-
δι-ηνεκής 2 [Et. διὰ ἐνεγκεῖν] 1. a) zaporeden, nepretrgan, γέφυρα ki drži od enega brega do drugega; b) ki daleč sega, dolg, širok, globok, prostoren. 2. časovno neprestan, veden; εἰς τὸ διηνεκές za vedno NT – adv. διηνεκέως, -ῶς neprenehoma, vekomaj; obširno, jasno, natanko.
-
δι-ήνεμος 2 (ἄνεμος) poet. vetroven, prezračen, zračen.
-
δι-ῇξα aor. od δι-ᾴσσω.
-
δι-ήρεσα gl. δι-ερέσσω.
-
δι-θάλασσος 2 med dvema morjema ležeč, τόπος zemeljsko stegno NT.
-
διθυραμβο-ποιητική, ἡ ditirambsko pesništvo, ditirambi.
-
δι-θύραμβος, ὁ 1. Dionizov priimek. 2. ditiramb, vznesen slavospev na čast Dionizu; umetniško obliko mu je dal Arion.
-
δι-ίημι (tudi v tmezi) 1. pošljem, vržem, ustrelim skozi τινός. 2. spustim skozi, dovolim prehod τινὰ διά τινος; στόματος φόνους omenjam, pripovedujem. 3. odpustim, razpustim στράτευμα. 4. omehčam, raztajam, razmočim.
-
δι-ικνέομαι [fut. διίξομαι, aor. διικόμην, ep. 2 διίκεο] 1. intr. grem, pridem skozi kaj, predrem, zadenem (o strelicah). 2. trans. obravnavam, razložim, natančno povem.
-
διῑ-πετής 2 (Διός, πίπτω) ep. 1. kar pade z neba, izvira na nebu, nebeški (o rekah). 2. jasen, bister.
-
δι-ίπταμαι (= δια-πέτομαι, aor. δι-έπτατο) preletim.
-
δι-ίστημι [trans. fut. διαστήσω, aor. διέστησα, aor. pass. διεστάθην; intr. διίσταμαι, fut. διαστήσομαι, aor. διέστην, pf. διέστηκα] 1. trans. a) razstavim, razpostavim; b) ločim, odločim, razdružim, razdvojim, razprem. 2. intr. a) stopim, grem narazen, razpostavim se, διστάς v presledkih; b) ločim se, razidem se, εἰς δύο razcepim se v dve stranki, ἐρίσαντε razdvojim se, razprem se; c) razlikujem se, delim se, ἐς ξυμμαχίαν ἑκατέρων διέστη držali so eni s to, drugi z drugo stranko; d) odpiram se διαστὰν γῆς βάθρον; ion. τὰ διεστεῶτα razpoka, prepad.
-
δι-ισχῡρίζομαι d. m. 1. opiram se, zanašam se na k. 2. zagotavljam, zatrjujem.
-
διῑ́-φιλος 2 ep. od Zevsa ljubljen, Zevsov ljubljenec.
-
δικάζω (δίκη) [fut. δικάσω, aor. ἐδίκασα, pf. pass. δεδίκασμαι, aor. ἐδικάσθην; aor. ep. ἐδίκασσα, ion. inf. fut. δικᾶν] 1. act. a) prisodim komu pravico τινί, sodim, ἐγκλήματος o obtožbi ali obdolžitvi, τὰ κοινά o državnih (javnih) zadevah, γάμον izrečem sodbo o zakonu; obsodim, kaznujem, δίκην razsodim, izrečem sodbo, δίκας τινί prisodim komu kaj; b) odločim, razsodim, določim, zapovem, ἐς μέσον sodim po pravici, nepristransko, κρυπτάδια snujem skrivne naklepe; o vedeževalcih prorokujem Her. 1, 84. 2. pass. a) (za)tožijo me, obsodijo me, οἱ δικαζόμενοι obtoženci; b) δίκη δικάζεται sodba se izreče. 3. med. iščem pravice pred sodiščem, pravdam se, tožim se, imam s kom pravdo τινί, πρός τινα; περί τινος radi česa.
-
Δίκαια, ἡ mesto v Trakiji.
-
δικαιέω ion. = δικαιόω.
-
δικαιοκρισία, ἡ pravična sodba NT.
-
δικαιολογέομαι med. branim svoje pravice, opravičujem se, povem postavni vzrok, zagovarjam se, pričkam se.
-
δικαιολογία, ἡ zagovarjanje, branitev pravic, opravičevanje.