-
δύσ-ορμος 2 (ὅρμος) kjer se težko pristane, s slabim pristaniščem, nepristopen, odljuden, pust, negostoljuben.
-
δύσ-ορνις, ιθος, ὁ, ἡ poet. z neugodnim znamenjem, nesrečen.
-
δυσοσμία, ἡ neprijeten duh, smrad.
-
δυσ-ούριστος 2 (οὐρίζω) od neugodnih vetrov prinesen ali pripihan νέφος.
-
δυσπαθέω sem nezadovoljen, sem nestrpen πρός τι ali z εἰ.
-
δυσ-πάλαιστος 2 (παλαίω) poet. nepremagljiv.
-
δυσ-πάρευνος 2 poet. λέκτρον nesrečen zakon.
-
Δύσ-παρις, ιδος, ὁ ep. malopridni Paris, Laži-Paris.
-
δυσ-πάριτος 2 (παρ-ιέναι) težko prehoden.
-
δυσ-πειθής 2 (πείθομαι) nepokoren, neposlušen, uporen.
-
δύσ-πειστος 2 (πείθω) ki se težko prepriča ali pregovori, δυσπείστως ἔχω sem nepokoren.
-
δυσ-πέμφελος 2 ep. oblačen, viharen, neprijazen.
-
δυσ-πέρᾱτος 2 (περάω) poet. ki se težko preživi ali prebije αἰών.
-
δυσ-πετής 2 (πίπτω), adv. -ῶς, ion. -έως ki težko pada, težak, težaven; μαθεῖν οὐ δυσπετής ni težko ga spoznati.
-
δυσ-πινής 2 (πῖνος) poet. gnusen, zelo umazan.
-
δύσ-πνοος 2, skrč. -πνους (πνέω) poet. 1. ki težko diha, brez sape, zasopljen, zasopihan. 2. ki nasproti veje, πνοιαί močan vihar.
-
δυσ-πολέμητος 2 (πολεμέω) s komer se je težko vojskovati.
-
δυσ-πολιόρκητος 2 (πολιορκέω) ki se težko oblega ali osvoji.
-
δυσ-πονής 2 ep. δύσ-πονος 2 poet. trudapoln, težaven, naporen.
-
δυσ-πόνητος 2 (πονέω) poet. kar se težko zasluži ali pridobi, težko pridobljiv, trudapoln.