z inf.: interea soror alma monet succedere Lauso Turnum, qui volucri curru medium secat agmen V., alio properare tempus monet S., ratio ipsa monet amicitias comparare Ci.
3. occ.
a) poučiti (poučevati), napotiti (napotovati) koga, (po)kazati, narekovati, navdahniti (navdihovati) komu kaj, navdahniti (navdihovati), navdušiti (navduševati) koga: labor erat parentibus parvulos adulantia verba edocere: reddebant illi, quae monebantur Plin. iun. kar se jim je narekovalo, offae monent Pl. pomagajo mojemu spominu, hoc moneas, precor O., velut divinitus mente monitā agens L., tu vatem, tu, diva, mone V., somnio monitus Suet.
b) svareč naznaniti (naznanjati), prerokovati: monuit ab ilice cornix V., vates multa monet V., monere de aliquā re Ci.
c) opominjaje, oštevaje opozoriti (opozarjati), opomniti (opominjati), ošteti (oštevati), kaznovati: posse se puerili verbere moneri T. — Od tod subst. pt. pf. monita -ōrum, n
1. opomini, svarila: monita praeceptaque ali praecepta monitaque Ci.
2. prerokbe, preroštva, prerokovanja: deorum Ci., Carmentis nymphae V.
Opomba: Sinkop. cj. pf. act. moneris, monerint, naveden pri Non. - nōminātiō -ōnis, f (nōmināre)
1. (po)imenovanje: consuetudo nominationum Vitr.
2. occ.
a) beseda: Varr.
b) kot ret. t. t. (po)imenovanje, nadetje (dajanje) imena, ret. figura, če se da ime stvari, ki še nima nobenega ali pa nima primernega imena: Corn.
3. kot držpr. t. t. imenovanje, svetovanje, predlaganje kandidata za kako državniško službo ali dostojanstvo, imenovanje, nasvet, predlog: haec senatus: reliqua populus Romanus in ea familia quam vidit amplissimam persequetur, in primis paternum auguratus locum, in que[m] ego eum, ut quod a patre accepi filio reddam, meā nominatione cooptabo Ci., is in Pansae locum petere constituit; eam nominationem a te petimus Ci. ep., nominatio in locum eius non est facta L., die nominationis Plin. iun.; s subjektnim gen.: nominatione consulum T. na predlog konzulov. - relātiō -ōnis, f (referre)
1. prinašanje (nazaj) k čemu: crebra relatio Q. (roke k črnilniku za namakanje peresa).
2. metaf.
a) kot jur. t.t. zvračanje česa (npr. očitka) na drugega: criminis Ci., Icti. = gr. ἀντέγκλημα, iurisiurandi Ulp. (Dig.).
b) (po)vračilo, (po)vrnitev, vračanje: gratiae Sen. ph.
c) (kot ret. figura = gr. ἐπαναφορά) večkratna ponovitev iste besede, ponavljanje: Ci., Q., M.
d) poročanje, poročilo, navajanje, navedba, naznanilo, pripoved, (pri)povedka, pripovedovanje, povest: rerum gestarum Iust., dictorum Q., causarum Q. (= gr. αἰτιολογία) navajanje razlogov = dokazovanje; occ. kot držpr. t.t. poročanje, poročilo, nasvet, predlog (zlasti kakega oblastnika v senatu): relatio salutaris consulis Ci., post relationem Appii Claudii postulavit, ut de re publica liceret dicere L., relationi consulum iure tribuniciae potestatis intercedere T., a maioribus concessum est egredi aliquando relationem T. prekoračiti poročilo = v poročilu zaiti (zastraniti) od razpravljane stvari.
e) kot gram. in fil. t.t. odnos, zveza, povezava, stik, razmerje, ozir, pogled: ad aliquid Q., contrariorum Ci. - respōnsum -ī, n (gl. respōndeō)
1. odgovor: L., Q. idr., responsum dare, reddere alicui Ci., responsum ferre, auferre Ci. = referre, accipere C. dobiti, responsum renuntiare Ter. prinesti.
2. occ.
a) odgovor, izrek, misel, mnenje preročišča, preroka, vidca, prerokba, preročanstvo, preročba, proročba: Pl., Ter., L. idr.: responsum oraculi dei Delphici N., deorum V., (sc. Pallas) haec responsa dabat V., responsa sacerdotum regi vendidit Ci., responsum haruspicum Ci., augurum Ci., responsum petere O. iskati, izprositi si, prositi za.
b) pravni odgovor, pravni nasvet, pravno mnenje (pravnika, sodnika): Icti., iudicum victa, interrogata, responsa perscribere Ci., vestra responsa atque decreta evertuntur dicendo Ci. - rogātiuncula -ae, f (demin. iz rogātiō)
1. kratko vprašanje, vprašanjce z izpeljevanjem sklepa: statua est in Ceramico Chrysippi sedentis porrecta manu, quae manus significet illum in hac esse rogatiuncula delectatum Ci.
2. predloženi (predlagani) zakon, nasvet, naredba, uredba, odlok: hoc ipsum quod nunc apud pontifices agis … te signum dedicasse eaque te ex una rogatiuncula fecisse Ci. - sententia -ae, f (sentīre)
1. mnenje, misel, zamisel, mišljenje, miselnost, predstava, ideja, nazor, pogled na kaj, namen, volja, sklep, sodba: haec sententia vicit L., non prima, sed melior sententia vicit PLIN. IUN., ea sententia valuit T., quae te sententia vertit? V. kaj te je nagnilo (prepričalo)?, hanc sententiam plurimi secuti sunt N., quoniam sententiae atque opinionis meae voluistis esse participes CI. mojega nazora in mnenja (mišljenja), de dis immortalibus habere stabilem certamque sententiam CI., sententiam fronte tegere CI., sententiam aperire CI., sententiam mutare CI., de sententia decedere CI., in sententia manere, permanere, perseverare, perstare CI., sententiam exquirere S., sententiam cognoscere, probare C., deorum sententia N. volja, si honestatem tueri sententia est CI. volja, sklep, sicinest sententia? TER. ali je to tvoj sklep?, stat sententia TER. sklenjeno je, moja volja je, moj sklep je, sic stat sententia (kot vrinjeni stavek) O. tako je sklenjeno, taka je volja, tak je sklep, stat sententia (z inf.) L., O., sententia stat Hannibali L., sententiis abundans CI. poln (dobrih) misli, poln idej, praeter sententiam PL. proti dobrohotnosti (naklonjenosti), meā sententiā PL., TER., CI. po moji(h) misli(h), po mojem mnenju, de (ex) sententia alicuius CI. po misli(h) (mnenju) koga, meā (nostrā) ex sententiā PL., CI. EP., še pogosteje samo ex sententiā PL., TER., CI. po misli(h) = po (moji, naši) volji (srčni želji), v skladu z mojimi (našimi) mislimi (z mojo (našo) srčno željo), vir ex sententia ambobus S. obema po volji; v enakem pomenu tudi ex animi sententia CI.; kot besedilo prisege ex animi mei (tui, sui) sententia po mojem (tvojem, svojem) trdnem prepričanju, po moji (tvoji, svoji) najboljši vednosti in vesti, na mojo (tvojo, svojo) vest, pri moji (tvoji, svoji) vesti ipd., npr. iurare CI. idr.; od tod dvoumje v odgovoru Lucija Porcija Nazike na vprašanje cenzorja Katona: ex tui animi sententia (pri tvoji vesti), tu uxorem habes? Non hercule, inquit, ex animi mei sententia CI. = pri moji vesti ne, pa tudi = ne po svoji volji; potem ex animi mei sententia kot rotitev nasploh = pri moji vesti, pri moji veri: me quidem ex animi mei sententia nulla oratio laedere potest S.; pl. sententiae mnenja, misli, glasovi: variis dictis sententiis, quarum pars ... censebant C., sententiae numerantur, non ponderantur PLIN. IUN.; preg.: quot homines, tot sententiae TER., CI. kolikor glav, toliko misli, kolikor ljudi, toliko čudi; včasih = splošne ali poglavitne misli: alicui tantummodo locos ac sententias disputationis tradere CI., eius disputationis sententias memoriae mandavi CI.; occ. sententia = mišljenje, miselnost, načelo, vodilo: Aristippi H., voluntatum, studiorum CI.
2. uradno, javno v kakem zboru oz. na zborovanju izjavljeno mnenje
a) (v senatu) mnenje, glas, glasovanje, odločitev, odločba, sklep, včasih = nasvet, predlog: liberis sententiis C. ob svobodnem glasovanju, victi paucis sententiis L., ex senatus sententia interfectus est CI., factum est senatus consultum in meam sententiam CI. EP. predlog, sententiam dicere, ferre CI. ali dare L. izreči svoje mnenje, glasovati, exquirendae magis sententiae quam dandae L., sententiam referre CI. poda(ja)ti, in sententiam alicuius discedere L. ali in sententiam alicuius pedibus ire CI., S., L. ali samo in sententiam alicuius ire L. pristopiti k mnenju koga, prista(ja)ti na mnenje koga, pritegniti (pritegovati) komu, pridružiti (pridruževati) se mnenju koga, pritrditi (pritrjevati) komu, strinjati se s kom, in eandem sententiam ire L. prav tako (enako) glasovati, sententiam rogare (v pass. sententiam rogari) CI., L. vprašati za mnenje, dati na glasovanje, pozvati h glasovanju, sententiam dividere SEN. PH., sententiae loco dicere SEN. PH., PLIN. IUN., T. glasovati, ko pride kdo na vrsto (za glasovanje), pro sententia dicere, ut ... T. glasovati za to, da ..., ego pro sententia mea hoc censeo SEN. PH. jaz glasujem za to.
b) (o sodniku in o ljudstvu na ljudskih skupščinah) glas, glasovanje, izrek, mnenje, sodba, razsodba, razsodilo: ex consilii sententia in custodiam coniectus N., condemnatur perpaucis sententiis CI., servus ille innocens omnibus sententiis absolvitur CI., sententiis paribus reus absolvitur SEN. PH. ali ubi paris numeri sententiae fuissent, praeponi absolutio damnationi solebat AUG. ob enakem številu glasov, kadar je (bilo) enako število glasov, sententiam pronuntiare C. oznaniti (naznaniti, razglasiti) sodbo, sententiam dicere CI. izreči ali oznaniti sodbo, sententiam ferre CI. glasovati, soditi, de quo vos, iudices, sententiam per tabellas feretis CI., mares pro Neptuno, feminae pro Minerva tulere sententias AUG., de eventu fortuna iudicat, cui de me sententiam non do SEN. PH. se ne pridružujem glasovanju, ne dajem svojega glasu; o ljudstvu na volitvah (komicijah): populus Romanus sententiam non tulit CI.
3.
a) abstr. „um“ kake besede, smisel, pomen, pojem, misel ali vsebina kakega govora, spisa: internoscere, verborum sententia quae sit LUCR., verbum potest in duas pluresve sententias accipi CORN., eum continenter verbum non in eadem sententia ponitur CI., quod Stoici dicunt, id habet hanc sententiam CI., dixit versum Graecum eadem sententia, quā etiam nos habemus Latinum CI., sub voce sententiam subicere CI. spajati pojem z besedo, multa a Caesare in hanc sententiam dicta sunt C. v tem smislu, in hanc sententiam loqui CI. ali respondere L. v tem smislu, takole, in quo (sc. epigrammate) haec erat sententia N., sententia contionis CI., litterarum CU.
b) konkr. z besedami izražena misel, stavek, poved, perioda, sestavje: de singulis sententiis breviter disputare CI., est brevitate opus, ut currat sententia H., initia et clausulae sententiarum Q.; occ. rek, (učni) izrek, (učno) pravilo, (poučni) nauk, geslo, parola poseb. moder izrek, tehten izrek, znamenita misel, rek, reklo, pregovor, poslóvica, prislóvica, senténca: concinnae acutaeque sententiae, acutae crebraeque sententiae CI., sapientibus sententiis gravibusque verbis ornata oratio CI., in illis selectis Epicuri brevibusque sententiis CI., subiti ictus sententiarum SEN. PH., sententiae rectae, falsae Q., (sc. Euripides) sententiis densus Q. bogat z (iz)reki (mislimi), sententia dia Catonis H. = z božansko modrostjo (božansko modro) govoreči Kato(n). - strūctiō -ōnis, f (struere)
1. stik, spoj, sklad, plast, sloj, sestava, zgradba: inter spatia structionis (sc. olivarum) Pall. med plastmi oliv; metaf. priprava, aparat, ogrodje, konstrukcija, starejše pristoj, prired: fidei Tert.
2. = instructio navodilo, napotek, po(d)uk, nauk, nasvet, poučilo: Tert., Arn. - suādeō -ere, suāsī, suāsum (sor. s suāvis, gl. to besedo) pravzaprav „komu kaj predstaviti (predstavljati) kot všečno”, „komu kaj priljubljati”; od tod
I. intr. svetovati, prigovarjati, prepričevati
1. abs.: numquam destitit instare, suadere, orare Ter., neque iubeo neque veto neque suadeo Pl., non iubeo, sed, si me consulis, suadeo Ci., amicorum bene suadentium auctoritas Ci., in suadendo et dissuadendo Q.; occ. (o rečeh) (z)drastiti, (raz)dražiti, razvne(ma)ti, (po)vabiti, gnati, nagnati (naganjati), pognati (poganjati): suadet enim vesana fames V., suadente autumno Lucr., suadente pavore Sil., suadentibus annis Plin. iun., verba suadentia Stat.
2. z dat. personae: an C. Trebonio ego persuasi? cui ne suadere quidem ausus essem Ci. —
II. trans.
1. svetovati, prigovarjati, prepričevati
a) z acc. rei (na)svetovati, priporočati kaj, prigovoriti (prigovarjati) k čemu, nagovoriti (nagovarjati) k čemu, pregovoriti (pregovarjati) o čem, prepričati (prepričevati) v kaj: Vell., Suet. idr., quod suasit, dissuadet Pl., suadere legem Ci., L., rogationem Ci., pacem Ci. ep., nullum nefas O., digitoque silentia suadet O., quando maritandum principem cuncti suaderent T. ker vsi priporočajo vladarjevo (o)ženitev (po drugih je maritandum principem (sc. esse) sklad ACI); lahko tudi: praesidibus onerandas tributo provincias suadentibus Suet.; v pass. brezos.: minus placet, magis quod suadetur Pl.; subst. suāsum -ī, n prigovarjajoča, pregovarjajoča beseda: quia suasum impune quid neglegat, [nequa]quam iussum Tert., serpentis suasa loquentis accepi Tert.
b) z acc. personae (na)svetovati komu, dati (dajati) komu nasvet, (prigovoriti) prigovarjati komu, prepričati (prepričevati) koga: rogare, suadere, accusare regem Ci., uxorem eius tacite suasi ac denique persuasi Ap., tu es, quae eum suasisti Tert.; v pass.: probe suasus et confirmatus animi amator Ap. dobro priporočen.
c) z acc. rei in dat. personae (na)svetovati komu kaj, priporočiti (priporočati) komu kaj, pregovoriti (pregovarjati) koga k čemu, v kaj, prigovoriti (prigovarjati) komu kaj: multa multis saepe suasit perperam Pl., quibus temporibus aliquid Pompeio suasi Ci., quod ipse tibi suaseris Ci. ep., non haec tibi litora suasit Delius V., parsimoniam omnibus suadere Iust.
d) s finalnim stavkom: Q., Vell., Front. idr., istud facias ipse, quod faciamus nobis suades Pl., se suadere, Pharnabazo id negotii daret N., suadeo cenemus Petr., ut decumbamus suadebo Pl., suadebit tibi, ut discedas Ci., suadent, uti seque et oppidum tradat S., huic ille suasit, ne se moveret N., suadere … Prisco, ne supra principem scanderet T.
e) z inf.: Cu., mori, suadere alicui in gestu discendo histrionum more elaborare Ci., celerare fugam patriāque excedere suadet V., petere Aoniae suadebant tuta sorores otia O., suaserim et antiquos legere … et novos Q., suadet Tiridati precibus Caesarem aggredi T.
f) z ACI: Iuturnam misero … succurrere fratri suasi V. svetovala sem Juturni, naj pride na pomoč … ; occ. (o stvareh) k čemu (na)drastiti, (raz)dražiti, razvne(ma)ti, (po)vabiti, (po)gnati, nagnati (naganjati), spodbuditi (spodbujati), spodbosti (spodbadati): suadentque cadentia sidera somnos V., tantum religio potuit suadere malorum Lucr., assiduus timor omnia experiri suadet Sen. ph., hinc tibi … saepes … saepe levi somnum suadebit inire susurro V., nunc me pietas matris potius commodum suadet sequi Ter., tua me virtus quemvis efferre laborem suadet L., quis metus aut hos aut hos arma sequi ferrumque lacessere suasit? V., ingenium, cui nulla malum sententia suadet ut faceret facinus Enn.
2. pregovoriti (pregovarjati), prepričati (prepričevati) (redko = persuadeo) z ACI: Aus. idr., nisi multorum praeceptis multisque litteris mihi ab adulescentia suasissem nihil esse in vita magno opere expetendum nisi laudem atque honestatem Ci., suadebant amici … nullam esse rationem amittere eius modi occasionem Ci., ut te suadeant meos explorare vultus Ap.; v pass.: Megadorus a sorore suasus ducere uxorem Pl., sororum pernicioso consilio suasa Ap., immortalitatem habere confiditis paucorum asseverationibus suasi Arn.
3. posvetovati se o čem, glede česa: suasuris de pace, bello, copiis Q. Od tod adv. pt. pr. suādenter pregovarjajoč(e): ut loquamur suadenter in litibus Arn.
Opomba: Suādent (trizložno): Lucr. - assertiō (adsertiō) -ōnis, f (as-, adserō2)
1. sodni odlok, da je kdo svoboden, sodni nasvet, naj se komu podeli svobodo, prisodba svobode: esse in assertione Q., assertionem alicui denegare Traian. in Plin. iun. ep., perfusoriae assertiones Suet.
2. pren.
a) priključitev kakemu stanu: personarum, amplissimi ordinis Cod. Th.
b) trditev: religiosa deorum Arn. da je bog, assertio talis rei et abnegatio Arn., ass. sententiarum Sid. - malesuādium -iī, n (male in suādēre) hudoben nasvet, zavajanje: Pl. (Curc. 508).
- obrogātiō -ōnis, f (obrogāre) protipredlog, nasproten nasvet, preklic, abrogácija = predlog zakona, s katerim se razveljavlja ali spreminja drug zakon: Corn.
- ob-rogō -āre -āvī -ātum (ob in rogāre) da(ja)ti protipredlog, da(ja)ti nasproten nasvet, star zakon spremeniti (spreminjati) ali popolnoma razveljaviti (razveljavljati), s predlogom novega zakona vzeti (jemati) staremu zakonu polno veljavo: huic legi nec obrogari fas est, neque derogari aliquid ex hac licet esse, neque tota abrogari potest Ci., obrogatur legibus Caesaris Ci., antiquae legi nova contraria obrogat L.
2. upreti (upirati) se, postaviti (postavljati) se po robu, nasprotovati sprejemu zakonskih nasvetov (predlogov): legibus (alicuius) Fl., Aur. - prae-cipiō -ere -cēpī -ceptum (prae in capere)
1. (v)naprej vzeti (jemati), prevze(ma)ti, komu kaj, prisvojiti (prisvajati) si: aquam Lucr., pecuniam mutuam C. vnaprej vzeti (jemati) na posodo, izposoditi (izposojati) si, locum Cu. ali Piraeeum L. ali litora V. prej zasesti, tako tudi mons praeceptus S., iter Cu., L. ali aliquantum viae, longius spatium L. prej pre(hod)iti, premeriti (nekoliko poti, daljši kos poti), malce (nekoliko) prehiteti koga, aliquantum ad fugam temporis L. precej časa (prednosti) za beg si pridobiti, tempore praecepto L. zaradi časovne prednosti (prehitevanja), bellum T. prej začeti vojno, fata veneno Fr. smrt prehiteti s strupom, prej se zastrupiti, si lac praeceperit aestus V. če vročina izsuši mleko (= če mleko izhlapi), preden molzemo, praecipitur seges O. prehitro zori.
2. (vna)prej uži(va)ti, (ob)čutiti: ut ne multi illud (sc. candelabrum) ante praeciperent oculis quam populus Romanus Ci., eius rei laetitiam L., spectatissimi triumphi laetitiam Hirt., spem L., laudem T. (Dial.); occ. kot jur. t.t. (dediščino) vnaprej dobiti, vnaprej (po)dedovati: Plin. iun., Icti.
3. (po)prej, vnaprej misliti, predstaviti (predstavljati) si, (iz)vedeti, (spo)znati itd.: victoriam animo C., cogitatione futura Ci., omnia praecepi atque animo mecum ante peregi V., spe hostem V. predstavljati si, v duhu videti, rem famā L., consilia hostium Ci. vedeti za sovražne naklepe, preden se uresničijo; opinione praecipere z ACI vnaprej domnevati se: C.
4. predpis(ov)ati, naročiti (naročati), svetovati, da(ja)ti nasvet(e), odrediti (odrejati), opozoriti (opozarjati) na kaj, vele(va)ti, ukaz(ov)ati: abs.: ut erat praeceptum C., ut praeceperat, sicut praeceptum erat Cu.; z obj.: Cu. idr., hoc tibi praecipio Ci., quidquid praecipies (v vseh svojih predpisih (pravilih)) esto brevis H.; s finalnim stavkom: N., Plin. iun. idr., praecipit, omnes mortales pecuniā aggrediantur S., praecipitur aedilibus, ut noctu vigilias agerent Ci., hoc praecipio, ne segniores sitis Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: praecipit, quae fieri velit C., quid fieri vellent, praeceperunt N.; redko z inf.: Plin., O., iustitia praecipit parcere omnibus Ci.; pri poznejših piscih analogno po glag. iubēre z ACI oz. NCI: Plin., Suet., Arn., Lact., ceteros omnes decedere praecepit Ap., pueros in agrum deduci praecepit Iust., ceteras (sc. sarcinas) incendi praecepit Cu., praecipimur domino psallere Cass., Philoromus auriga rapi praeceptus Amm.
5. učiti, da(ja)ti nauk(e), da(ja)ti po(d)uk: artem nandi O., praecipe lugubres cantus H. uči me, recte praecipi potest in amicitiis Ci.; z ACI: ratio parum praecipit nec bonum illud esse nec porro malum Ci.; abs. poučevati, biti učitelj: alicui Suet., de eloquentiā Ci., qui de arte dicendi praecipiunt Ci.; subst. pt. pr. m praecipientes učitelji: inscientia praecipientium T. (Dial.), eum in numero praecipientium non habeo Q.; tudi samo učenjaki = teoretiki: Q. (Institutio oratoria 2, 6, 1). - re-spondeō -ēre -spondī -spōnsum (re in spondēre)
1. proti (v zameno) obljubiti (obljubljati), obetati, zagotoviti (zagotavljati), prepričati (prepričevati): par pari respondes dicto Pl., par pari respondeatur Ci. ep.
2. odgovoriti (odgovarjati), ustno: tibi non rescribam, sed respondeam Sen. ph., potem sploh ustno ali pis(me)no odgovoriti (odgovarjati), reči, deti, dejati v odgovor, odvrniti kaj, komu, kaj na kaj: epistulae Ci., brevi litteris alicuius Ci., adversario Q., alicui ad rogatum Ci., respondere contra aliquid Ci., adversus haec in hanc sententiam L., videas, quid respondeat Ci.; impers.: non est respondendum ad omnia Ci.; dopolnilo z de: quid de illis respondeat Ci.; z neodvisnim govorom: respondeo: „At ego omnino non fui“ Ci.; z odvisnim vprašanjem: nisi respondisset, quid facturus esset Ci.; z ACI: Plin., Iust., S. idr., respondit istum ad se misisse Ci.; z obj.: ne mihi verbum ullum respondeas Ci.; pesn.: non canimus surdis, respondent omnia silvae V. odgovarjajo = se oglašajo v odgovor, odmevajo v odgovor, se odzivajo = saxa respondent voci Ci. = respondent flebile ripae O.; occ.
a) (o preročišču in svečenikih) odgovoriti (odgovarjati), dati (dajati) odgovor, (na)svetovati, da(ja)ti nasvet: Ci., S., L., T. idr., Pythia respondit, ut moenibus ligneis se munirent N., consuli (h)arioli … responderunt Iust., comitibus suis responsum (sc. ab antistitibus), ut Alexandrum pro deo … colerent Iust.; pass.: respondetur (responsum est) alicui dati = kdo dobi (je dobil) odgovor.
b) (o pravnikih, sodnikih) sprašujočim za nasvet ali prosečim sodni odlok (sodno razlago) dati (dajati) pravni odgovor (pravne odgovore), dati (dajati) pravni (na)svet (pravne nasvete), (na)svetovati: urbana militia respondendi Ci., respondere ius ali de iure Ci. da(ja)ti pravne nasvete (odloke), facultas iuris respondendi Ci. soditi, razsojati, ad ius respondendum Ci. da bi delil pravico, da bi sodil (razsojal), criminibus respondere Ci. odgovoriti (odgovarjati) na obtožbe = braniti se pred obtožbami; pesn.: seu civica iura respondes H.
c) ob prebranju (ob klicanju) svojega imena odgovoriti: „Tukaj!“ = odzvati (odzivati) se, oglasiti (oglašati) se, javiti (javljati) se, prijaviti (prijavljati) se, (osebno) priti (prihajati) kam, biti kje navzoč (prisoten) (o obtožencih): opinio erat C. Verrem alterā actione responsurum non esse neque ad iudicium affuturum Ci., nemo Epaminondam responsurum putabat N. da se bo prišel zagovarjat, da se bo zagovarjal, non respondebant, quorum nomina delata erant L., respondere vadato H. davši poroštvo, respondere per procuratorem Icti. svojo pravdo prepustiti pravnemu zastopniku, pravniku zaupati zastopstvo v svoji pravdi, pravdati se po pravnem zastopniku; o vojakih: virgis caesi, qui ad nomina non respondissent L., ad delectum non respondere Icti. ne priti na nabor; pren.: respondesne suo nomine? H. ali zadeva to tebe? (dobesedno: ali se oglašaš sam zase?, ali odgovarjaš v svojem imenu? = ali si smeš lastiti to slavo?, ali smeš misliti, da gre tebi ta slava?), pedes respondere non vocatos Ci. so pripravljene, verba respondebunt Q. bodo na voljo (razpolago).
d) v cesarski dobi libellis respondens Amm. = magister libellorum.
3. metaf.
a) odgovarjati, ujemati se, biti podoben (naličen), biti prikladen, skladati se, ustrezati: Sen. ph., verba verbis respondeant Ci., is mensis Iunio respondet Cu., dictis matris cetera respondent V., fructu non respondente labori O., eventus ad spem respondit L., respondere patri Ci., porticus, quae Palatio respondeat Ci. ki bi bilo podobno palatinskemu (stebrišču), ki bi bilo inačica palatinskega stebrišča, rhetoricam respondere ex altera parte dialecticae Ci. da je inačica (= gr. ἀντίστροφον εἶναι), da je stranski del, vires veteres mihi non respondent in carmina O. starih moči za pesmi ni več, quia verba raro respondeant Q. se redko prilegajo; occ. po jakosti, vrednosti odgovarjati, ustrezati, moči (lahko) se meriti, biti kos: urbes coloniarum ac municipiorum respondebunt Catilinae tumulis silvestribus Ci., arma Caesaris lacertis non responsura H., orationi illorum respondere Ci.; v obscenem pomenu: mulieribus respondere Pl. ženske zadovoljevati.
b) pričakovanju odgovoriti (odgovarjati) = izpolniti (izpolnjevati) pričakovanje, pomagati, prileči (prilegati) se, prijati: prout experimenta cuique responderant Cels., feminae quibus sanguis per menstrua non respondet Cels. ne teče, kot bi morala, quae varie responderunt Cels. sredstva, ki so včasih pomagala, včasih ne.
c) pojaviti (pojavljati) se ob svojem času: podagra ad tempus respondet Sen. ph.
d) nesti (nositi), prinesti (prinašati), da(ja)ti, roditi (rojevati), obroditi: frumenta cum quarto responderunt Col. četverno, vitis non respondet Col., metalla plenius responsura Sen. ph.
e) odgovoriti (odgovarjati) = vrniti (vračati): amori amore Ci., liberalitati Ci., coniunx illi respondet curis V. deli z njo skrbi.
f) na dolžnost, obet, obljubo odgovoriti (odgovarjati), dolžnost, obet, obljubo poplačati (poplačevati), poravna(va)ti, izpolniti (izpolnjevati): ad tempus respondere Ci., ad reliqua Q. poplačati ostanek, poravnati račun, nominibus respondere Sen. ph.
g) po legi, položaju „odgovarjati“, ležati nasproti čemu, biti čemu nasproti: contra respondet … Gnosia tellus V.
i) pripadati komu, čemu, biti čigav, biti last (v lasti) koga: cui rei publicae vicus ille respondet Ulp. (Dig.).
h) obnesti se, ujeti se, izpolniti se, dopolniti se, uresničiti se: quod si respondet Cels., coniectura respondet Cels. Od tod subst. pt. pf. respōnsum -ī, n, gl. respōnsum. - ā, ab, abs
1. osnovna obl. ap (prim. aperio) se je omehčala v ab, ki je bila sprva edina obl., pozneje se je uporabljala zlasti pred samoglasniki in pred h, včasih tudi pred soglasniki, toda redko pred b, f, g, m, p, q, v.
2. razširjena obl. abs iz aps = gr. ἄψ stoji pred c, t, q, kot predlog le v zvezi abs te (poleg katere sta tudi ab te in ā te), sicer v sestavljenkah, npr. abscondo, abstineo, absque; abs se je skrajšal v glagolu asporto v as, nato v ā (z nadomestno dolžino za odpadli bs, oz. s, npr. v āverto iz asverto). Od Avgustove dobe naprej se uveljavi pisava a pred soglasniki, ab pred samoglasniki in pred h: a tergo, ab illo, ab hostibus.
A. prislovno v sestavljenkah
1. = od, stran od: abdere, abducere, aberrare, abicere, abire, abesse, abrumpere, absolvere, abscidere, āvertere.
2. = do konca, docela, popolnoma: abuti, absumere.
3. ne-, malo-, slabo-: absimilis, absurdus, abuti, abnormis, āmēns.
B. kot praep. z abl. (od kod? — določa izhodišče)
I. krajevno
1. od, tam od, iz bližine česa, predvsem priglagolih premikanja, kakor abire, discedere, recedere idr.: ab aratro arcessebantur Ci., maturat ab urbe proficisci C., frumentum ab Asia comportare C., a fundamentis N. do tal, trahere ferrum a vulnere O. iz ..., telum ab radice revellere V. s korenino (vred); vocem trahere a pectore V. globoko iz prsi, ab armis discedere C. ali recedere Ci., surgere a cenā C., ab signis absistere C., a sole abire Ci. s sonca stopiti, paululum a sole (sc. recede) Ci., exercitum ducere ab Allobrogibus C. z alobroške strani; tako tudi pri mestnih imenih = stran od, izpred izpod, iz okolice (sam abl. = iz): exercitu ab Alba accito L., Libo a Brundisio discessit C. iz brundizijske luke, ab Gergovia discedere C. izpred, izpod (po neuspešnem obleganju), victor ab Oechalia (sc. rediens) O., phalanx ibat a Tenedo V., ab Sardibus proficisci L., ab Roma (= a Romanis) legatos venisse L., a Laodicea litteras accepisse Ci.; pogosto ab aliquo (zlasti a me, a te, a se, a nobis, a vobis) od koga proč = iz hiše koga: a fratre quae egressa est meo Ter. iz hiše mojega brata, foris concrepuit hinc a vicino sene Pl., a Pontio Ci. ep. iz Poncijeve hiše, quisnam a nobis egreditur foras? Ter., domo abs te afferto Pl., venit (Pompeius) etiam ad me in Cumanum a se Ci. ep. (pri nadalj. III., 3.). Posledica premikanja je razdalja: longe abesse a finibus C., procul a patria V., (Sulmo) milia novies distat ab urbe decem O., pren. o razdalji (= razliki) v činu in vrsti: proximae a nobis partes Cu. za nami, alter ab illo V. za njim, alter ab undecimo annus V. = dvanajsto, heros ab Achille secundus H. za Ahilom, potentiā secundus a rege Auct. b. Alx., quartus ab Arcesila Ci., ab Iove tertius Aiax O.; pogosto pri glag.: abhorrere, distare, differe ab aliquo (ab aliqua re) Ci.; abalienatus a nobis, aversus a vero, avolsus a meis Ci., mutatus ab illo V. različen od ..., non (haud) ab re est L. ni daleč od stvari = spada k stvari, je primerno. koristno; ab re consulere Fl. dajati škodljiv nasvet.
2. s premaknjenega stališča na videz na vprašanje kje? = na, v, s (z gen.) idr.: erat a septentrionibus collis C. od severa = na sever, severno, ab labris argento circumcludunt (cornua) C. z robov = na robovih, ab alto caelo V., residens flevit ab arce Pr., securus ab alto spectator Lucan., sagittae pendent ab umero Ci., ali pendēre a malō V. z rame, z jambora = na rami, na jamboru, prim.: columbam suspendere a mālo V. obesiti (da visi z jambora) na jambor, ab summo incipere Pl. pri, a caudā de ovo exire Plin. z repom naprej, Gallia attingit ab Sequanis Rhenum C. s sekvanske strani, sl. navadno: na sekvanski strani, castra munita a porta decumana C. na strani dekumanskih vrat, pri dekumanskih vratih, a dextra C. z desne, na desni, ab ea parte C. z one strani, na oni strani, ab infimo C. od spodaj navzgor, tudi: prav spodaj, ab utroque viae latere Sen. ph., a Delta transire Auct. b. Alx. na strani, kjer je delta, pri delti, ab Romanis cecidere ducenti equites L. na rimski strani, nonnulli ab novissimis proelio excessere C. v ozadju (ne part.!); poseb. voj.: a fronte Ci., C. spredaj, a tergo Ci., C., L. zadaj, a latere (lateribus) Ci., C. s strani, na strani, z boka (npr. napasti sovražnika), a dextro cornu C. na desnem krilu, a novissimo agmine C. v ozadju, ab milibus pasuum minus duobus castra posuerunt C. v razdalji ... korakov; tako tudi pri geogr. izrazih: Cappadocia, quae patet a Syria Ci. iz Sirije, na sirski strani, ab occasu et ortu solis L. na zahodu in vzhodu, pinus succendit ab Aetna O. na Etni; pren.: ab omni parte beatum H. v vsakem oziru. Poseb.: stare ab aliquo N. ali esse, facere, sentire ab aliquo Ci. na koga strani stati, biti ob kom, za koga, vleči s kom, hoc est a me Ci. to je zame, meni v prid, vir ab innocentia clementissimus Ci.
II. časovno
1. od, začenši: ab hora tertia bibebatur Ci., ab hora septima ad vesperum C., a mane ad noctem usque Pl., a consulatu eius usque ad extremum tempus N., a puero N. ali a pueris Ter., Ci. ali a pueritia, ab ineunte aetate Ci. od mladih let = pesn. a parvulo Ter., a teneris V.; augures omnes usque a Romulo Ci. od Romula naprej, centesima lux est haec ab interitu Clodii Ci., ab initio, a principio Ci., ab integro Ci. znova, a Chao V., ab urbe condita Ci., L. od ustanovitve mesta, ab incenso Capitolio S. po požaru, a Sulla et Pompeio consulibus Ci. po konzulatu, ab ovo usque ad mala H., Romani usque ab sole orto in multum diei stetere in acie L.
2. occ. brž (takoj, precej) po: ab re divina mulieres apparebunt Pl., a prima obsidione ad Caesarem confugerat C. takoj po začetku obleganja, ab his praeceptis contionem dimisit L., ab hoc sermone dimissus Cu., recens ab incendio L., surgit (tacuit) ab his O. po teh besedah, pulli a matre Col.
III.pren.
1. vzročno
a) (redko) pri glag. v act.: od, po: haec litterata est, ab se cantat, cuia sit Pl., cum (mundus) ipse per se et a se et pateretur et faceret omnia Ci., a se instituere Col. sam poučevati; pogosteje pa
b) pri logičnem subj. v pass. razmerju: od, (včasih) po (če stavka ne slovenimo rajši aktivno); toda a(b) le pri osebah ali poosebljenih pojmih (sicer abl. instrumenti): vinci ab Aenea V., doceri, laudari, reprehendi, interfici, occīdi ab aliquo Ci., rex a suis appellatur C., laudatur ab his, culpatur ab illis H., credas non de puero scriptum, sed a puero Plin. iun., ita generati a natura sumus Ci., efflagitatus a provincia Ci., a legibus delicta puniri L., animus ab ignavia atque socordia corruptus est S. Od tod tudi pri act. intr. glagolov s pass. pomenom: mare a sole collucet (= illustratur) Ci., se ita a patribus didicisse (= doctos esse) C., pati ab aliquo (gr. πάσχειν ὑπό τινος) C., ab aliquo (ab aliqua re) interire Ci. ali perire Ci., Pr., Plin. ali mori Val. Fl., Fl. ali Cadere O., T., Suet. ali occīdere O., perire a morbo N. za boleznijo, ab aliquo vēnire Ci., Q., salvere (= salutari) ab aliquo Ci. ep.; tako tudi pri glag. dobiti, vzeti, zahtevati, slišati, izvedeti ipd.: summos honores a populo Rom. adipisci Ci., pecuniam ab aliquo sumere, capere Ter. ali accipere Ci., N., ferre aliquid a tuturibus Ci., a Sequanis impetrat C., hoc a vobis populus Rom. exspectat Ci., praemia ab se exspectarent C., audivi a maioribus natu Ci., audiere ab novo duce novum consilium. L., timere ab aliquo Ci. Včasih nam. dat. pri gerundivu, zlasti za predhodnim drugim dat.: fortis et a vobis conservandus vir Ci., quibus (viris) est a vobis consulendum Ci. Redko pri adj. in Subst.: ab simili clade profugus L., inops urbs ab obsidione L., ferox ab re bene gesta L. po ..., a radiis sideris niger O. počrnel od ..., tempus a nostris triste malis O. moten od ..., murus ab ingenio notior ille tuo Pr., mammosa Ceres est ipsa ab Iaccho Lucr., ab illo iniuria Ter. storjena od ..., plaga ab amico Ci., a bestiis ictus Ci., fulgor ab auro Lucr.
2. pri pojmih izhajanja in izviranja: iz, od: ille a Iove ortus filius Ci., ortus a Pylaemene N., ab Sabinis bellum ortum L., qui nascentur ab illis V., generari et nasci a principibus T., a M. Tullio esse Ci.; tudi brezglagola: Decius ab illis Muribus Ci. iz rodbine ..., Belus et omnes a Belo V. in vsi Belovi potomci; pri subst.: amicitiae ortus a natura Ci., ab ipso Rheno iactabat genus Pr.; pren.: facinus natum a cupiditate Ci., nostri illi a Platone et Aristotele Ci. Platonovi in Aristotelovi učenci, qui sunt ab ea disciplina Ci. iz one filozofske šole. Pogosto nam. adj.: nostris ab ovilibus agnus V., dulces ab fontibus aquae V. voda, zajeta iz vrelcev (fontium aquae = voda v vrelcih); pri mestnih imenih: Turnus Herdonius ab Aricia (= Aricinus) L. iz Aricije, coloni a Velitris (= Veliterni) L., legati ab Ardea (= Ardeates) L., pastor ab Amphryso (= Amphrysius) V.; podobno pri osebnih imenih: a Pyrrho perfuga Ci., legati ab Alexandro Ci., ab Attalo Cretenses sagittarii L.; occ. pojasnjuje
a) po kom ali čem se kaj imenuje ali etimološko izvaja: po, iz: tribus appellavit a tributo, Quirites a Curibus appellati, puero ab inopia Egerio inditum nomen L., cum locupletes assiduos appellasset ab aere dando Ci., Chaoniam omnem Troiano a Chaone dixit V., a Thybri Itali fluvium Thybrim diximus V., acquirere est ab „ad“ et „quaerere“ Varr.
b) vzrok, nagib: zaradi, iz: ea cura intentos habebat romanos non ab ira tantum, quam quod ... L., ira ab accepta clade L., arcus ter maesta movit ab ira Sil., ab odio, a spe L., neglegentius ab re gesta ire L.; sem sodi tudi pesn. zveza ab arte z umetnostjo, umetelno: O., turben, quem celer adsueta versat ab arte puer Tib., falcatus ab arte ensis Sil.
3. pri pojmih ločevanja, odvračanja, zadrževanja ipd.: secerne te a bonis Ci., secerni autem blandus amicus a vero ... potest Ci., mons ..., qui Avernos ab Helvetiis discludit C., Gallos ab Aquitanis Garumna flumen ... dividit C., suum consilium ab reliquis separare C., urbem ab arce intersaepire L., tironem a veterano dissociant T., homines ab iniuria arcere Ci., coerceri ab effusa praedandi licentia L. ali libidines a liberis et a coniugibus Ci., a periculo prohibere rem publ. Ci., prohibitus es a tuis aedibus Ci., continere suos a proelio C. ali animos a libidine S. ali se a supplicio Ci., tenere manus ab aliquo O., temperare a lacrimis V., a Venere se liberaverunt Ci., pri adj.: provincia a praedonibus libera, res familiaris casta a cruore civili, Messana ab his rebus vacua atque nuda Ci.; occ. pri pojmih varen, zavarovan: proti, zoper (pri pojmih varovanja v sl. sam gen.), pri pojmu braniti: proti, zoper (v sl. še pogosteje sam gen. ali dat.): pudicitia tuta ab libidine Ci., securus a fraude et libidine Cu., fines suos ab excursionibus et latrociniis tueri, ab eius audacia liberos tegere, defendere vitam a telis Ci., defendere Galliam ab iniuria C., defendere a frigore myrtos V., tegere aliquem ab ira impetuque hominum L., protegere naves a ventis C.
4. izražanje omejitve ali ozira: s kake strani, glede na, z ozirom na kaj: a me pudica est Pl., dolere ab oculis, ab animo Pl. na (čem), res summi periculi non solum a fame, sed etiam a caede Ci., laborare a re frumentaria Ci., paratus ab omni re Ci., na vsako stran, v vsakem oziru, imparati cum a militibus tum a pecunia Ci., firmus ab equitibus Ci. ep. a vi praestare nihil possum Ci., nihil adulescenti neque a natura neque a doctrina deesse sentio Ci., tibi nullum a me amoris officium defuit Ci. ep. z moje strani, kolikor je bilo na meni, Gabinium spem habere a tribuno plebis, a senatu desperasse Ci. Posl.: ab A. Sextilio dicit se dedisse Ci. z nakaznico na A. Sekstilija; od tod: a se dare (solvere) Ci. iz svojega žepa plačati, scribe decem a Nerio H. (gl. scrībō).
5. označuje del telesa, s katerim kdo komu streže, ali predmet, s katerim se kdo ukvarja: servus a pedibus Ci. ep. tekač, strežnik, lakaj, a manu servus ali samo a manu Suet. pisar, ab epistolis Suet., Lamp. tajnik, a libellis Suet., Lamp. sprejemalec prošenj, a rationibus Suet. računovodja, a memoria Lamp. cesarski historiograf, officium a voluptatibus Suet. služba za prirejanje zabav.
6. pozno pri komp. nam. quam = kakor, ko, od in pri poz. =več kot.
Opomba: Po vzoru pogovornega jezika radi vežejo poklas., zlasti pozni pisci a(b) s samostalniško rabljenimi prislovi, npr.: a foris Plin. ali a peregre Vitr. ali (pozno) ab intus od zunaj, iz tujine, ab invicem Ap. nasprotno, obratno, a longe Hier. od daleč, a nunc Eccl. odslej, a modo Hier. od nedavna. - advocō -āre -āvī -ātum
1. poz(i)vati, (po)klicati: Tiresiam Pl., ego vos, quo pauca monerem, advocavi S., advocat amicos statim Ci., adv. socios ab litore V. Smer s praep.: aliquem in consilium Ci., Cu. ali in consilia Q., populum in contionem L., populum ad contionem L., populum ad tribunum celerum L., socios in coetum V., aliquem in concilium deorum Q.; pren.: animum ad se ipsum Ci. = k sebi priti, zavedeti se; brez obj.: adv. ad contionem L.; pesn. in poklas. z dat.: advocari aegro O. k bolniku, studiis pacis advocor O., quibus advoceris gaudiis H. na katere zabave te vabijo, falsis tabulis (oporokam) advocari Plin. iun.; čemu? quod non vocavi ad obsignandum Ci. ep., adv. aliquem ad causas defendendas, ad actiones, ad probationes Q., aliquem in auxilium T., homines in hoc advocati Q.
2. sklic(ev)ati: advocat contionem, habet orationem consul Ci., lex contionem advocari iubet Ci., contra legem Aeliam concilium advocavit Ci., eo senatum advocat S.
3. (bogove na pomoč idr.) (po)klicati: deos L., deum sibi Cat., hos deos ad venerationem Varr., advocabant deos testes T., adv. numina deorum (precibus) Lact.; tudi: fidem advocavit Ph.
4. occ. jur.
a) za časa republike α) (o sodniku) poz(i)vati strokovnjake k posvetovanju o kaki pravni zadevi (prim. advocatio): in consilium adv. Ci., in his, quos tibi advocasti, viris electissimis civitatis spem habere ... Ci.; pogosteje β) (o strankah) poz(i)vati ali pritegniti kakega poznavalca, zlasti pravoznanca k posvetu o kaki pravni zadevi in k razpravi pred sodnikom = poz(i)vati ali pritegniti koga v pravno pomoč (za pravnega pomočnika): aliquem Ci. idr., aliquem contra aliquem Ci.; z dat.: aliquem sibi Pl., aliquot mihi amicos advocabo Ter.; abs.: aderat frequens, advocabat Ci. pozival je pravne pomočnike.
b) (v cesarski dobi) pravnega pomočnika (pravnika, odvetnika) iskati ali vzeti (jemati) si (prim. v nadalj. advocatus); abs.: hic advocat, hic adest Sen. ph.; adv. contra Caesarem Sen. ph. z dat. rei (k čemu): causae, quibus advocamur Q.; od tod šalj.: veniam advocandi peto Plin. iun. prosim za odlog, da bi vprašal za nasvet.
5. pren.
a) stvari na pomoč vzeti (jemati), uporabiti (uporabljati): secretas advocat artes O., adhibes artem advocatam etiam sensibus Ci., Alcides omnia arma advocat V. porabi vse za orožje, oblitterata iam nomina sacramento adv. T. pri prisegi spet rabiti, desiderare iracundiam advocatam Ci. na pomoč zahtevati,
b) pomagati, podpirati, tolažiti: languentes Tert. — od tod subst. pt. pf. advocātus -ī, m „prizvanec“ =
1. za časa republike prijatelj, poznavalec (poseb. pravoznanec), poklican k posvetovanju zaradi kake pravne zadeve, ki je pred sodiščem podpiral obtoženca s pojasnili, pričanjem ali že s samo pri sotnostjo, pravni pomočnik: parens tuus, Torquate, consul reo de pecuniis repetundis Catilinae fuit advocatus Ci., ire advocatum privatis L.
2. v cesarski dobi pravnik, odvetnik (po poklicu, kakor danes): controversias dicunt ita, ut advocati Q., horum autem temporum diserti causidici et advocati et patroni et quidvis potius quam oratores vocantur T., alio senatu Vicentini sine advocatio intraverunt Plin. iun.; advocatus fisci Eutr. = finančni prokurator (upravitelj).
3. pren. pomočnik sploh, pomoč: sapientis ... cogitatio ... adhibet oculos advocatos Ci.