-
ἄ-πρᾱκτος 2, ion. ἄ-πρηκτος (πράσσω) 1. act. a) o osebah: kdor ni nič opravil, nič ne opravivši, brez uspeha ἀπονέεσθαι, ἄπρακτοι ἐγένοντο nič niso opravili; b) o stvareh: brezkoristen, brezuspešen ταῦτα πάντα, γῆ neploden (neobdelan). 2. pass. a) proti čemur se ne da nič opraviti, neodvraten ἀνίη, nepremagljiv, neozdravljiv ὀδύναι; b) neizpeljiv, nestorjen, neopravljen; c) τινός: κοὐδὲ μαντικῆς ἄπρακτος ὑμῖν εἰμὶ izkušate me tudi z vedeževanjem. – adv. -άκτως brez uspeha.
-
ἀπρᾱξία, ἡ nedelavnost, brezdelnost.
-
ἄ-πρᾱτος 2 (πιπράσκω) (še) neprodan.
-
ἀπρέπεια, ἡ nespodobnost, neprimernost.
-
ἀ-πρεπής 2 (πρέπω) nepristojen, neprimeren, nespodoben, nedostojen, nesramen.
-
ἄ-πρηκτος 2 ion. = ἄ-πρακτος.
-
ἀ-πριάτην adv. (πρίαμαι) brezplačno, zastonj, brez odkupnine.
-
ἀ-πρίατος 2 (πρίαμαι) poet. nekupljen.
-
Ἀπρίης, εως, ὁ egiptovski kralj.
-
ἀ-πρίξ (ἀ cop. + πρίω) adv. poet. s stisnjenimi zobmi, krepko, čvrsto, neprestano.
-
ἀ-πρόθῡμος 2 neradovoljen, nerad.
-
ἄ-προικος 2 (προίξ) brez dote.
-
ἀπρομήθεια, ἡ (ἀ-προμηθής) nepremišljenost, neprevidnost.
-
ἀ-προνόητος 2 (προ-νοέω) nepremišljen, nepreviden, prenagel. – adv. -ήτως.
-
ἀ-πρόσβατος 2 nepristopen.
-
ἀ-προσδεής 2 kdor ne potrebuje še česa k čemu τινός, kdor zadostuje sam sebi.
-
ἀ-προσδόκητος 2 (προσ-δοκάω) 1. nepričakovan, nenaden, ἐξ ἀπροσδοκήτου nepričakovano, nenadno. 2. ne pričakujoč, ne sluteč.
-
ἀ-προσήγορος 2 poet. neprijazen, neizprosen, krut, trd(osrčen).
-
ἀ-πρόσιτος 2 (προσ-ιέναι) nedostopen, nedohoden NT.
-
ἀ-πρόσκοπος 2 (προσ-κόπτω) nespotekljiv, brez spotike τινί, neomadeževan, nedolžen NT.