-
διδακτικός 3 ki dobro uči, dober učitelj NT, poučen.
-
διδακτός 3 (διδάσκω) poet. 1. kar se mora ali more (na)učiti, povedati. 2. naučen, podučen, učen.
-
διδασκαλεῖον, τό (διδάσκαλος) šola.
-
διδασκαλία, ἡ (διδάσκαλος) 1. nauk, pouk, navodilo, poučevanje; διδασκαλίαν ποιοῦμαι, παρέχω poučujem. 2. χοροῦ vežbanje in nastop tragičnega zbora (kora); τραγικὴ διδασκαλία tetralogija, sestoječa iz treh tragedij in ene satirske drame.
-
διδασκαλικός 3 (διδάσκαλος) 1. kar spada k pouku, λόγοι učiteljeva povelja (predpisi). 2. a) podučljiv, v poučevanju spreten; b) poučen, ukaželjen.
-
διδασκάλιον, τό 1. znanje, veda, znanost. 2. učnina, šolnina.
-
διδάσκαλος, ὁ, ἡ 1. učitelj(ica), εἰς, ἐν διδασκάλων(sc. οἶκον, οἴκῳ) v šolo, v šoli, ἐκ διδασκάλων ἀπαλλάττομαι zapustim šolo. 2. χοροῦ učitelj kora (zbora), zborovodja; tudi = ὁ ποιητής.
-
διδάσκω [Et. iz δι-δάκ-σκω, lat. disco iz di-dc-sco, sor. δοκέω, lat. doceo, kor. dek'. – Obl. fut. διδάξω, aor. ἐδίδαξα, pf. δεδίδαχα, pass. pf. δεδίδαγμαι, aor. ἐδιδάχθην, fut. διδάξομαι, inf. aor. act. ep. διδασκῆσαι]. I. act. 1. učim, poučujem, τινά τι koga v čem, razjasnjujem, dokazujem, predavam, razlagam, zapovedujem, izobrazujem, svarim. 2. δρᾶμα, διθύραμβον naučim zbor (za igro), uprizorim igro. II. pass. poučujem se, učim se, dam se poučiti τί, z inf.; ὑπό τινος od koga. III. med. 1. izumim kaj, prisvojim si kaj. 2. dam koga poučiti, izučiti, σκυτέα za črevljarja. 3. = act. poučujem koga.
-
διδαχή, ἡ nauk, pouk, poučevanje, διδαχὴν ποιοῦμαι poučujem.
-
δίδημι [gl. δέω 1 – 3 pl. διδέασιν, impf. 3 sg. δίδη, imp. 3 pl. διδέντων] vežem.
-
διδρᾱ́σκω (gl. δρόμος) tečem, letim (gl. ἀπο-διδράσκω).
-
δί-δραχμος 2 (δραχμή) dveh drahem, dve drahmi vreden; ὁπλῖται hopliti, ki so dobivali po 2 drahmi na dan; τὸ δίδραχμον dvojna drahma (= 2 drahmi).
-
Δίδυμα, τά kraj pri Miletu z Apolonovim svetiščem.
-
διδυμᾱ́ων, ονος, ὁ (δίδυμος) dvojček.
-
δίδῠμος 3 in 2 [Et. δι (gl. δίς) + δυ-μος] dvojen, dvojnat, dva, oba; pl. οἱ δίδυμοι dvojčki; jajca.
-
δίδωμι [Et. lat. dare, dos, donum; slov. dati, dar, gršk. δῶρον, δόσις. – Obl. fut. δώσω, aor. ἔδωκα, pf. δέδωκα, pass. pf. δέδομαι, aor. ἐδόθην, fut. δοθήσομαι, adi. verb. δοτός, δοτέος; – ep. pr. διδοῖς, διδοῖσθα, διδοῖ, διδοῦσι, imper. δίδωθι, inf. διδοῦναι, fut. διδώσω, inf. διδώσειν in δωσέμεν(αι); aor. ind. iter. δόσκον, cj. δώῃ, δώῃσι, δώομεν, δώωσι]. 1. a) dam, dajem, plačujem, podarim, darujem, odpuščam, podelim, poklonim, naložim, ponujam, pripisujem, storim τινί τι; b) πιεῖν dam piti; αἶνον (po)hvalim, ἐργασίαν (operam do) prizadevam si, trudim se, κακόν prizadenem, storim; ἀκοήν poslušam, πεῖραν izkažem, izpričam, ἱερά prinašam, posvečujem, δίκην (τισίν) ὑπό τινος kaznovan sem, plačujem kazen, ὅρκον prisegam, πίστιν prisegam zvestobo, zagotovim varnost, λόγον καὶ πίστιν dogovarjam se in prisegam, λόγον dajem odgovor, zagovarjam se, ἄλγεα, ἄτας naklanjam, νίκην delim, ψῆφον glasujem, τιμήν izkazujem čast, častim NT, ἐμαυτὸν εἰς τόπον odpravim se kam, εὖ, καλῶς podeljujem komu srečo. 2. izročim, predam, prepustim τινί τι; a) θυγατέρα dam za ženo, omožim; b) ἐμαυτόν τινι vdam, podam se komu, izročim se njegovemu varstvu; εἰς τὰ πράγματα bavim se s posli; c) τινί τινα podelim koga komu, pomilostim ga komu na ljubo; βουλήν dam komu čas za premišljevanje. 3. a) priznam, dopustim, dovolim; b) zapovedujem part. δούς se prevaja pogosto s predlogom: s, z.
-
δίε gl. δίω.
-
δι-εγγυάω sem porok, jamčim za koga τινά, τριάκοντα ταλάντων s 30 talenti, izpuščam koga proti poroštvu ὀκτακοσίων ταλάντων.
-
δι-εγείρω zbudim, obudim NT; pass. zbudim se, ἡ θάλασσα vzdiguje se NT.
-
δι-έδεξε gl. δια-δείκνυμι.