-
ἔλασις, εως, ἡ (ἐλαύνω) 1. odganjanje, preganjanje, izgon. 2. pohod, naskok, slovesen obhod, ἔλασιν ποιοῦμαι grem naprej, potujem.
-
ἔλασ(σ)α, ἐλάσασκε gl. ἐλαύνω.
-
ἐλασσόω, at. -ττόω (ἐλάσσων) 1. act. zmanjšujem, v nič devam, ponižujem NT, oškodujem koga v čem, oslabim koga τινός, τινά τι. 2. pass. manjšam se, slabšam se, ponižujejo me, sem manj vreden, imam ali trpim škodo v čem τινί; zaostajam za kom v čem τινός τινι, οὐδὲν ἐπί τινι ničesar nisem izgubil s kom; slabši sem, premagajo me, udam se πολέμῳ.
-
ἐλάσσων 2, at. -ττων [comp. od ἐλαχύς = μικρός] manjši, slabši, neznatnejši, nižji, ἔλαττον ἔχω užugajo, premagajo me; pri števnikih: manj; περὶ ἐλάσσονος ποιοῦμαι manj cenim; ἔλασσον manj; ἔλαττόν ἐστι laže je; adv. ἔλασσον ἄπωθεν bliže, δι' ἐλάττονος v manjši razdalji, ἐλάττω manjkrat.
-
ἐλαστρέω ep. ion. poet. = ἐλαύνω neprestano gonim, ženem, veslam, neprestano preganjam.
-
Ἐλάτεια, ἡ mesto 1. v Fokidi. 2. v Epiru.
-
ἐλάτη, ἡ ep. poet. jelka, smreka, jelovo veslo, čoln.
-
ἐλατήρ, ῆρος, ὁ ἐλάτης, ου, ὁ (ἐλαύνω) ep. poet. gonjač, poganjač, voznik, jahač.
-
ἐλάτινος 3 = εἰλάτινος 3 smrekov, jelov.
-
ἐλαττονέω sem manjši, imam manj NT.
-
ἐλάττωμα, ατος, τό (ἐλαττόω) poškodba, škoda, izguba, pomanjkanje.
-
ἐλαύνω, poet. ἐλάω [att. fut. ἐλῶ, ᾷς, aor. ἤλασα, pf. ἐλήλακα, pass. ἐλήλαμαι, aor. ἠλάθην, adi. verb. ἐλατέος – ep. praes. ἐλόω, inf. ἐλάαν, fut. ἐλάσσω, ἐλάω, aor. ἔλασ(σ)α, cj. 2 sg. ἐλάσῃσθα, iter. ἐλάσασκε, plpf. 3 pl. ἐληλάδατο (-λέδατο, -λέατο), ion. pf. ἐλήλασμαί, aor. pass. ἠλάσθην] I. trans. 1. gonim, ženem, poganjam, premikam ἵππους, ζεῦγος; vodim, peljem στρατόν, jašem ἵππον, vozim ἅρμα; ναῦν ladjam, jadram, ναῦς ἐλαυνομένη ladja, ki plove, οἱ ἐλαύνοντες veslači, κώπην veslam, ὁδόν hodim po poti. 2. a) odpeljem, odvedem βοῦς, μῆλα, λείαν; med. odpeljem zase τὶ ἔκ τινος; b) prepodim, iz-, preženem, odstranim τί τινος, τὶ ἔκ τινος iz česa, τινὰ γῆς, μίασμα χώρας; ἄγος izbrišem, poravnam (krivdo). 3. spravim v zadrego, stiskam, mučim, grdo ravnam s kom τινά τινι, ἄδην πολέμοιο, χεὶρ ὀδύνῃσι ὀξείῃς ἐλήλαται roko prešinjajo bolečine, λύπῃ ἐλαύνομαι žalost me prevzame, ὑπ' ἀνάγκης ἐλαύνομαι. 4. udarjam, sujem, ranim σκήπτρῳ τινά, κάρη τινὸς πρὸς γῆν treščim ob tla, πόντον ἐλάταις udarjam po morju z vesli, veslam, γαλήνην veslam po mirnem morju, τινὰ ξίφει, τινὰ ὦμον ranim koga na rami, δόρυ (ἔγχος) διὰ στήθεσφι porinem sulico skozi prsi, ὀιστός διὰ ζωστῆρος ἐλήλατο je prodrla skozi, οὐλήν vsekam rano, σταυρούς zabijem, τὰ πράγματα tiram državo v propast. 5. raztezam a) kujem ἀσπίδα, πτύχας; b) napravljam, gradim τάφρον, τεῖχος; c) pokosim ὄγμον; d) vzbujam, napravljam κολωόν. II. intr. 1. vozim se, jašem, korakam, potujem, veslam, plovem, jadram (dostaviti se mora namreč ἵππον, ἅρμα, ναῦν, στρατόν) ἀντίον grem nasproti, ἥκω ἐλαύνων prijašem, ἀνὰ κράτος v dir, skokoma. 2. πρόσω τινός napredujem v čem, ἐς πᾶσαν κακότητα pomikam se, grem do skrajne zlobe, ἐς τριβάς zavlačujem, odlašam, ἔξω τοῦ φρονεῖν sem blazen, ἐς κόρον ženem kaj do sita, do naveličanja.
-
ἐλαφᾱβολία = ἐλαφηβολία, ἡ poet. lov na jelene.
-
ἐλάφειος (ἔλάφος) jelenji, κρέα jelenovo meso, jelenina.
-
ἐλαφηβολιών, ῶνος, ὁ deveti atiški mesec (od 17. marca do 15. aprila).
-
ἐλαφη-βόλος 2 ἐλαφα-βόλος 2 (βάλλω) ep. poet. ki jelene lovi ali strelja, jelenji strelec, lovec (na jelene).
-
ἐλαφοκτόνος 2 (κτείνω) ki jelene mori ali ubija.
-
ἔλαφος, ὁ, ἡ [Et. iz eln̥-bhos, gl. ἐλλός iz ἐλν-; slov. jelen iz el-en-] jelen, košuta, ἔχων ἐλάφοιο κραδίην kdor ima jelenje srce, plašen.
-
ἐλαφρία, ἡ (ἐλαφρός) lahkomiselnost, nepremišljenost NT.
-
ἐλαφρός 3 [Et. iz (e)ln̥gwhró-s, sor. nem. Lunge, (ime odtod, ker so pljuča lažja od drugega drobovja; tudi rusko lëg-koje, pljuča), sor. ἐλαχύς] 1. hiter, uren, ročen, gibčen, okreten, čil, čvrst, krepak ἡλικία, lahkooborožen = lat. expeditus. 2. lahek (opp. βαρύς), nenadležen πόλεμος, neznaten, majhen, slab λύσσα; ἐν ἐλαφρῷ ποιοῦμαί τι ne oziram (brigam) se mnogo na (za) kaj, οὐκ ἐν ἐλαφρῷ ποιοῦμαι vzamem zares, ženem si k srcu. – adv. ἐλαφρῶς lahko, brez truda, spretno ὀρχεῖσθαι.