Franja

Zadetki iskanja

  • σῑτοποιικός 3 potreben za pripravljanje kruha, ὄργανον žrnev, žrmlja.
  • σιωπηλός 3 poet. molčljiv, molčeč, tih.
  • σκαληνός 3 poševen, ἀριθμός liho število.
  • Σκάμανδρος, ὁ 1. reka v Troadi (= Ξάνθος). 2. bog te reke. – adi. Σκαμάνδριος 3.
  • σκευαστός 3 (adi. verb. od σκευάζω) umetno napravljen, prirejen.
  • σκευοφορικός 3 ki spada k prenašanju prtljage, βάρος tovor, ki se naklada na tovorno živino, tovor za eno živinče.
  • σκιερός 3 (σκιά) senčen, senčnat, košat, δάφνη.
  • σκιόεις 3 (σκιά) senčnat, osojen, temen, hladen.
  • σκλη-ρός 3 (σκέλλω) 1. a) suh, posušen, trd, krhek, okorel; neraven, hrapav, σώματα napet, poln, τὸ σκληρόν neravna tla, ἐν σκληρῷ v neprijetnem (pustem) kraju; b) o glasu: zamolkel, hreščeč, votel, βρονταί zamolklo (votlo) grmenje. 2. pren. a) o značaju in mišljenju: trd(osrčen), trmoglav ψυχή, utrjen (Sof. Trach. 1260), neupogljiv φρονήματα, ἦθος, krut ἀοιδός; b) o stvareh: silen, močen ἄνεμος NT, trd, težaven τροφή; σκληρόν ἐστι težko je NT; subst. τὰ σκληρά kar je neugodno, neprijetno, pogubno; δάκνει τὰ σκληρά trda beseda peče, boli, σκληρὰ μαλθακῶς λέγω krijem svoj krut namen s sladko besedo, τὰ σκληρὰ πατρὸς ἀρωμένου strašna očetova kletev. – adv. σκληρῶς težko, siromašno βιοτεύω.
  • σκολιός 3 1. kriv, skrivljen σίδηρος, upognjen, poševen, nagnjen, zamotan. 2. nepošten, krivičen, lokav, zvijačen, hinavski, hudoben θέμιστες.
  • σκοτεινός 3, σκοταῖος 3 in 2 σκότιος 3 (σκότος) 1. temen, mračen, v temi, v mraku κατέβαινον σκοταῖοι, τὸ σκοτεινόν tema. 2. a) skrivaj γείνατο; b) slep; c) neumeven, nerazumljiv.
  • σκότιος 3 gl. σκοταῖος.
  • Σκύθης, ου, ὁ narod ob Črnem morju; adi. Σκύθης in Σκυθικός 3; Σκυθική, ἡ (sc. χώρα) skitska dežela; adv. Σκυθιστί v skitskem jeziku.
  • σκῡ́τινος 3 (σκύτηνος) usnjen, usnjat.
  • σμαράγδινος 3 smaragdu podoben (enak) NT.
  • σμερδ-αλέος 3 ep. σμερδ-νός 3 ep. [Et. kor. (s)merd-, nem. Schmerz, lat. mordeo] grozen, strašen, grd, umazan.
  • σμυγερός 3 poet. težaven, reven, beden.
  • σοβαρός 3 1. hiter, uren, silen. 2. a) odličen, plemenit, sijajen; b) prevzeten, ošaben, ohol, ponosen.
  • σόος 3 gl. σῶς.
  • σοφίζω (σοφός) [aor. ἐσόφισα, pass. pf. σεσόφισμαι, aor. ἐσοφίσθην, plpf. 3 ἐσεσόφιστο] 1. act. (iz)modrim, spametujem, (po)učim koga NT. 2. med. a) sem pameten ali moder, σοφιζόμεσθα τοῖσιν δαίμοσιν οὐδέν nasproti bogovom je naša modrost ničeva; b) pametno si izmišljam, modro uredim (naredim) τινί τι; modrujem, pametno preudarjam. 3. pass. δεῖ σοφισθῆναι, ὅπως treba je pametno izmisliti (izmodrovati), kako, σεσοφισμένος izmišljen NT.