-
ἐγκελευσμός, ὁ poklic, doziv; ἐς ἀλλήλους medsebojno pozivanje na hkratno veslanje.
-
ἐγκέλευστος 2 pozvan, naščuvan.
-
ἐγ-κεντρίζω vcepljam NT.
-
ἐγ-κεράννῡμι, ep. ἐγ-κεράω (tudi v tmezi) [ep. 3 pl. impf. pass. ἐγκερόωντο] 1. act. primešam, mešam v, vtepam, vzbujam. 2. med. napravljam, snujem, μεγάλα πρήγματα velike nemire.
-
ἐγ-κέφαλος, ὁ (ἐν, κεφαλή) 1. možgani. 2. palmov stržen, palmovo perje.
-
ἐγ-κίρνημι poet. = ἐγ-κεράννυμι.
-
ἐγ-κλείω, at. -κλῄω, ion. -κληίω 1. zapiram, zaklepam τινί, ἑρκέων ἐγκεκλημένος v okopih zajet; γλῶσσαν imam jezik za zobmi, držim usta zaprta. 2. med. zaklepam se; zaklepam, zapiram pri sebi.
-
ἐγ-κληίω, ἐγ-κλήω gl. ἐγκλείω.
-
ἔγκλημα, ατος, τό (ἐγ-καλέω) 1. dolženje, obdolžitev, očitanje, očitek, oponos, ugovor, (za)tožba, pritožba, graja; ἔγκλημα ποιοῦμαι πρός τινα pritožim se nad kom, ἔγκλημα ποιῶ τι navajam kaj kot krivdo, ἔγκλημα ἔχω τινί tožim koga, ἐν ἐγκλήματι γίγνομαι graja, napada me kdo, ἔκ τινος zaradi česa. 2. krivda, pregrešek.
-
ἔγ-κληρος 2 (κλῆρος) poet. 1. deležen (dedščine), ὁ dedič, ἡ dedična; εὐνή bogat; κασιγνήτη imajoč dedščino = ἡ ἔγκληρος. 2. usojen, odmerjen τινί.
-
ἐγ-κλῑ́νω 1. trans. nagibljem, upogibljem, εἴς τι kam, πόνος ὔμμι ἐγκέκλιται trud (skrb) leži, sloni na vajinih ramah. 2. intr. a) nagibljem se, uklonim se, upognem se, πρός τινα naslanjam se, ταῖς κεφαλαῖς pobešam glavo, pf. slonim na; b) obrnem se v beg, umikam se, τινί pred kom.
-
ἔγκλισις, εως, ἡ nagibanje.
-
ἐγ-κοιλαίνω ion. izdolbem globino, izvotlim.
-
ἔγ-κοιλος 2 (κοῖλος) izdolben, votel; τὰ ἔγκοιλα izdolbline, votline, jame.
-
ἐγ-κοιμάομαι d. p. spim, ἔν τινι v čem.
-
ἐγ-κολάπτω ion. vdolbem, vrežem, vsekam.
-
ἐγ-κομβόομαι med. privežem si kaj, za stalno si kaj prisvojim, ταπεινοφροσύνην pridobim si ponižnega duha NT.
-
ἐγ-κονέω (gl. δια-κονέω) ep. poet. hitim, sem delaven, priden, hitro delam; pt. hitro, urno.
-
ἐγ-κοπή, ἡ zadržek, ovira NT.
-
ἐγ-κόπτω vrežem, nadlegujem, zadržujem, oviram NT.